Παρά κάποια υποχώρηση, της τάξης της μισής ποσοστιαίας μονάδας, που καταγράφηκε στατιστικά πέρυσι, η ανεργία στην Ελλάδα διατηρεί από τα υψηλότερα ποσοστά της Ευρώπης, γύρω στο 10%, πλήττοντας μισό εκατομμύριο ανθρώπους περίπου. Για την ακρίβεια ήταν κατά μέσο όρο 9,9% το 2005, και 14,9% στις γυναίκες, σύμφωνα με την τελευταία ανακοίνωση της ΕΣΥΕ. Στους νέους μέχρι 24 ετών έφθανε το 19,1% το τελευταίο τρίμηνο του έτους, στις νέες γυναίκες το 26,6%.
Σε σχέση με τον Μιλόσεβιτς υπάρχουν δύο διαφορετικά ζητήματα.Το ένα αφορά το ρόλο που έπαιξε στην Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας και των Βαλκανίων γενικότερα. Ηταν ένας ρόλος καταστροφικός.
Οι πρόσφατες δηλώσεις της κ. υπουργού Παιδείας για επικείμενες αλλαγές στο νόμο πλαίσιο για τα ΑΕΙ πριν από το καλοκαίρι και παλαιότερες έγκυρων κύκλων του υπουργείου για αλλοιώσεις στις τέσσερις βασικές βαθμίδες των μελών ΔΕΠ, ώθησαν 73 καθηγητές και καθηγήτριες Α’ βαθμίδας να υποστηρίξουν με τις υπογραφές τους τον Ενιαίο Φορέα Διδασκόντων.
Νίκος Μούσης, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2006-03-12
H ανάγκη ενός βιώσιμου Συντάγματος είναι επιτακτική, αν η Ευρωπαϊκή Ενωση των «25» θέλει να ξεφύγει από την αμερικανική κηδεμονία και να αποκτήσει δική της οντότητα στη διεθνή σκηνή
Η ελληνική εξωτερική πολιτική από το ’90 και ένθεν, προσπαθεί να ισορροπεί ανάμεσα στην εξυπηρέτηση των σχεδιασμών για το Κυπριακό και τη διατήρηση ειρηνικών σχέσεων στο Αιγαίο.
Όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να καταγράφουν εφεξής τις δαπάνες που κάνουν για εξοπλισμούς όταν τους παραλαμβάνουν, με τη μέθοδο δηλαδή που εφάρμοζαν οι κυβερνήσεις Σημίτη, αλλά και η μεγάλη πλειονότητα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων έως τώρα. Η απόφαση αυτή της Eurostat, που δημοσιεύθηκε στις 9 Μαρτίου, εύλογα χαρακτηριζόταν προχθές "χαστούκι" για τους σημερινούς κυβερνητικούς υπευθύνους.
Γιάννης Πανούσης, Συνέντευξη στον Βασίλη Σκουρή, Ημερησία, Δημοσιευμένο: 2006-03-11
Υπέρ του διαλόγου και της συνεργασίας ΠAΣOK και ΣYN τάσσεται ο υποψήφιος υπερνομάρχης Aθηνών - Πειραιώς που στηρίζει ο ΣYN Γ. Πανούσης. «H κλειστοφοβία των μικρών κομμάτων εξηγείται μεν, αλλά από ένα σημείο και μετά καθίσταται αυτοκαταστροφικός παράγοντας», τονίζει χαρακτηριστικά ο Γ. Πανούσης.
Μια επίσκεψη στη Βόρεια κατεχόμενη Κύπρο θα σας πείσει. Εκατοντάδες είναι τα ολοκαίνουργα κτίσματα -ανάμεσά τους πολυτελή ξενοδοχεία- που χτίστηκαν στην παραλία της Κερύνειας. Τα περισσότερα με το προσφιλές στους Τούρκους απρόσωπο σύστημα «οργανωμένης δόμησης». Το ίδιο και στην Αμμόχωστο.
Γιατί ηττήθηκε η Eλιά στην Iταλία την άνοιξη του 2001 και η «Πλουραλιστική Aριστερά» στη Γαλλία ένα χρόνο μετά; Ποταμοί αναλύσεων δημοσιεύθηκαν με κοινό παρονομαστή τη διαπίστωση ότι δεν αρκεί μια διαχειριστική απόκλιση από τη Δεξιά, αλλά Eπανίδρυση-Aνανέωση με στόχο μια διακριτή και μη αμφισβητήσιμη ιδεολογική και προγραμματική ταυτότητα.
Η νέα πολιτική πρόταση Κωνσταντόπουλου δεν επιδέχεται παρερμηνείες : "Νομίζω πως είμαι σαφής. Είναι η ώρα της αντίστροφης μέτρησης. Επιβάλλεται με πολιτικούς και προγραμματικούς όρους να συγκροτηθεί, εναλλακτική στη νεοφιλελεύθερη σύγκλιση, ευρύτερη παράταξη της σύγχρονης δημοκρατικής και ανανεωτικής Αριστεράς.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
