Το Ασφαλιστικό

Γιώργος Γιαννουλόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2015-10-24

Εξομολογούμαι μια αμαρτία για να μου καταλογιστεί η μισή: όταν οι ειδήμονες ερίζουν περί του Ασφαλιστικού, αδυνατώ να τους παρακολουθήσω, επειδή δεν διαθέτω τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις και γενικώς με τα νούμερα δεν τα πάω καλά.

Γι’ αυτό θα ασχοληθώ με μια πιο αφηγηματική και βατή ανάλυση του προβλήματος, την οποία ανέπτυξε ο Ανδρέας Νεφελούδης, γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας στην «Εφημερίδα των Συντακτών» την περασμένη Δευτέρα.

Κατ’ αρχάς θα σταθώ στην εναρκτήρια παραδοχή του Α. Νεφελούδη ότι:

Η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος είναι αναγκαιότητα των καιρών, αφού σε μικρό χρονικό διάστημα από τώρα και αν δεν υπάρξουν νέα θεμέλια, τα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα μπορούν να πληρώνουν τις συντάξεις.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση δεν ήταν η διαπίστωση, την οποία βρίσκω σχεδόν προφανή, αλλά ο συνδυασμός της με το εξής γεγονός: όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε αντιπολίτευση οι εκτιμήσεις του και κυρίως η ρητορική του δεν παρέπεμπαν στην «αναγκαιότητα των καιρών», αλλά μας καλούσαν στα όπλα για να αποτρέψουμε τα καταχθόνια σχέδια της τρόικας (εξωτερικού και εσωτερικού) να εκθεμελιώσουν το κοινωνικό κράτος.

Δεν θα μπω στη συζήτηση αν είχαν ή δεν είχαν δίκιο. Σίγουρα όμως δεν μπορούν να ευσταθούν και οι δύο εκδοχές.

Το ίδιο και κατά μείζονα λόγο ισχύει για το ιστορικό του προβλήματος, όπως το παρουσιάζει o A. Νεφελούδης.

Συγκεκριμένα, δεν διαφωνώ με την απαρίθμηση των λαθών που έγιναν. Οντως, το PSI, τα δομημένα ομόλογα, οι χρηματιστηριακές φούσκες, οι ανισότητες, η κακοδιαχείριση κ.ο.κ. ευθύνονται για τη σημερινή κακοδαιμονία.

Η οποία μάλιστα επιδεινώνεται από την ανεργία, τη δημογραφική ωρολογιακή βόμβα και την ύφεση.

Δέχομαι, επίσης, ότι οι ιδεολογικές παρωπίδες των δανειστών επιβάλλουν νεοφιλελεύθερες λύσεις, αναιρώντας τα κεκτημένα του κοινωνικού κράτους και της αναδιανεμητικής λειτουργίας του ασφαλιστικού συστήματος, ενώ την ίδια στιγμή κλείνουν το μάτι στην ιδιωτική ασφάλιση.

Από τη λίστα Νεφελούδη, όμως, λείπει ένα πελώριο και γνωστό σε όλους μας γεγονός που επηρέασε όσο κανένα άλλο την τύχη των συντάξεων στη χώρα μας.

Εννοώ τη μεταρρύθμιση Γιαννίτση το 2001 και την αποκαθήλωσή της υπό την πίεση μιας παλλαϊκής κινητοποίησης, η οποία κατέληξε σε μεγαλειώδη πορεία που έκλεισε το κέντρο της Αθήνας.

Υπενθυμίζω ότι στην πανστρατιά, εκτός από το «πατριωτικό», «αριστερό» και βαθύτατο ΠΑΣΟΚ με μπροστάρη τον Ακη Τσοχατζόπουλο, συμμετείχε σύσσωμη η Αριστερά.

Η επιεικέστερη ανάγνωση της ανάλυσης του Α. Νεφελούδη είναι ότι αναφέρεται έμμεσα στο νομοσχέδιο Γιαννίτση όταν παραδέχεται ότι ένα από τα κουσούρια του παρελθόντος που δεν διορθώθηκαν ήταν και η «σπάταλη διαχείριση των πόρων».

