Στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού συζητήθηκε και εγκρίθηκε από την πλειοψηφία η διακήρυξη του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖΑ). Προσπάθησα να βρω το κείμενο αυτό και παραδόξως το βρήκα μόνο στην ιστοσελίδα της Ανανεωτικής Συσπείρωσης (www.ananeotiki.gr) δηλαδή εκείνου ακριβώς του ιδεολογικού ρεύματος που την καταψήφισε. Στις ιστοσελίδες του ΣΥΝ (www.syn.gr) και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α (www.syriza.gr) ήταν ηχηρά απούσα.
«Μια αναπαλαίωση της κομμουνιστικής Αριστεράς, που δε με ενδιαφέρει», χαρακτηρίζει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Μιλώντας στον «ΑτΚ», υποστηρίζει ότι αυτό το εγχείρημα δεν το θέλει επίσης ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΝ, ενώ ζητά από τον Αλέκο Αλαβάνο να συμβάλει στη βελτίωση της υπάρχουσας κατάστασης.
Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Συνέντευξη στον Χρήστο Μαχαίρα, Έθνος της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, Δημοσιευμένο: 2007-03-04
Συνιδρυτής και - κατά τη γνωστή δήλωσή του - «συνιδιοκτήτης του Συνασπισμού», ο Mιχάλης Παπαγιαννάκης παραδέχεται ότι η συγκατοίκηση των τάσεων του κόμματός του δεν υπήρξε ποτέ ανέφελη... Eκείνο ωστόσο που φαίνεται να τον φοβίζει, είναι ότι, ετούτη τη φορά, τα εσωκομματικά πράγματα φαίνεται να οδηγούνται σε ατραπούς επικίνδυνες...
Ελένη Τσερεζόλε, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-03-04
Στο "φόρτε" της βρίσκεται στη Γαλλία η μάχη της συλλογής των 500 υπογραφών στήριξης των υποψηφίων για την προεδρία της Δημοκρατίας. Οι "πολίτες που μπορούν, σύμφωνα με το νόμο, να παρουσιάσουν έναν υποψήφιο", είναι δήμαρχοι, πρόεδροι κοινοτήτων, περιφερειακοί σύμβουλοι, βουλευτές, οι οποίοι μπορούν να εκφράσουν τη στήριξή τους, συμπληρώνοντας το ειδικό έντυπο που τους στέλνει ο υποψήφιος και αποστέλλοντάς το στο Συνταγματικό Συμβούλιο.
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-03-04
Οι εντυπωσιακές απώλειες που κατέγραψαν τα χρηματιστήρια σε όλον τον κόσμο την περασμένη εβδομάδα ήρθαν να υπενθυμίσουν πόση αβεβαιότητα περιβάλλει τις αισιόδοξες προβλέψεις όλων των διεθνών οργανισμών για την παγκόσμια οικονομία. Αφορμή στάθηκε η απότομη μεγάλη πτώση των μετοχών στη Σαγκάη στις 27/2. Εντονότερα επέδρασαν όμως οι ανησυχίες ότι η αμερικανική οικονομία ίσως να βρίσκεται στα πρόθυρα της ύφεσης.
Η κυβέρνηση Καραμανλή κατάφερε, στο θέμα των πανεπιστημίων, να επιβάλει ένα δίλημμα πλαστό μεν και παραπειστικό, αλλά ασφυκτικό και ακαταμάχητα απλουστευτικό
Ζούμε την ευνοϊκότερη ίσως περίοδο από την ίδρυσή μας για ανάπτυξη, κοινωνική και εκλογική αποδοχή μας.
Όροι εκ των ων ουκ άνευ, πέραν της θεσμικής και κινηματικής μας παρουσίας, η εξασφάλιση ολικής συστράτευσης των στελεχών και των μελών μας και η προγραμματική αποσαφήνιση των θέσεών μας στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας με δυνατότητα βελτίωσης, αν εφαρμοσθούν, από σήμερα (θετικές οι εκδηλώσεις για Παιδεία και φαινόμενο του θερμοκηπίου).
Για να μεταρρυθμιστεί κάτι, απαραίτητη προϋπόθεση είναι το να έχει προηγουμένως \ρυθμιστεί\, να έχουν προβλεφθεί όροι λειτουργίας, διαδικασίες ελέγχου, κυρωτικοί μηχανισμοί, κ.λπ.
Το μέγα ερώτημα που πλανάται σήμερα στην Ελλάδα συνίσταται στο αν η χώρα μας έχει ανάγκη πριν απ όλα μεταρρύθμιση. Κι αν ναι, \ποιος\ θα τη μεταρρυθμίσει, πώς, και κυρίως με \ποια\ αξιοπιστία, αφού και (όποιος) μεταρρυθμιστής δεν έχει ακόμη προβεί σε αυτο(μετα)ρύθμιση;
Η διάσημη 25χρονη τραγουδίστρια Μπρίτνεϋ Σπίαρς για κάποιους δικούς της λόγους ξύρισε το κεφάλι της. Και το κομμωτήριο έβγαλε στον πλειστηριασμό τα κομμένα μαλλιά της, με πρώτη τιμή προσφοράς 1 εκ. δολάρια!
Από το λεξιλόγιο της ελληνικής αριστεράς μοιάζει εδώ και χρόνια να έχει χαθεί μια λέξη κλειδί: η διαπραγμάτευση. Η απώλεια αυτή έχει συνέπειες. Η πιο καθοριστική είναι ότι στις συνεχείς αλλαγές που προκύπτουν ή επιβάλλονται στην κοινωνία η αριστερά αδυνατεί να παρέμβει και να τις επηρεάσει σε μια κατεύθυνση ευνοϊκή για τα συμφέροντα που θέλει να εκφράζει.
Joschka Fischer, Project Syndicate, Το Βήμα, Δημοσιευμένο: 2007-03-01
Η αμερικανική πρωτεύουσα βρίσκεται εκ νέου σε πυρετό πολεμικών συζητήσεων, με αντικείμενο όχι μόνο την πρόσφατη «στρατηγική νίκης» για το Ιράκ αλλά και ένα στρατιωτικό χτύπημα κατά του Ιράν. Οι φήμες γίνονται όλο και πιο έντονες όσο χάνεται κάθε ίχνος λογικής από τις ενέργειες της κυβέρνησης Mπους.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
