Η φειδωλή Ευρώπη
Κώστας Καλλίτσης, KReport, Δημοσιευμένο: 2023-02-05



Δυσάρεστη έκπληξη αποτέλεσε για όλους μας η ψευδής αναφορά του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη (ομιλία του στη Βουλή, 27-1-2023) στο ζήτημα έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων την περίοδο 2015-2019. Για την ακρίβεια είπε: «Η νέα μας εθνική ισχύς αποτυπώνεται και στις έρευνες για την αξιοποίηση ενεργειακών πόρων νοτιοδυτικά της Κρήτης. Αυτή η κυβέρνηση ξεκίνησε και αυτή τη διαδικασία. Τι κάνατε ακριβώς τέσσερα χρόνια εσείς στο ζήτημα της εξόρυξης υδρογονανθράκων; Τίποτα απολύτως».


ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΑΝΤΟΥ
-Ο εφιάλτης τελειώνει, η Δικαιοσύνη θα ξαναγίνει κανόνας.
-Η καθαρή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ θα επιβάλει τον σχηματισμό ισχυρής προοδευτικής κυβέρνησης.
-Έχουμε σχέδιο, θέλουμε, ξέρουμε και μπορούμε να το κάνουμε πράξη. Θέλουμε η προοδευτική κυβέρνηση που θα προκύψει να εκπροσωπεί όλες τις ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας κι όχι τους επαγγελματίες της εξουσίας.

Από την έναρξη της διαδικασίας για την πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της κυβέρνησης με αφορμή το σκάνδαλο των υποκλοπών έγινε φανερό ότι η κυβέρνηση και οι βουλευτές της πλειοψηφίας θα προσπαθήσουν να απονομιμοποιήσουν τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ. Η ανοίκεια επίθεση που δέχτηκε ο Χρήστος Ράμμος δημιουργεί συνθήκες θεσμικής κρίσης αφού μέσω αυτού πλήττονται εκ νέου οι ανεξάρτητες Αρχές.

Ο θρυλικός Μιθριδάτης Στ’, βασιλιάς του Πόντου και της Μικρής Αρμενίας (132-63πΧ) για να αποφύγει να τον δηλητηριάσουν, έπινε τακτικά μικρές, μη θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου. Με τον τρόπο αυτό απέκτησε σταδιακά ανοσία στο δηλητήριο. Ο βασιλιάς μας κληροδότησε τον όρο μιθριδατισμό, για να περιγράψει την σταδιακή αποδοχή και εξοικείωση με νοσηρές, επικίνδυνες ή και παράνομες καταστάσεις, οι οποίες με το χρόνο εκλαμβάνονται ως φυσιολογικές.



Όλα ξεκίνησαν από ένα «λάθος». Ήταν μέγα λάθος ότι η κυβέρνηση, προκειμένου να εμποδίσει το αίτημα του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη να μάθει αν παρακολουθήθηκε, νομοθέτησε την εσαεί απόκρυψη των επισυνδέσεων. Νομικά εφιαλτικό και μάλιστα σε ευθεία αντίθεση με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.


Oι επικείμενες εκλογές έχουν χαρακτηριστεί από πολλούς ιστορικές και ορθώς. Από την πλευρά του, ο Κ. Μητσοτάκης και το σύστημα που τον στηρίζει θα παίξουν τα ρέστα τους προκειμένου να παραμείνουν στην εξουσία. Και έχουν πολλούς λόγους να το κάνουν, οικονομικούς και άλλους. Από την πλευρά της Αριστεράς και της μεγάλης λαϊκής πλειονότητας, δεν είναι καθόλου υπερβολικό να πούμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια εκλογική αναμέτρηση που θα κρίνει πρώτα απ’ όλα την πορεία της χώρας ως σύγχρονης Δημοκρατίας.

Το αν θα επαναπατριστούν τα μάρμαρα της Ακρόπολης και υπό ποιους όρους δεν το γνωρίζω. Πολλά λέγονται και γράφονται, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Βρετανία. Το πού θα κάτσει η μπίλια, θα το μάθουμε όταν έρθει η ώρα. Αντί για προβλέψεις λοιπόν, θα άξιζε ίσως τον κόπο να δούμε από πιο κοντά τις αντιδράσεις των δύο μεγάλων κομμάτων και κατ’ επέκταση τα βασικά χαρακτηριστικά και την ποιότητα της πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ελλάδα σήμερα.