Φυσικά θα μπορούσε κάποιος να επιχειρηματολογήσει ότι η μεταρρύθμιση Γιαννίτση ορθώς απορρίφθηκε, για συγκεκριμένους όμως λόγους που θα διατυπώνονται καθαρά, ή ότι ο αντίκτυπος της απόρριψής της αποδείχθηκε αμελητέος.

Κάτι όμως μου λέει ότι η αποσιώπησή της, διότι περί αυτού πρόκειται ξεκάθαρα, δεν είναι τυχαία, επειδή έρχεται σε αντίθεση με το παραμύθι του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς γενικότερα, ότι εφόσον δεν κυβερνήσαμε ποτέ δεν ευθυνόμαστε για τίποτα.

Επ’ αυτού ένα σχόλιο. Η συλλογιστική πίσω από τον ισχυρισμό επικαλείται ένα από τα πλέον ολέθρια στερεότυπα της νεοελληνικής σκέψης: εφόσον κάποιος φταίει περισσότερο από μένα, εγώ δεν φταίω καθόλου.

Ή, αλλιώς, οι πιο αμαρτωλοί με κάνουν αναμάρτητο.

Μέσα απ’ αυτή την παραμορφωτική οπτική γωνία, οποιαδήποτε προσπάθεια να επιμεριστούν αναλογικά οι ευθύνες εκεί που ανήκουν εκλαμβάνεται ως εκ του πονηρού τέχνασμα για να αθωωθούν οι μεγάλοι φταίχτες, αναπαράγοντας έτσι τα μανιχαϊστικά αντανακλαστικά μας.

Δηλαδή, εμείς οι «καλοί» και εκείνοι οι «κακοί».

Αυτό που δεν περνάει από το μυαλό μας είναι ότι μολονότι το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης βαραίνει πάντοτε και εξ ορισμού την εκάστοτε κυβέρνηση, τη χώρα μπορεί μερικές φορές να τη χαντακώσει και η αντιπολίτευση, αν η αρνητική αντίδρασή της σε μέτρα σωστά και απαραίτητα επιβάλει ένα υψηλότατο πολιτικό κόστος που η κυβέρνηση (κακώς) θα θεωρήσει απαγορευτικό.

Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό που ορθώς καταλογίζεται στη Νέα Δημοκρατία. Ήταν εγκληματικό λάθος το οποίο δεν παραγράφεται.

Δεν θυμάμαι όμως την Αριστερά, εκείνες τις παλιές καλές μέρες της αστακομακαρονάδας και κάποιων προνομιακών συντάξεων που ξεπερνούσαν τον τελευταίο μισθό (συν εφάπαξ), να χτυπάει το καμπανάκι του κινδύνου, να καταγγέλλει ή έστω να ανησυχεί. Αν τότε διαμαρτυρήθηκε για κάτι, ήταν επειδή η κυβέρνηση δεν μοίραζε περισσότερα λεφτά.

Στην όλη υπόθεση διακρίνω και μια ειρωνική διάσταση: θα περίμενε κανείς από τους μαρξιστές να έχουν πιο έντονη και βαθιά συναίσθηση της «αναγκαιότητας των καιρών».

Φαίνεται όμως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, υιοθετώντας την τακτική των «αστικών» κομμάτων, ενδιαφέρεται περισσότερο για το πώς κερδίζεται η εξουσία και πώς διατηρείται, χρησιμοποιώντας ως υπέρτατο όπλο την επικοινωνιακή ρητορική.

Επόμενο είναι, λοιπόν, να θεωρεί ότι άλλη η αναγκαιότητα όταν είσαι στην αντιπολίτευση και άλλη όταν γίνεις κυβέρνηση.

Θέματα επικαιρότητας: Ασφαλιστικό

Τα λάθη, οι σκοπιμότητες και ο λογαριασμός στους νέους

Σάββας Ρομπόλης, 2021-09-05

Λάθη στις εκτιμήσεις, παραποίηση σε έναν βαθμό και των στοιχείων...

Περισσότερα

Eξαγγελία ή πρόβα ολικής ιδιωτικοποίησης;

Γεώργιος Φαράντος, 2021-08-05

Το τελευταίο χρονικό διάστημα γίνεται μεγάλη συζήτηση...

