Μετά µερικές εβδομάδες αποκαλύψεων και δημόσιου διαλόγου για το ζήτημα των υποκλοπών, μπορεί κανείς με ψυχραιμία να καταλήξει σε μερικές βασικές παραδοχές:

1. Το σκάνδαλο των υποκλοπών συνιστά μείζον ζήτημα για τη Δημοκρατία και βαριά προσβολή στο Σύνταγμα. Το θέμα είναι τόσο σοβαρό που αν μείνουν σκιές και δεν επέλθει η κάθαρση, απειλείται η δημοκρατική ομαλότητα.

Αφού η κ. Ελίζαμπεθ Μαίρη Τρας «διαθέτει το σωστό σχέδιο για τη Μεγάλη Βρετανία», έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν οι κάτοικοι της χώρας, που, αφότου διολίσθησε στη μετριοπάθεια και έπαψε να φέρεται σαν να είναι ο πλανήτης όλος, φέρεται σαν να είναι ολόκληρη αυτάρκης ήπειρος. Γιατί να ανησυχούν ενώ επαινείται η νέα πρωθυπουργός τους; Μα επειδή τον έπαινό της έπλεξε ο προκάτοχός της κ. Μπόρις Τζόνσον, πολιτικός σπάνιας ευθυκρισίας, σοφός, φιλαλήθης και επιπλέον φιλέλλην – ή, τέλος πάντων, φίλος των ελληνικών ακρογιαλιών.

Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για το ενδεχόμενο αλλαγής του εκλογικού νόμου ασκεί ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου Ξενοφών Κοντιάδης.

«Αν αυτό δεν συνιστά αντιθεσμική συμπεριφορά, τότε τι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοια;» αναρωτιέται χαρακτηριστικά ο καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Πάντειο και Πρόεδρος του Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου σε ανάρτησή του -και επισημαίνει:

Την προπερασμένη εβδομάδα διάβασα σε ελληνική ιστοσελίδα μια ανάλυση του πολέμου στην Ουκρανία που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα Guardian και την υπέγραφε ο Φίλιπ Σορτ. Ο οποίος πέρασε κάμποσα χρόνια στη Μόσχα ως ανταποκριτής του BBC και έχει γράψει ένα βιβλίο για τον Πούτιν. Αρα καθ’ ύλην αρμόδιος.

Με την έλευση του Σεπτεμβρίου η προεκλογική εκστρατεία στην Κύπρο για την εκλογή νέου προέδρου της Δημοκρατίας εισέρχεται σε καθοριστική φάση. Θα υπάρξουν μετακινήσεις και ανατροπές σε σχέση με τα μέχρι τώρα δημοσκοπικά δεδομένα που ευνοούν τον πρώην ΥΠΕΞ Νίκο Χριστοδουλίδη; Μια ψυχρή ανάλυση λέει ότι αν είναι να αλλάξει κάτι, πρέπει να φανεί σύντομα και δραστικά!

Η έκρηξη στην τιμή του φυσικού αερίου αφύπνισε επιτέλους την Ευρώπη. Έτσι, ηγέτες και υπουργοί διαγκωνίζονται πλέον για το ποιος θα υπερθεματίσει ως προς την ανάγκη εξεύρεσης κοινής ευρωπαϊκής λύσης στο πρόβλημα. Οι περισσότεροι βέβαια από αυτούς, με πρώτους τους Γερμανούς αλλά, δυστυχώς, και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέχρι χθες αρνούνταν ακόμη και να συζητήσουν μια τέτοια προοπτική. Μια προοπτική της οποίας απελπισμένοι θιασώτες είχαν μείνει μόνο ο Μάριο Ντράγκι και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αφού οι Ισπανοί και Πορτογάλοι είχαν «βολευτεί», έστω και βραχυπρόθεσμα, με τη δυνατότητα που κατ’ εξαίρεση τους δόθηκε για επιβολή πλαφόν στην τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι δύο σημαντικότερες παρεμβάσεις του Κ. Μητσοτάκη για τις υποκλοπές (8 Αυγούστου και πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή) υπήρξαν, ως προς την ουσία, κατώτερες του μεγέθους του προβλήματος αλλά και χωρίς επικοινωνιακή δύναμη. Υστέρησαν και στην ηθική της ευθύνης και στην ηθική της πεποίθησης. Ο πρωθυπουργός, χωρίς ορμή, δε φάνηκε να κατανοεί ότι το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργήθηκε δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τους τρόπους δράσης και τα αφηγηματικά σχήματα που χαρακτήριζαν την περίοδο πριν τη δημιουργία του.

