ΑΝΑΝΕΩΣΗ στη δράση
ΤΟΛΜΗ στην πολιτική
ΕΥΘΥΝΗ για την κοινωνία και τη χώρα
Η ανακοίνωση της απόφασης του Ν. Κωνσταντόπουλου για να μην είναι υποψήφιος για τέταρτη φορά για την προεδρία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ήταν μια κίνηση που αιφνιδίασε όλο το κόμμα.
Η απόφασή του αυτή, κόντρα σε μια αίσθηση αλλά και πρακτική ακινησίας και μονιμότητας των στελεχών, είναι μια στάση που τον τιμά. Ο χρονισμός όμως θέτει εξ αντικειμένου προβλήματα στον ΣΥΝ.
Συνδέεται, αφού έγινε μια ημέρα μετά τις ευρωεκλογές, με μια εικόνα ήττας, που πόρρω απέχει από την πραγματικότητα και την ρεαλιστική προσέγγιση και αποτίμηση των αποτελεσμάτων (βλέπε ανωτέρω). Αφήνει το κόμμα να παρουσιάζεται ως οιονεί ακέφαλο μέχρι τον Νοέμβριο που θα γίνει το Τακτικό Συνέδριο του ΣΥΝ.
Το Ν. Κωνσταντόπουλο τον στηρίξαμε για να αναλάβει την προεδρία στη δύσκολη φάση του 1993. Τα 11 χρόνια που πέρασαν εκτιμούμε ότι η επιλογή μας εκείνη δικαιώθηκε. Ο Ν. Κωνσταντόπουλος συνέβαλε θετικά στην πορεία του ΣΥΝ και στο δέσιμό του με την κοινωνία όλα αυτά τα χρόνια. Με το Ν. Κωνσταντόπουλο βρεθήκαμε αντίθετοι σε πολιτικές εκτιμήσεις, χάραξη στρατηγικής και κυρίως σε επιλογές που σχετίζονταν με τη διεύθυνση του κόμματος. Αυτό δεν μπορεί να μας εμποδίσει να θεωρούμε ότι συνολικά το πέρασμά του από τη θέση του Προέδρου του ΣΥΝ έχει ανεβάσει υψηλά τον πήχη για τον επόμενο.
Η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ θα συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις στον επίπονο διάλογο που άνοιξε, εξ αντικειμένου, για όλα τα θέματα. Κριτήριο της παρέμβασής της θα είναι η διαμόρφωση ενός ρεύματος πλειοψηφίας που θα αναλάβει την ευθύνη της πορείας και της διαχείρισης του ΣΥΝ στη βάση α) μιας ξεκάθαρης πολιτικής και στρατηγικής επιλογής για μια αυτόνομη, ευρωπαϊστική, σύγχρονη και οικολογική αριστερά, β) μιας σταθερής αντίληψης για τη διασφάλιση της ενότητας του κόμματος και γ) μιας λύσης για επικεφαλής που θα εγγυάται μια τέτοια πορεία.
Δ.Χ.
-Με όρους κοινωνίας, σε σύγκριση με την ελληνική εμπειρία, όπου πάντα η ανανεωτική αριστερά καταγράφει κατά πολύ υψηλότερα των εθνικών εκλογών ποσοστά, και με βάση το αποτέλεσμα της μείωσης της εκπροσώπησης σε έδρες, το 4.16% αποτελεί ένα μη ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
- Μετά την περιπέτεια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., το θόλωμα της ανανεωτικής και ευρωπαϊστικής φυσιογνωμίας του ΣΥΝ που επέφερε-εξ αντικειμένου το τελευταίο δεκαπενθήμερο ήταν ανεπαρκέστατος χρόνος για την ολική επαναφορά του ΣΥΝ στη γνωστή και αποδεκτή εικόνα του - και τον πόλεμο φθοράς που οι πρώην σύμμαχοι εξαπέλυσαν, το αποτέλεσμα πρέπει να θεωρείται θετικό.
-Επανασυσπείρωση του κόσμου της ανανεωτικής αριστεράς. Απέδειξαν ότι ο χώρος είναι υπαρκτός και μπορεί να σηκώσει στις πλάτες του τη μεγάλη προσπάθεια για την ισχυροποίηση του ΣΥΝ στην Ελλάδα και του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Ε.Ε.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.
Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.