Αρχείο κειμένων: Άρθρα/ Ευρωπαϊκή Ένωση - Σελίδα: 1

Η άλλη συνέντευξη

Αλέκος Κρητικός, KReport, 14/09/2021

Η ιδέα της «transfer Union». Ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ λέει αυτά που διστάζουν να πουν οι ηγέτες του ευρωπαϊκού νότου. Η Γερμανία κερδίζει από την Ευρωπαϊκή Ένωση πολλαπλάσια από όσα συνεισφέρει.

Τους εργαζόμενους τους εμβολιάζουμε, δεν τους απολύουμε

Μαουρίτσιο Λαντίνι, Αυγή, 25/03/2021

«Αν ήθελαν να μειώσουν τα επισφαλή χρέη στην εφορία, θα μπορούσαν να παρέμβουν σε όσους πραγματικά δεν μπορούν να πληρώσουν»

«Τους εργαζόμενους πρέπει να τους εμβολιάσουν, όχι να τους απολύσουν. Δεν χρειαζόμασταν μια νέα φορολογική αμνηστία για τους φοροφυγάδες ούτε τη μείωση της στήριξης του πρεκαριάτου στα 800 από τα 1000 ευρώ τον μήνα» τόνισε ο γενικός γραμματέας του μεγαλύτερου ιταλικού συνδικάτου CGIL Μαουρίτσιο Λαντίνι στον δημοσιογράφο της Repubblica Ρομπέρτο Μάνια σχολιάζοντας τα νέα μέτρα του Μάριο Ντράγκι για τη στήριξη των επιχειρήσεων, των εργαζομένων, αλλά και της φοροδιαφυγής.

«Να αποπληρώσει η Ε.Ε. το χρέος της πανδημίας»

Λούκα Βισεντίνι, Συνέντευξη στη Χ. Κοψίνη, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 20/03/2021

«Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για την επόμενη μέρα. Στη συμπεριφορά των κυβερνήσεων κυριαρχεί ο κατακερματισμός ως προς την αξιοποίηση των πολιτικών που θα χρηματοδοτηθούν από το Tαμείο Ανάκαμψης»

Να αποπληρώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όχι τα κράτη-μέλη το νέο δημόσιο χρέος που θα προκύψει από τη δανειοδότηση μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, προτείνει ο γενικός γραμματέας της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC), Λούκα Βισεντίνι

Διαγραφή των χρεών προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;

Φραγκίσκος Κουτεντάκης, KReport, 27/02/2021

Σε μια πρόσφατη δημόσια παρέμβαση, ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος Thomas Piketty και άλλοι 100 οικονομολόγοι και πολιτικοί, υπογράφουν μια ριζοσπαστική πρόταση που έχει προκαλέσει συζήτηση. Αυτό που προτείνουν είναι η διαγραφή του χρέους των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όπως υποστηρίζουν, τα κρατικά ομόλογα ευρωπαϊκών χωρών στο χαρτοφυλάκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας φτάνουν το ποσό των 2,5 τρισ. ευρώ, δηλαδή περίπου το 25% του συνολικού ευρωπαϊκού δημοσίου χρέους. Για να εξυπηρετηθεί αυτό το χρέος σε βάθος χρόνου, τα κράτη-μέλη θα πρέπει είτε να αυξήσουν τη φορολογία, είτε να μειώσουν τις δαπάνες, είτε να το ανακυκλώσουν με νέο χρέος.

Μαζί για μια πιο ισχυρή Ευρώπη

Olaf Scholz, Τα Νέα, 08/07/2020

Μαζί για την ανάκαμψη της Ευρώπης» (Together for Europeʼs recovery / Tous ensemble pour relancer Europe) - αυτός είναι ο τίτλος που επιλέξαμε για τη γερμανική προεδρία, η οποία ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες. Οι καιροί που διανύουμε δεν είναι συνηθισμένοι: ο κόσμος βιώνει την πρώτη παγκόσμια κρίση υγείας του 21ου αιώνα. Μόνο στην Ευρώπη περισσότεροι από 140.000 πολίτες έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας του ιού ή έχοντας τον ιό· οι οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της πανδημίας επηρεάζουν τον καθένα μας.

