Η υποβάθμιση 9 χωρών από τον οίκο Standard and Poors με την αιτιολογία ότι οι πολιτικές πρωτοβουλίες των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων « ίσως δεν αρκούν για την πλήρη αντιμετώπιση των συστημικών πιέσεων στην Ευρωζώνη», και ότι μία πολιτική που βασίζεται μόνο στη λιτότητα είναι μία πολιτική που κινδυνεύει «να υπονομευτεί από μόνη της» γίνεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
Αναμένεται η τελική εξέταση για την αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αρωγής (EFSF) που τώρα πλέον στηρίζεται και σε χώρες που έχουν απολέσει το ΑΑΑ και άρα δεν αποκλείεται μια υποβάθμιση του ταμείου.

Απευθυνόμαστε στους πολίτες του ευρύτερου χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, της πολιτικής οικολογίας, σε όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, ενταγμένες ή ανένταχτες, σε όλους τους προοδευτικούς πολίτες που αρνούνται το στείρο καταγγελτισμό, τις πρακτικές της βίας και του περιθωρίου και πιστεύουν σε μια σύγχρονη δημοκρατική, ευρωπαϊκή και μεταρρυθμιστική αριστερά. Τους καλούμε να οικοδομήσουμε σχέσεις διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων, ανοιχτής πολιτικής επικοινωνίας, κοινής πολιτικής δράσης. Να αναθερμάνουμε την ελπίδα για τη χώρα και την κοινωνία. Μπορούμε να πετύχουμε την ανασυγκρότηση και ανασύνθεση του πολιτικού χώρου ο οποίος θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις και θα μετακινήσει την πολιτική προς προοδευτική κατεύθυνση σε αντιστοιχία με μια κοινωνία που ανακαθορίζει τους συσχετισμούς της.

Ευρώ, Δραχμή, Χρεωκοπία, PSI, Κούρεμα, Ομόλογα… Μακρύς ο κατάλογος των λέξεων που μονοπωλούν τις σκέψεις και τα ακούσματά μας. Ακούσματα που χτίζουν μέρα με τη μέρα το «κάστρο» της θλίψης μας, του πνευματικού μας αδιεξόδου. Ο αναστεναγμός αντικατέστησε το χαμόγελο και «ένας σύγχρονος Μεσαίωνας έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στην καθημερινότητά μας».

Ο κ. Παπαδήμος έχασε ήδη το «momento» του και τώρα είναι πολιτικός όμηρος των προσωπικών και στρατηγικών φιλοδοξιών των τριών αρχηγών των κομμάτων της συγκυβέρνησης και των δελφίνων της εξουσίας.

Όταν ένα νέο έτος ξεκινά την διαδρομή του μέσα στο χρόνο, γεννά προσδοκίες και όνειρα στην σκέψη των ανθρώπων. Δυναμώνει την ψυχή και τη θέληση τους για ένα νέο ξεκίνημα, για έναν ακόμα αγώνα, για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον.

Το ξεκίνημα του 2012 μας βρίσκει μέσα σε ένα αβέβαιο και ανασφαλές περιβάλλον, οι αρνητικές σκέψεις είναι περισσότερες από τις θετικές. Όνειρα λιγοστά… με αστερίσκους και υποσημειώσεις. Αλήθεια, μπορείς να ελπίζεις όταν αντικρίζεις την κατάντια του πολιτικού συστήματος αυτής της χώρας; Η διαφθορά και η σήψη δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για αισιοδοξία.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’30 ο κόσμος χανόταν και η Ελλάδα πάλευε στα μανιασμένα κύματα της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Ομως, όπως γράφει ο Μαρκ Μαζάουερ, στο βιβλίο του «Η Ελλάδα του Χίτλερ», το πολιτικό σύστημα της χώρας για άλλα ανησυχούσε: «Στη Βουλή (σ.σ. μετά τη χρεοκοπία του 1932) το πολιτειακό ζήτημα παρέμεινε ο άξονας γύρω από τον οποίο στρέφονταν όλα τα υπόλοιπα.

Μικρή, χριστουγεννιάτικη δημοσιογραφική ιστορία: έπειτα από μήνες έρευνας κι έναν σκληρό δικαστικό αγώνα, ένας δημοσιογραφικός οργανισμός υποχρέωσε την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ, την πανίσχυρη FED, να ανοίξει τα αρχεία της και να δώσει στο φως τα πιο πολύτιμα μυστικά της.

