Ο υποψήφιος περιφερειάρχης Γρηγόρης Ψαριανός παρουσίασε τους 8 αντιπεριφερειάρχες και τους 150 υποψηφίους του συνδυασμού ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ. Οι υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες είναι οι εξής:
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, Φ. Κουβέλης, αναφορικά με την ανοδική αναθεώρηση του ελλείμματος και του χρέους του 2009, δήλωσε:
Η ανοδική αναθεώρηση του ελλείμματος και του χρέους του 2009 από την Εurostat σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να οδηγήσει σε λήψη πρόσθετων περιοριστικών μέτρων. Μεγάλα στρώματα και κυρίως τα χαμηλότερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας έχουν εξαντλήσει τα όριά τους. Η κυβέρνηση οφείλει από τώρα να διασφαλίσει την αναδιαπραγμάτευση του χρέους στην Τρόικα για αποπληρωμή του τουλάχιστον 5 χρόνια αργότερα, που άλλωστε θα αποδειχτεί και αναπόφευκτη. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση οφείλει τώρα να διεκδικήσει και μεγαλύτερη δυνατότητα χειρισμών, που πρέπει αποκλειστικά να στραφεί στην ελάφρυνση της ασφυκτικής πίεσης στους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Γιώργος Καμίνης, Συνέντευξη στον Νίκο Μορφονιό, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-10-10
"Προτεραιότητά μου είναι η επανάκτηση της πόλης από τους δημότες της" δηλώνει μιλώντας στην "Αυγή" της Κυριακής ο υποψήφιος δήμαρχος με τον συνδυασμό "Δικαίωμα στην Πόλη" Γιώργος Καμίνης. Θεωρώντας δεδομένη την πραγματικότητα του Μνημονίου τονίζει πως το σημαντικό είναι "τι θα κάνουμε τώρα" και με ποιον τρόπο "η άσκηση πολιτικής θα επανακτήσει περιεχόμενο, χώρο και ρόλο".
Υπογραμμίζει, τέλος, πως, εφόσον εκλεγεί, θα γίνει έλεγχος για το θέμα του υπερδανεισμού του δήμου, στον οποίο έχουν συνδράμει και "σύμβουλοι από την παράταξη του ΠΑΣΟΚ", ενώ στην ερώτηση τι θα ψήφιζε αν δεν συμμετείχε στον β’ γύρο, απαντά πως "θα ψήφιζα όποιον θα έβαζε ένα τέλος στην εποχή Κακλαμάνη"
Γρηγόρης Ψαριανός, Συνέντευξη στον Κωσταντίνο Ζαγάρα, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-10-10
Σε "σωστή κατεύθυνση" κινείται ο "Καλλικράτης", αλλά με λάθος σχεδιασμό και εφαρμογή", υποστηρίζει στην "Αυγή" της Κυριακής ο Γρηγόρης Ψαριανός, υποψήφιος περιφερειάρχης με τον συνδυασμό "Αττική γη", που στηρίζεται από τη Δημοκρατική Αριστερά. Παράλληλα δηλώνει ότι θα ψηφίσει "το μη χείρον" στον β’ γύρο των περιφερειακών εκλογών της Αττικής. Με το χαρακτηριστικό ύφος του διευκρινίζει ότι "όταν έβρεχε μυαλά και η αριστερά κρατούσε ομπρέλα", ο ίδιος "ήταν κάτω από μια μεταχειρισμένη ομπρέλα με τρυπούλες που έσταζε".
Μαρία Κατσουνάκη, Η Καθημερινή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-10-10
«Τελειώσαμε το γυμνάσιο, κύριε, και δεν μας αφήσατε να κάνουμε ούτε μια μέρα κατάληψη»! Το παράπονο του μαθητή διατυπώθηκε με απόλυτη ειλικρίνεια στον γυμνασιάρχη. Μια τουλάχιστον κατάληψη έπρεπε να υπάρχει στην εφηβική επετηρίδα. Να μπορεί, πριν περάσει ο 15χρονος το κατώφλι της Α΄ Λυκείου, να συνθέσει το δικό του αφήγημα, τη μικρή, προσωπική ιστορία, με τον ίδιο πρωταγωνιστή.
Και ξαφνικά, βρεθήκαμε σε ένα πεδίο προπαγανδιστικής μάχης, με διασταυρούμενα πυρά (για την ακρίβεια: διασταυρούμενες βιντεοκασέτες), με επίδικο αντικείμενο την απάντηση στο ερώτημα: Ποιος φταίει που πέσαμε στη μαύρη τρύπα;
Εως τώρα είχαν δοθεί κάποιες απαντήσεις στο ερώτημα.