Περισσότερα
Διονύσης Τεμπονέρας

Νέο ασφαλιστικό: Ένα καλά προμελετημένο έγκλημα

Διονύσης Τεμπονέρας, 2021-07-05

Η ευθύνη για την πιθανολογούμενη κατάρρευση της επικουρικής...

Περισσότερα
Διονύσης Τεμπονέρας

Πολλοί οι ηλικιωμένοι, λίγοι οι συνταξιούχοι

Διονύσης Τεμπονέρας, 2020-07-09

Ολη η επικαιρότητα των τελευταίων ημερών κινείται γύρω...

Περισσότερα
Διονύσης Τεμπονέρας

Ο διαχρονικά μεγάλος ασθενής που έχασε το 40% του προσωπικού του

Διονύσης Τεμπονέρας, 2020-06-06

Η ΔΗΜΟΣΙΑ κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα...

Περισσότερα
Κώστας Καλλίτσης

Δύο χρήσιμες επισημάνσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού

Κώστας Καλλίτσης, 2020-02-23

Η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή,...

Περισσότερα

Συντάξεις για θνητούς

Πλάτων Τήνιος, 2018-09-24

«Μακροπρόθεσμα είμαστε όλοι νεκροί» διαπίστωσε ο Τζον...

Περισσότερα
Κώστας Καλλίτσης

Τι να κάνουμε με τις παλιές συντάξεις;

Κώστας Καλλίτσης, 2018-09-02

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση συμφωνούν με τον σκληρό πυρήνα...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Εγκλήματα διαρκείας στη Ράφα

2024-05-29

Τραγικό λάθος ο κυριακάτικος βομβαρδισμόςκαταυλισμού...

Στέργιος Καλπάκης

Τα πολλά πρόσωπα της υποκρισίας και της ανευθυνότητας

Στέργιος Καλπάκης, 2024-05-25

Άλλοτε πολέμιοι της Συμφωνίας, σήμερα ομνύουν στην τήρησή...

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

2024-05-21

Θεωρώ ότι υπάρχει κοινωνικό αίτημα του προοδευτικού κόσμου...

Σωτήρης Βαλντέν

Η Βόρεια Μακεδονία και τα όρια της πολιτικής της ισχύος

Σωτήρης Βαλντέν, 2024-05-26

Εν μέσω πολλαπλών διεθνών και περιφερειακών κρίσεων, μερικές...

Νίκος Κοτζιάς

H σημασία της συμφωνίας των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-19

Η συμφωνία των Πρεσπών έλυσε έναν γόρδιο δεσμό με θάρρος....

Θόδωρος Τσίκας

Το καλό κλίμα είναι θετικό, αλλά χρειάζεται και επίλυση

Θόδωρος Τσίκας, 2024-05-13

Η συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη στην Άγκυρα πήγε θετικά,...

Είναι επείγουσα ανάγκη να υπερασπιστούμε την Συμφωνία των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-05

Ας κινητοποιηθούμε όλοι για να υπερασπιστούμε την Συμφωνία...

Γιάννης Βούλγαρης

Μια επέτειος για 70+ ή μια υπόμνηση;

Γιάννης Βούλγαρης, 2024-04-20

...Στις ιστορικά σημαδιακές μέρες όπως η αυριανή, επαναλαμβάνουμε...

Ο ιπτάμενος δίσκος

Παύλος Τσίμας, 2024-05-18

Τι είναι η μεταπολίτευση; Μια εορταστική στιγμή, εκείνο...

Γιατί ανεβαίνει η ακροδεξιά;

Παύλος Τσίμας, 2024-04-27

Που είναι πιθανότερο να συναντήσει κανείς μετανάστες στον...

Όχι κύριε Νετανιάχου

Όχι κύριε Νετανιάχου

2024-04-26

Ο γερουσιαστής και ακτιβιστής Μπέρνι Σάντερς, (την ώρα που...

Τα τανκς με τα γαρίφαλα

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-26

Πριν από πενήντα χρόνια η Λισαβόνα μόλις ξυπνούσε και όσοι...

×
×