Όσο οι υποκλοπές δεν φεύγουν από τον κορυφή της επικαιρότητας, τόσο εντείνεται η κυβερνητική επιχείρηση για αλλαγή της ατζέντας. Αυτή τη φορά με πρώτο βιολί τον πρωθυπουργό, ο οποίος επιδόθηκε σε ένα ρεσιτάλ συνωμοσιολογίας, ανακαλύπτοντας εξωτερικούς εχθρούς της κυβέρνησής του.

«Ο κ. Πούτιν δεν το κρύβει και ο κ. Ερντογάν και ο κ. Ερντογάν το έχει δηλώσει δημοσίως ότι θα ήθελαν άλλη κυβέρνηση στην Ελλάδα», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.

Αρχές Αυγούστου οι τίτλοι ανακοίνωναν το δυσάρεστο νέο μ’ έναν τόνο που δοκίμαζε ανεπιτυχώς να ξορκίσει τον πανικό διά του σαρκασμού: «Είμαστε οι πρώτοι σε όλη την Ευρώπη και στην τιμή του ρεύματος». Τότε, στις 3 του μηνός, η τιμή της μεγαβατώρας στην Ελλάδα είχε εκτιναχθεί στα 154 ευρώ, προσφέροντας στη χώρα μας τα ανεπιθύμητα πρωτεία. Στην εκπνοή του Αυγούστου, όμως, με την τιμή της μεγαβατώρας στα 697 ευρώ, τα 154 φαντάζουν θαυμάσια και ποθητά. Πολύ θα θέλαμε να γυρίσουμε στον «παράδεισό» τους, κι ας ήταν προοίμιο «κόλασης». Μα δεν θα τα ξαναβρούμε. Στην ελεύθερα άπληστη αγορά, δεν υπάρχουν «κεκτημένα» και επιστροφές. Κι ο βαλτωμένος μες στο αίμα πόλεμος στην Ουκρανία να τελειώσει, θα βρεθούν άλλες δικαιολογίες για να παραμείνουν οι τιμές στα ύψη τους.

Οι πρώην που μιλούν δημοσίως και εκφράζουν τη διαφωνία τους για τις επιλογές του κόμματός τους την περίοδο που ήταν και αυτοί στις τάξεις του δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Ετσι γινόταν, έτσι γίνεται και έτσι θα γίνεται. Το παρελθόν όμως δεν μπορεί να εξαφανιστεί. Πολλοί θέλουν να το ξεχάσουν, να σβήσουν τα ίχνη τους, ιδιαίτερα εκείνοι που σήμερα αποθεώνουν αυτό που έβριζαν, αλλά και τα γραπτά και τα προφορικά μένουν, τους παρακολουθούν και τα ανασύρουν οι πολιτικοί αντίπαλοί τους για να τους κατηγορήσουν για οπορτουνισμό.

Η ευθύνη του πρωθυπουργού στο σκάνδαλο των υποκλοπών είναι αντικειμενική και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τις παραιτήσεις του γενικού γραμματέα του και του διοικητή της ΕΥΠ. Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να αποφύγει την ευθύνη του ούτε επικαλούμενος άγνοια. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτό κάνει τα πράγματα χειρότερα, γιατί ενδεχόμενη άγνοιά του είτε δείχνει ότι το σύστημα του οποίου είναι επικεφαλής είναι εκτός ελέγχου είτε ότι πίσω από την πλάτη του στήθηκε ένας παράλληλος μηχανισμός.

Ο Ν. Αναστασιάδης προετοιμάζεται από καιρό για να ελέγξει το πολιτικό σύστημα. Οι πιθανότητες να ήταν ο ίδιος υποψήφιος για τρίτη θητεία έχουν εξανεμιστεί. Του απομένει μία οδός διαφυγής: η υπόθεση των «χρυσών διαβατηρίων» να κριθεί πολιτικά στην προεδρική κάλπη και να πάει από τον επόμενο πρόεδρο στις «ελληνικές καλένδες»

Το «σαθρό» σύστημα στην Κύπρο γύρω από το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα έναντι πολιτογραφήσεων (2013–2021), τα περιβόητα «χρυσά διαβατήρια», βγήκαν ξανά στην επιφάνεια, αυτή τη φορά με πιο τεκμηριωμένο τρόπο. Η σωρεία από ευρήματα του γενικού ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη, που κυκλοφόρησαν τη Δευτέρα (22/8), «χτυπούν κατευθείαν στο ψαχνό».