Σαφείς απαντήσεις δίνει ο Γιάννης Δραγασάκης στις επικρίσεις των πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. αναφορικά με το πρόγραμμά του. Ξεκαθαρίζει ότι το πρόγραμμα του κόμματος είναι ρεαλιστικό και «δεν παραβλέπει τις δημοσιονομικές δυνατότητες». Σημειώνει, ωστόσο, ότι οι προγραμματικές προτεραιότητες δίνονται «με κριτήριο τις ανάγκες των πολλών και συνολικά της κοινωνίας». Μάλιστα, αντιστρέφει τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης, τονίζοντας ότι «η δαπάνη για το ΕΣΥ, τα σχολεία, την ασφάλεια των τρένων ή το κοινωνικό κράτος δεν είναι “κόστος” με την έννοια της ανάλωσης, αλλά επένδυση με ισχυρά πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα».

Πρόσφατα, τόσο η Τράπεζα της Ελλάδος όσο και η ομάδα των οικονομολόγων της Alpha Bank, σήμαναν συναγερμό: Το παραγωγικό κενό, δηλαδή η διαφορά ανάμεσα στο ΑΕΠ που παράγουμε και εκείνο που θα μπορούσαμε να παράγουμε με πλήρη εκμετάλλευση των διαθέσιμων παραγωγικών συντελεστών –είπαν– έχει μηδενιστεί. Για την αύξηση του ΑΕΠ χρειάζονται επενδύσεις – διαφορετικά, απλώς θα αυξάνονται οι τιμές. Για να γίνουν επενδύσεις (κι όχι απλώς λίγα data centers για φτηνό εργατικό δυναμικό ή τοποθετήσεις με μικρό ρίσκο και υψηλά κέρδη στο real estate) δεν αρκούν οι προσευχές. Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις κι ένα νέο οικονομικό μοντέλο.

Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους και όλες που βρίσκεστε σήμερα εδώ, σ’ έναν ιδιαίτερα συμβολικό χώρο, στο Τεχνολογικό Πάρκο του Λαυρίου, που ήταν κάποτε ένας χώρος που έσφυζε από ζωή ανθρώπων του μόχθου και της δουλειάς, που έσκαβαν τη γη για να βγάλουν πλούτο.

Και είναι σήμερα μια σημαντική μέρα για μας εδώ, σ’ αυτό τον συμβολικό χώρο. Γιατί σήμερα σ’ εσάς αλλά και σε όλους τους Έλληνες πολίτες που μας παρακολουθούν, θα παρουσιάσουμε το πρόγραμμά μας, θα παρουσιάσουμε στον ελληνικό λαό αλλά ιδιαίτερα σε κάθε δημοκρατικό και προοδευτικό πολίτη, αυτό που ονομάζουμε Συμβόλαιο Αλλαγής. Ένα συμβόλαιο δικαιοσύνης και σταθερότητας. Γιατί η ώρα των μεγάλων αποφάσεων, όπως ξέρετε, πλησιάζει. Η ώρα που γράφεται η ιστορία πλησιάζει. Και πεποίθηση όλων μας είναι ότι έχει έρθει και πάλι, η ώρα να φέρουμε μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή και στην καθημερινότητα των πολιτών.

Στους 57 νεκρούς από εργατικά ατυχήματα έφτασε ο αριθμός το πρώτο 4μηνο του 2023!

Το 2022 ήταν 104 οι νεκροί!

Η χώρα μας έχει καταστεί ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ στα εργατικά ατυχήματα!

Το νούμερο είναι τραγικό και άκρως ανησυχητικό για την πιθανότητα μιας γραμμικής συνέχειας και ενός αντίστοιχου αριθμού και για τα άλλα δύο 4μηνα του 2023!

Ο Αντώνης Μαρκούλης, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στην Ημαθία, είναι γνωστός στο ευρύ κοινό ως ο άνθρωπος που γκρέμισε στο ΣτΕ (υπ’ αρ. 2377/2022 απόφαση της Ολομέλειας) ως αντισυνταγματικούς τους νόμους του Θεοδωρικάκου για τις παρεμβάσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ο κ. Μαρκούλης σπάει με ηχηρό τρόπο τη σιωπή για τα γενόμενα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ) καθώς, εκτός από τις παρεμβάσεις του στο δημοτικό συμβούλιο Βέροιας ως επικεφαλής της παράταξης «Προτεραιότητα στον Πολίτη», τώρα μιλώντας στην «Εφ.Συν.» εξηγεί τι προέβλεπε το σχέδιο διάσωσης, διαπιστώνει «σοβαρότατη παραβίαση της συμφωνίας εξυγίανσης και των όρων της σύμβασης μίσθωσης» και προαναγγέλλει προσφυγή στη Δικαιοσύνη, τονίζοντας ότι «όλα αυτά έχουν και ποινικές διαστάσεις για τις οποίες θα ενεργηθούν πολύ σύντομα τα νόμιμα».