Θα περίμενε κανείς από μια παράταξη που έχει οδηγήσει τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας να έχει τουλάχιστον στοιχειώδη συναίσθηση των ευθυνών της Να αντιπολιτεύεται δηλαδή παίρνοντας υπόψη της κάποια πραγματικά δεδομένα και όχι να εθελοτυφλεί σκιαμαχώντας με υπαρκτά ή ανύπαρκτα φαντάσματα του παρελθόντος, θεωρώντας ότι έτσι θα μαζέψει λίγες ψήφους παραπάνω στις επερχόμενες εκλογές.
Οπως ξέρετε, στο πρόσφατο συνέδριο των Βρετανών Εργατικών, ο εντός πολλών εισαγωγικών «κόκκινος» Εντ Μίλιμπαντ επικράτησε του ανεπαίσθητα ροζ αδελφού του Ντέιβιντ και αναδείχθηκε αρχηγός.
Το συνέδριο έκλεισε με το λόγο όπου παραδοσιακά ο νέος ηγέτης ορίζει το πολιτικό στίγμα του και διαγράφει τη μελλοντική πορεία του κόμματος. Μια εφημερίδα ζήτησε από διάφορες προσωπικότητες να τον σχολιάσουν, μεταξύ των οποίων ήταν και ο επιμένων μαρξιστικά Ερικ Χόμπσμπαουμ.
Με αφορμή δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία η διακομματική επιτροπή ομόφωνα συμφώνησε με την περικοπή του εκλογικού επιδόματος στούς δημοτικούς υπαλλήλους, ο Στέφανος Μπαγεώργος, μέλος της Ε.Ε. της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και εκπρόσωπος της στην διακομματική, μαζί με τον Χρήστο Μαυροκεφαλίδη, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
"Η διακομματική επιτροπή συζήτησε αποκλειστικά θέματα που σχετίζονται με την διεξαγωγή των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών.
Το θέμα της αμοιβής των δημοτικών υπαλλήλων,σε καμία περίπτωση δεν αποτέλεσε αντικείμενο της συζήτησης. Δεν υπήρξε καμία ενημέρωση, εκ μέρους του κ.Ραγκούση για τις προθέσεις της κυβέρνησης ούτε, πολύ περισσότερο, απόφαση και μάλιστα ομόφωνη, της διακομματικής επιτροπής για την περικοπή του."
Η πρωτεύουσα βρίσκεται σε κρίση. Ας αναλογιστούμε, ότι πρόκειται για τη δημόσια εικόνα της χώρας μας προς τα έξω αλλά και για την ίδια την καθημερινότητα των πολιτών της Αττικής, ανεξάρτητα τον τόπο διαμονής.
Την κρίση αυτή τη βιώνουμε όλοι. Με τα δραματικά προβλήματα καθαριότητας, με την εγκατάλειψη των χώρων πρασίνου, με την αύξηση της παραβατικότητας και τα γνωστά προβλήματα στο ιστορικό κέντρο, με τους εγκαταλελειμμένους αστέγους, με τους χρήστες ναρκωτικών, με την πολιτιστική υποβάθμιση.
Όταν το περασμένο καλοκαίρι ο Τομέας Παιδείας της Δημοκρατικής Αριστεράς εξέδιδε την ανακοίνωση (http://www.ananeotiki.gr/el/readText.asp?textID=4951), η οποία αφορούσε στην ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης των προβλημάτων του Δημόσιου Σχολείου, ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία του, προκλήθηκε σάλος. Εντούτοις, ο καλόπιστος αναγνώστης της μπορεί να τη χρησιμοποιήσει ως κριτήριο, προκειμένου να αποτιμήσει τα συμβαίνοντα στον χώρο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ένα μόλις μήνα μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
Η ΝΔ ως αντιπολίτευση οφείλει να κάνει αντιπολίτευση. Και καλά κάνει. Ελέγχεται όμως η ποιότητα και η σοβαρότητα της αντιπολίτευσης που επιχειρεί. Ενώ έχει «λαμπρό πεδίο δόξης» και κριτικής γύρω από το «μείγμα» των εφαρμοζόμενων πολιτικών, τις καθυστερήσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν, δηλαδή μια αντιπολιτευτική κριτική που να εστιάζει στο παρόν και στο μέλλον, το κάνει περιορισμένα.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
Η πρόσφατη συνέντευξη του επικεφαλής της Anthropic, αλλά και η συμμετοχή των τριών πολύ μεγάλων εταιρειών Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), εκτός της εταιρείας του Ιλον Μασκ, στη συνάντηση της G7, προσφέρονται για γενικότερα συμπεράσματα. Μας δείχνουν πόσο οι ηγέτες των επτά πιο αναπτυγμένων οικονομιών του πλανήτη, χωρίς την Κίνα και τη Ρωσία, αλλά και στελέχη από το εσωτερικό της πιο προηγμένης εταιρείας ΤΝ του πλανήτη, αντιλαμβάνονται ότι η ΤΝ δεν είναι πια ένα ακόμη ψηφιακό προϊόν. Είναι υποδομή ισχύος.
