ΑΝΑΝΕΩΣΗ στη δράση
ΤΟΛΜΗ στην πολιτική
ΕΥΘΥΝΗ για την κοινωνία και τη χώρα
Με την κατά πλειοψηφία υπερψήφιση της εισήγησης της Πολιτικής Γραμματείας έληξαν το απόγευμα του Σαββάτου οι εργασίες της ΚΠΕ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.
Η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ καταψήφισε την εισήγηση.
Βασικά σημεία διαφοράς με την εισήγηση αναδείχθηκαν τα εξής:
1. Το κείμενο της πολιτικής διακήρυξης. Είχε διαπιστωθεί από καιρό (μετά το Διαρκές Συνέδριο) ότι το κείμενο διαρκώς… μετεξελίσσονταν και η τελική του μορφή πόρρω απέχει από την αρχική. Οι αλλαγές γίνονταν συνεχώς προκειμένου να ενσωματώνονται παρατηρήσεις των συμμάχων. Χωρίς ουδεμία πρόνοια για τους προβληματισμούς και τις ενστάσεις του 40% του ΣΥΝ, που δεν ανήκει στην πλειοψηφία.
2. Η αποτυχία της εκλογικής συνεργασίας με τους Οικολόγους Πράσινους. Η παρατιθέμενη από την πλειοψηφία δικαιολόγηση της αποτυχίας ότι «δεν υπήρξε συμφωνία σε πολιτικό και εκλογικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του δικομματισμού και των εφαρμοζόμενων από τις δυνάμεις του πολιτικών» απέχει από την πραγματικότητα. Δεν υπήρξε πολιτική βούληση για μια εκλογική συμπόρευση δύο διακριτών πολιτικών ρευμάτων με ευρωπαϊκή αναφορά.
3. Η αντιμετώπιση του ΚΚΕ. Η εξαντλούμενη αποκλειστικά στη γραμμή « Επιμονή στο ενωτικό κάλεσμα» πλειοψηφική αντίληψη δεν επιτρέπει την ολόπλευρη, ανοικτή πολιτική αντιπαράθεση. Με το ΚΚΕ δεν μας χωρίζει μόνο το ζήτημα «ενότητα της αριστεράς» αλλά οι πολιτικές του θέσεις για τα οικονομικά -κοινωνικά θέματα, η συνολική του αντίληψη για ττο ρόλο της Ελλάδας στον κόσμο, η υπόθεση Ευρώπη, κεντρικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής , τα ζητήματα ελευθερίας, δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το ίδιο το όραμα για το σοσιαλισμό.
4. Η στάση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη προοπτική της νέας μινι-συνθήκης. Παρά τη θετική ανακοίνωση του Τμήματος Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του ΣΥΝ οι εφεξής αναφορές και κριτικές αποτιμήσεις απέχουν πολύ από μια ουσιαστική προσπάθεια ανάδειξης των νέων ζητημάτων και προκλήσεων. Λείπει και η ανάληψη μιας πρωτοβουλίας όπου ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ στην Ελλάδα αλλά και με το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Ευρώπη θα προτείνει συγκεκριμένα: Τι είδους Ευρωπαϊκή Συνθήκη εμείς ως αριστερά προωθούμε και θέλουμε. Το αδελφό Κόμμα «Η Αριστερά» στη Γερμανία έχει ήδη προτείνει ένα επαρκές, καταρχήν σχέδιο. Παρά τη συνεχή μας πρόταση για αντίστοιχη πρωτοβουλία η σιωπή επικρατεί.
5. Η Αξιοποίηση όλων των στελεχών , των τμημάτων και των επιτροπών του κόμματος. Έλλειψη κάθε μέτρου, οργανωτικού και πολιτικού ώστε η στόχευση αυτή να προωθείται στην πράξη. Τα στελέχη που ανήκουν στην Ανανεωτική Πτέρυγα - η συντριπτική πλειοψηφία των κεντρικών στελεχών -αποκλείονται από εκδηλώσεις και οργανωμένη ανάληψη πρωτοβουλιών μεγάλης μερίδας οργανώσεων του κόμματος.
Δ.Χ.
Η "Αριστερά" αντιλαμβάνεται εαυτήν ως συνεχιστή της παράδοσης του Βίλι Μπράντ. Το τόνισε ο Λόταρ Μπίσκι στην ομιλία του το περασμένο Σαββατοκύριακο, στο ιδρυτικό συνέδριο του νέου κόμματος "Η Αριστερά" (Die Linke), στο Βερολίνο, που προέκυψε από το ανατολικογερμανικό PDS και τη δυτικογερμανική WASG και το οποίο καταγράφει ήδη μια ιδιαίτερα υψηλή δυναμική στις δημοσκοπήσεις. Για όσους και όσες εκπλαγούν για την δημοσίευση στην παρούσα ιστοσελίδα του άρθρου του Ευτ. Μπιτσάκη σπεύδουμε να επισημάνουμε ότι το ενδιαφέρον του συγκεκριμένου άρθρου δεν βρίσκεται στο κείμενο αυτό καθαυτό- τέτοια υπάρχουν εκατοντάδες σε υπεραριστερά έντυπα- αλλά στο γεγονός ότι με Δελτίο Τύπου προς όλα τα ΜΜΕ(!) ο Πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ έσπευσε να δηλώσει την απόλυτη συμφωνία του.
Στο κείμενο απλώς υπογραμμίζουμε με bold σημεία που πραγματικά μας δημιουργούν μεγάλα πολιτικά ερωτηματικά για... την ταύτηση απόψεων.
Μήπως θα έπρεπε να γίνεται πιό προσεκτική ανάγνωση πριν από την δημόσια έκφραση απόλυτης συμφωνίας;
Δ.Χ.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.
Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.