Το θέμα του πετρελαϊκού εμπάργκο της ΕΕ στο Ιράν και τις επιπτώσεις για την Ελλάδα, μιας και η χώρα μας καλύπτει μεγάλο μέρος των αναγκών της από το Ιράν, θέτουν ο πρόεδρος και οι βουλευτές της Δημοκρατικής Αριστεράς με σχετική ερώτηση που κατέθεσαν προς τους υπουργούς Εξωτερικών και ΠΕΚΑ. Στο κείμενο της ερώτησης που υπογράφουν ο Φ. Κουβέλης, ο Γρηγόρης Ψαριανός, ο Νίκος Τσούκαλης και ο Θανάσης Λεβέντης, αναφέρουν τα εξής:

Το πλήρες κείμενο της ερώτησης

Το πιο πολύτιμο δώρο εν μέσω αυτής της τεράστιας κοινωνικο-οικονομικής κρίσης που βιώνουμε και της δραματικής μείωσης του βιοτικού μας επιπέδου, ειναι κάποιες σταγόνες αισιοδοξίας! Και αυτή η αισιοδοξία φαίνεται οτι καλλιεργείται μόνο μέσα απο συμμετοχικές διαδικασίες που οι προοδευτικοί άνθρωποι είναι σε θέση να οργανώνουν αποτελεσματικά. Όταν, μάλιστα, πρόκειται για άτομα που υπηρετούν τον λεγόμενο χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών, τότε η προσφορά τους έχει πολλαπλασιαστικό χαρακτήρα αφού η δράση τους απευθύνεται στο ευρύ κοινό.

Απότις επικείμενες διαπραγματεύσεις με την τρόικα θα εξαρτηθεί αν θα πάρουμε 89 δισ. ευρώ τον Φεβρουάριο. Δηλαδή, 30 δισ. για τη Συμμετοχή των Ιδιωτών (PSI), έως 39 δισ. για να ανακεφαλαιοποιηθεί το τραπεζικό σύστημα, 14 δισ. ευρώ για την αποπληρωμή ομολόγων που λήγουν στις 15 Μαρτίου και άλλα 6 δισ. για μισθούς και συντάξεις. Αν οι διαπραγματεύσεις ευοδωθούν, θα παραμείνουμε στο ευρώ. Αν όχι, η χώρα θα υποχρεωθεί σε έκδοση δικού της νομίσματος, για να διαχειριστεί τα ερείπιά της. Η μάχη είναι κρίσιμη, πρέπει να κερδηθεί.

Το Μνημόνιο και τα μέτρα που το συνόδευαν έγιναν νόμος του κράτους στις 6 Μαΐου 2010. Η Ελλάδα είχε ελάχιστα περιθώρια να παζαρέψει τις βασικές κατευθύνσεις του και ακόμη λιγότερα να τις απορρίψει. Η χώρα όφειλε να δανεισθεί άμεσα προκειμένου να εξοφλήσει ομόλογα αξίας 8,5 δις € που έληγαν στις 19 Μαΐου. Ήταν όμως πρακτικώς αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές.

Αν θέλαμε να ζωγραφίσουμε τη σημερινή εικόνα θα χρειαζόμασταν ασφαλώς ορισμένες πινελιές πολιτικού σουρεαλισμού. Πώς αλλιώς να περιγράψεις την κατάσταση που ο κυρίαρχος δημόσιος λόγος διατυμπανίζει «το Μνημόνιο απέτυχε», η κυβέρνηση που το εφάρμοσε παραιτήθηκε, αλλά η χώρα κινείται πάντα στον αστερισμό των νέων μνημονίων με τη συμμετοχή όσων μέχρι χτες έκαναν ό,τι μπορούσαν για «να αποτύχει το Μνημόνιο»;

«Η καλύτερη ευχή που μπορώ να δώσω για τον νέο χρόνο είναι να αναβληθεί η έλευσή του. Να παραταθεί το 2011»!Ο σοφός ου μην αλλά και χιουμορίστας φίλος που επαναλαμβάνει την ιδιότυπη ευχή αυτές τις γιορτινές, τρόπος του λέγειν, ημέρες δεν διευκρινίζει αν θέλει να διασκεδάσει ή να προειδοποιήσει τους ξαφνιασμένους συνομιλητές του.