Νίκος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-06-25
Ας μιλήσουμε, λοιπόν, συγκεκριμένα. Απάντηση στο «πού θα βρεθούν ο “χώρος” και τα χρήματα» υπάρχει. Και περιγράφεται ξεκάθαρα στον Κανονισμό (Ε.Ε.) 1263/2024. Είναι κάτι που έχει επιβεβαιώσει σε παλιότερες συζητήσεις μας στη Βουλή και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.
Οποιος ισχυρίζεται ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες απλώς απαγορεύουν δαπάνες πέρα από συγκεκριμένο ανελαστικό και απόλυτο όριο, ψεύδεται. Αν αυτό ίσχυε, θα ήταν παραλογισμός και το τέλος της πολιτικής πρωτοβουλίας στην οικονομική πολιτική.
Με την ιστορική υπ’ αριθμ. 06/2026 απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου κρίθηκε ότι το επιτόκιο των δόσεων που οφείλουν να καταβάλλουν οι δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου Κατσέλη πρέπει να υπολογίζεται αυτοτελώς επί της μηνιαίας δόσης που ορίστηκε από το δικαστήριο και όχι επί του συνολικού άληκτου κεφαλαίου της οφειλής τους.
Ο πιο αχρείαστος πόλεμος (και το διπλωματικό Βατερλώ με το οποίο τελειώνει – εάν τελειώνει) έχει προκαλέσει τραυματικές γεωπολιτικές συνέπειες (πέραν των οικονομικών) τόσο στους άμεσα εμπλεκόμενους (ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιράν) όσο και την ευρύτερη περιοχή του Κόλπου/Μέσης Ανατολής, στην Ευρώπη και το παγκόσμιο γεωπολιτικό σύστημα. Και βεβαίως στην Ελλάδα. Συνέπειες μεταξύ άλλων για τη θέση κρατών σε όρους ισχύος και επιρροής με θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Κάποιες χώρες εμφανίζονται να ενισχύονται και άλλες να εξασθενούν ως αποτέλεσμα του πολέμου.
Η επιχείρηση «Επική Οργή» δεν είχε ποτέ έναν καθαρά διατυπωμένο στόχο. Κατά καιρούς ο αμερικανός πρόεδρος έχει μιλήσει για ανατροπή του καθεστώτος, για πλήρη και άνευ όρων συνθηκολόγησή του και, οπωσδήποτε, για καταστροφή των πυρηνικών δυνατοτήτων του και έλεγχο των αποθεμάτων ουρανίου που διέθετε. Ο υπουργός εξωτερικών Ρούμπιο, πιο ρεαλιστικά, είχε θέσει ως στόχο «την καταστροφή των εκτοξευτήρων βαλλιστικών πυραύλων, την καταστροφή των εργοστασίων κατασκευής τους και την καταστροφή του ναυτικού τους, ώστε να μην μπορούν να κρύβονται πίσω από αυτά για να αναπτύξουν πυρηνικό όπλο».
Είναι κουραστικό πράγμα η δημοκρατία. Είναι κουραστική για τους πολίτες που δεν μπορούν να καταλάβουν το χασομέρι της, το οποίο, όπως γράφαμε, «δεν υπάρχει για να έχουμε να λέμε. Με τη διαβούλευση όσο το δυνατόν περισσότερων φορέων και πολιτών τα νομοθετήματα βελτιώνονται, αφού λαμβάνονται υπόψη περισσότεροι παράγοντες απ’ όσους μπορεί να φανταστεί ο πιο ευφάνταστος υπουργός ή γραφειοκράτης. Οσο μεγαλύτερη είναι η διαφάνεια τόσο λιγότερες είναι οι ευκαιρίες διαφθοράς. Συνεπώς, τα οφέλη της δημοκρατίας είναι πολλαπλάσια από το κόστος του χασομεριού» (20.5.2015).
