Υποψηφιότητα Καμίνη

Είναι φυσικό, μπαίνοντας στο Σεπτέμβρη, το ενδιαφέρον να στραφεί στο σημαντικό γεγονός των αυτοδιοικητικών εκλογών που σηματοδοτούν την έναρξη μιας τεράστιας διοικητικής μεταρρύθμισης της χώρας.

Αν και δεν λείπει το καθημερινό ζεστό κρύο που μας διαπερνά παρακολουθώντας τις εξελίξεις για την αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας. Και όντως υπάρχουν καθημερινά θετικές και αρνητικές εξελίξεις. Οι θετικές αφορούν στην συνέχιση των θεσμικών αλλαγών που επιχειρεί η κυβέρνηση και οι αρνητικές στο διαρκές έλλειμμα in situ διακυβέρνησης που οδηγεί σε πολύ ανησυχητικά αποτελέσματα. Υπάρχει μια εξαίρεση με σημασία. Η έκβαση της απεργίας των ιδιοκτητών φορτηγών δημοσίας χρήσεως. Η σχετικά εύκολη λύση της απεργίας , παρά την διαπιστωθείσα αδυναμία της κυβέρνησης να υλοποιήσει στην πράξη την επιστράτευση, δείχνει ότι η κοινωνία μας είναι έτοιμη να δεχθεί τις αναγκαίες, εδώ και χρόνια, αλλαγές. Αρκεί βέβαια η κυβέρνηση να αξιοποιήσει ως αρχή μιας νέας πορείας αυτό το γεγονός και να μην επαναπαυθεί στις δάφνες της.

Για να γυρίσουμε στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Η προετοιμασία κα τα πρώτα μηνύματα δείχνουν ότι το πολιτικό σύστημα παραμένει στην πεπατημένη των δικών του φθαρμένων επιλογών. Οι Περιφέρειες κυρίως, αλλά και οι μεγάλοι Δήμοι που δημιουργούνται, αποτελούν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ανάδειξη νέων δυνάμεων που θα μπορέσουν να υλοποιήσουν την μεταρρύθμιση. Και απότι φαίνεται το ενδιαφέρον περιορίζεται στις υποψηφιότητες ο οποίες, όλως τυχαίως ,προέρχονται από τα πιο φθαρμένα υλικά του πολιτικού μας συστήματος.

Από αυτή την άποψη η πρωτοβουλία της Δημοκρατικής Αριστεράς για την υποψηφιότητα Καμίνη είναι το μόνο παρήγορο νέο. Η πρωτοβουλία αυτή πιστώνεται στα υπέρ της Δημοκρατικής Αριστεράς σε ένα τομέα που υστερεί. Στον τομέα των πολιτικών πρωτοβουλιών. Επί πλέον υπηρετεί , μετά και την ανακοίνωση των οικολόγων-πράσινων περί αποδοχής της υποψηφιότητας Καμίνη, την προσπάθεια κάλυψης του υπάρχοντος πολιτικού κενού. Την δημιουργία δηλαδή, έστω στο χώρο της αυτοδιοίκησης, έστω πιλοτικά, μιας ποιοτικής αριστερής και οικολογικής προσπάθειας ενάντια στο μέτωπο που στάσιμο-λαϊκισμού που συγκροτούν το ΚΚΕ, η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά και ο ΣΥΡΡΙΖΑ.

Μένει στο ΠΑΣΟΚ να αναλάβει τις ευθύνες του και να μην επαναλάβει την αστοχία της Θεσσαλονίκης στις προηγούμενες εκλογές (και τώρα βρίσκεται μπροστά στο ίδιο δίλημμα στην συμπρωτεύουσα) για το καλό της Αθήνας αλλά και γενικότερα της Αυτοδιοίκησης και των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα μας.

Καλό, το πιο δύσκολο, Φθινόπωρο.