Το πρόβλημα της κλιματικής κρίσης είναι οικουμενικό: Τα τελευταία οκτώ χρόνια ήταν τα θερμότερα που έχουν καταγραφεί από το 1850, πέρυσι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και η υπερθέρμανση των ωκεανών έφθασαν σε νέα υψηλά επίπεδα, ενώ νέο ρεκόρ σημείωσαν οι συγκεντρώσεις ρύπων στην ατμόσφαιρα.

Είναι και δικό μας πρόβλημα: Η Ελλάδα βρίσκεται μέσα στην κόκκινη ζώνη. Για «θερμοκρασίες Σουδάν», αν δεν αναστρέψουμε την πορεία, μιλούσε προχθές ο Χρ. Ζερεφός στον ΣΚΑΪ, για καύσωνες διαρκείας (χωρίς να αποκλείσει 50άρια), με ό,τι συνεπάγονται για την ανθρώπινη ζωή και την υγεία, τα δάση, τα νερά και τις καλλιέργειες, μιλούσε στην ΕΡΤ ο Κ. Λαγουβάρδος, διευθυντής Ερευνών του Αστεροσκοπείου.

Οι δημοσκοπήσεις έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής ζωής στη χώρα μας. Φυσικά δεν τις εφεύραμε εμείς. Tα λεγόμενα γκάλοπ έλκουν το γένος από τις ΗΠΑ και είναι μια πρακτική που τη συναντάμε σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ομως αν κάτι συνιστά ιδιαιτερότητα της εγχώριας εκδοχής είναι ότι εκτός Ελλάδας οι σφυγμομετρήσεις δεν γίνονται τόσο συχνά και κυρίως τα ευρήματά τους δεν αμφισβητούνται επειδή οι εταιρείες δημοσκοπήσεων θεωρούνται αξιόπιστες.

Το αν αυτό ισχύει ή όχι στα καθ’ ημάς δεν το γνωρίζω. Με εμβάλλει σε σκέψεις ωστόσο το γεγονός ότι όσοι τις καταγγέλλουν, τις επικαλούνται όποτε επιβεβαιώνουν την εικόνα που εκείνοι προβάλλουν. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις δικαστικές αποφάσεις.

1. Υπάρχει τρόπος αποκλιμάκωσης των συγκρούσεων μεταξύ των στρατιωτικών παρατάξεων του Σουδάν;

Χωρίς αμφιβολία, η αποκλιμάκωση και η κατάπαυση του πυρός πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα. Με τραγικό τρόπο, οι πολίτες του Σουδάν είναι οι παράπλευρες απώλειες στη δίψα των στρατηγών για αποκλειστική εξουσία. Είναι σαφές ότι η διεθνής Κοινότητα έχει αναγνωρίσει τις τρομερές συνέπειες για το Σουδάν και πέραν αυτής της σύγκρουσης.

H Αριστερά στην Ελλάδα αγωνιζόταν πάντα για ένα «άλλο», «διαφορετικό» παραγωγικό και αναπτυξιακό υπόδειγμα. Το περιεχόμενο αυτού του «άλλου υποδείγματος» διαμορφωνόταν κάθε φορά σε συνάρτηση με τις συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες και τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, εμπνεόταν από τις αξίες της αριστεράς και καθοριζόταν σε συνάφεια με τη στρατηγική της.

Αν δεν καταφέρουμε να περιορίσουμε στο μισό τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ως το 2030, αυτό δεν θα είναι γιατί δεν έχουμε εναλλακτικές επιλογές». Μιλά στον Guardian ο καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ντελφτ της Ολλανδίας, Κορνέλις Μπλοκ, αναφερόμενος στην τελευταία έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή που, πέρα από τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής κρίσης, σκιαγραφεί και σειρά προτάσεων για την επίτευξη του στόχου της Συμφωνίας του Παρισιού για περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό Κελσίου.

Η ετυμολογία των λέξεων δεν είναι μόνο μια μάλλον σχολαστική ενασχόληση που υπάγεται στη δικαιοδοσία της φιλολογίας. Γιατί, όσο παράξενο και να ακούγεται, μερικές φορές η ετυμολογική συγγένεια προκαλεί σύγχυση, επιτρέπει την ασάφεια και, ακόμα χειρότερα, διευκολύνει τη λαθροχειρία.

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα: όταν πιστεύουμε σε κάτι, είμαστε υποχρεωμένοι να συμπεράνουμε ότι όσοι δεν αποδέχονται την άποψή μας έχουν άδικο.

Η υπόθεση της μαφιόζικης επίθεσης και του ξυλοδαρμού του αρχαιολόγου Μανώλη Ψαρρού αποτέλεσε τη θρυαλλίδα μιας πολύχρονης κατάστασης αυθαιρεσίας από ισχυρά συμφέροντα αλλά και συγκάλυψης από την Πολιτεία όσων συμβαίνουν στο νησί, με την ανοχή δυστυχώς σημαντικής μερίδας των κατοίκων αλλά και την επίμονη επιμονή για την αποκάλυψη της αλήθειας από μια φωτεινή μειοψηφία πολιτών που επιμένουν στη διάσωση του νησιού τους.