Τηλεκπαίδευση και ιδιωτικοποιήσεις, πλήγμα για το δημόσιο σχολείο

Λουτσίλα Ντε Βίτο Φραντσέσκι, Αυγή, 15/06/2020

«Η πανδημία δυστυχώς δεν αποτέλεσε μια μεγάλη ευκαιρία για μια μεγάλη μεταρρύθμιση στην Παιδεία, αλλά ένα μεγάλο πλήγμα στη δημόσια Παιδεία. Όλα τα συνδικάτα είχαμε προειδοποιήσει από την αρχή ότι η διδασκαλία από απόσταση αποτελούσε μια απάντηση σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης και όχι μια πάγια μέθοδο διδασκαλίας. Σήμερα μετατρέπεται σε μόνιμο τρόπο λειτουργίας στα σχολεία μας. Για να ανοίξουν τα σχολεία με ασφάλεια, χρειαζόμαστε 220.000 νέες αίθουσες, 500.000 επιπλέον προσωπικό και 13,3 δισ. Το υπουργείο Παιδείας προσφέρει 1,4 δισ., ελάχιστες προσλήψεις και διεύρυνση της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σχολείου» τονίζει στην «Αυγή» η Λουτσίλα Ντε Βίτο Φραντσέσκι, η εκπρόσωπος του μεγαλύτερου ιταλικού συνδικάτου στην Παιδεία FLC GGIL στο ενωτικό συνδικαλιστικό όργανο των εκπαιδευτικών (RSU) στο νοτιοανατολικό τμήμα της Ρώμης.

Για μια ενωμένη, κυρίαρχη Ευρώπη

Ζοζεπ Μπορέλ, Τιερί Μπρετόν, Η Καθημερινή, 10/06/2020

Πέρα από την υγειονομική τραγωδία, η κρίση του κορωνοϊού δρα ως παράγων επιτάχυνσης των μειζόνων τάσεων που καταγράφονται στον πλανήτη μας. Μας προσκαλεί, συνεπώς, να εξετάσουμε με φρέσκο μάτι τον κόσμο και τη θέση της Ευρώπης σε αυτόν. Επαναφέρει δριμύτερο το κεντρικό ζήτημα της αυτονομίας μας, της κυριαρχίας μας και της θέσης μας ως παίκτη στην παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή, ειδικά σε συνθήκες αυξανόμενης έντασης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας.

41 χρόνια από τη Συμφωνία Προσχώρησης στην ΕΟΚ

Σωτήρης Ντάλης, Τα Νέα, 28/05/2020

Στις 28 Μαΐου 1979 υπογράφεται στην Αθήνα, στο Ζάππειο Μέγαρο, η ιστορική Συμφωνία Προσχώρησης της Ελλάδας στην ΕΟΚ που έμελλε να αλλάξει ριζικά τη σύγχρονη ιστορία της χώρας. «Το χρονόμετρο του κριτή σταματάει όταν ο αθλητής κόβει το νήμα στο τέρμα του δρόμου. Ετσι μπορούμε να πούμε ότι εκείνη τη μέρα κόψαμε το νήμα στο αγώνισμα της ένταξης στην Ευρώπη. Πότε όμως έδωσε ο αφέτης το σήμα να αρχίσουμε να τρέχουμε; H εύλογη απάντηση θα ήταν το 1975, όταν η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να ζητήσει την ένταξη» έγραφε ο πρέσβης Βύρων Θεοδωρόπουλος (1920-2010), που είχε οριστεί το 1976 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή επικεφαλής της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας για τις διαπραγματεύσεις ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Και όμως η πορεία της χώρας προς την Ευρώπη άρχισε πολλά χρόνια νωρίτερα, όταν το 1959 αποφασίστηκε να επιδιώξουμε την έστω και απλή σύνδεσή μας με την τότε ΕΟΚ (βλ. «Η ευρωπαϊκή ενοποίηση, η Ελλάδα και ο κόσμος. 60 χρόνια από τις Συνθήκες της Ρώμης 1957-2017», εκδόσεις Παπαζήση 2018).

Θα πάει στο νέο ραντεβού η Ευρώπη;

Γιάννης Βούλγαρης, Τα Νέα, 23/05/2020

Γιάννης Βούλγαρης
Γιάννης Βούλγαρης

Έχουμε συνηθίσει να αντιλαμβανόμαστε την Ευρωπαϊκή Ενωση και την ιστορία της ενοποίησης, σαν οικονομική πρωτίστως πραγματικότητα. Τέτοιοι ήταν άλλωστε οι μεγάλοι σταθμοί της πορείας της. Κοινότητα άνθρακα και χάλυβα, οικονομική κοινότητα, ενιαία αγορά, νομισματική ένωση χωρίς κράτος. Τέτοια ήταν και η επικρατούσα στρατηγική της ενοποίησης: η διαρκής πύκνωση της οικονομικής συνεργασίας θα απαιτούσε αυξανόμενη πολιτική ενοποίηση. Αυτή η θεώρηση της ΕΕ ως «οικονομικής» πραγματικότητας είναι τόσο εδραιωμένη στην κοινή γνώμη ώστε να ξεχνάμε ότι όλοι οι μεγάλοι σταθμοί της ευρωπαϊκής ενοποίησης έγιναν υπό την επίδραση των παγκόσμιων γεωπολιτικών μεταβολών. 

Το μικρόβιο

Μιχάλης Μητσός, Τα Νέα, 30/03/2020

Ήταν τέλη του 2011. Η νότια Ευρώπη είχε βυθιστεί στη χρηματοπιστωτική κρίση και ο Βορράς, με προεξάρχουσα τη Γερμανία, επέβαλλε εξευτελιστικούς όρους για να δεχθεί να βοηθήσει τους «PIGS». Παρενέβη τότε δύο φορές ένας ενενηντατριάχρονος, ο πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ, και ζήτησε από την κυβέρνηση Μέρκελ να πάψει να συμπεριφέρεται ως μια αλαζονική οικονομική δύναμη, γιατί αυτό θα μετέτρεπε την Ευρωπαϊκή Ενωση σε μια «απλή συνομοσπονδία».

Στον καθρέφτη του Νταβός

Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 26/01/2020

Το 1971, ένας 32χρονος μηχανικός και οικονομολόγος, ο Κλάους Σβαμπ, διοργάνωσε μια συνάντηση στο Νταβός με στόχο τη διάδοση της ιδέας ότι η καπιταλιστική επιχείρηση δεν μπορεί να επιδιώκει υπεράνω όλων να δίνει κέρδη στους μετόχους της, αλλά πρέπει να υπηρετεί το συμφέρον της κοινωνίας, εργαζομένων, προμηθευτών και πελατών της. Στους 400 συμμετέχοντες, παρουσίασε τη δική του απάντηση στη θέση που είχε διατυπώσει λίγο νωρίτερα, Σεπτέμβριο 1970, ο Μίλτον Φρίντμαν, του Σικάγο, ότι «η κοινωνική ευθύνη της επιχείρησης είναι μία, να αυξάνει τα κέρδη της». Επί μισό αιώνα, η κυριαρχία της θέσης του Φρίντμαν ήταν καταθλιπτική. Σε αυτήν και στα αποτελέσματά της οφείλεται ίσως το γεγονός ότι, στο πέρασμα των χρόνων, το Νταβός του «ηττημένου» Σβαμπ κερδίζει απήχηση.

Δεν είμαστε και τόσο μόνοι...

Π.Κ. Ιωακειμίδης, Τα Νέα, 16/12/2019

Τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (διάσκεψη κορυφής ΕΕ) της περασμένης εβδομάδας για το διαβόητο μνημόνιο-συμφωνία Τουρκίας - Λιβύης είναι πολλαπλώς σημαντικά (αν και θα μπορούσαν να είναι και ακόμη ισχυρότερα). Δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν είναι και τόσο μόνη όπως προσπαθούν να μας πείσουν ένας οιονεί λόχος αποστράτων (στρατηγοί, ναύαρχοι πτέραρχοι) και ορισμένοι άλλοι αναλυτές. Και δεν θα είμαστε μόνοι και σε περίπτωση εάν, ο μη γένοιτο, τα πράγματα ξεφύγουν από τον έλεγχο και κλιμακωθούν σε κάτι χειρότερο, σε θερμή σύγκρουση. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όχι μόνο καταδίκασε την έκνομη συμπεριφορά Τουρκίας και Λιβύης, αλλά κήρυξε και το διαβόητο μνημόνιο ως παράνομο, μη σύννομο με το Δίκαιο της Θάλασσας.
Σύνολο καταγραφών: 457

Αρχείο κειμένων

Άρθρα/ Ευρωπαϊκή Ένωση

Σύνολο καταγραφών: 457

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι