Στην εκτροπή, η απάντηση είναι: ανατροπή!

Ο κ.Τάσσος Παπαδόπουλος έχει στα "σκαριά" μια νέα πρόταση για λύση του Κυπριακού, αλλά κρατιέται. Θα την παρουσιάσει όταν επανεκλεγεί και εκδηλωθεί η νέα πρωτοβουλία του ΟΗΕ. Ο κ.Τάσσος Παπαδόπουλος φυσικά και πιστεύει στη "διζωνική και δικοινοτική ομοσπονδία", αλλά "με τη σωστή έννοια και περιεχόμενο του κάθε όρου". Ο κ.Τάσσος Παπαδόπουλος έχει "πολύ περιορισμένο" προεκλογικό προϋπολογισμό, πλην όμως αφού υποστηρίζεται η υποψηφιότητά του από τρία κόμματα, οι προεκλογικές δαπάνες της υποψηφιότητάς του τριπλασιάζονται. Ο κ.Τάσσος Παπαδόπουλος έχει ζητήσει "πλήρη σεβασμό προς όλους τους υποψηφίους, τον οποίο και ο ίδιος επιδεικνύει", πλην όμως πολύ μελετημένα αναφέρθηκε στο ΑΚΕΛ με προσβλητικό τρόπο υπαινισσόμενος ταυτόχρονα την παλαιά του συνεργασία με το κόμμα - συγκεκριμένα, δηλώνοντας την αφοσίωσή του στα κόμματα που τον στηρίζουν, είπε πως αν ο ίδιος αποκλειστεί την πρώτη Κυριακή των εκλογών δεν θα τους γυρίσει την πλάτη για να στραφεί στον "Μεγάλο Αδελφό" (;)...

Στην τελευταία κούρσα πριν από τις προεδρικές εκλογές κι ενώ έχει ξεκινήσει επισήμως ο προεκλογικός χρόνος, ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος συστηματικά στρεψοδικεί, υπεκφεύγει, λέει τις μισές αλήθειες κι επικαλείται την αξιοπιστία του για να παραπλανήσει. Γιατί, πώς μπορεί άραγε κάποιος να πιστέψει ότι ο κ.Παπαδόπουλος έχει επεξεργαστεί ένα σχέδιο για το Κυπριακό, όταν ο ίδιος δηλώνει ότι το κρατά στο συρτάρι του και όταν τον τελευταίο χρόνο, η μόνη του αναφορά στη λύση του Κυπριακού ήταν μέσω της διαβεβαίωσης ότι το σχέδιο Ανάν είναι νεκρό;

Ως προς το περίγραμμα της λύσης, και ειδικότερα τη μορφή της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος υπήρξε ειλικρινής - προς τα κεί κατευθύνεται η σκέψη του, είπε, εφόσον αυτός ο όρος παραπέμπει στη "σωστή έννοια"... Όπου "σωστή" σημαίνει μη εσφαλμένη, δηλαδή ορθή... Τι είναι πολιτικώς "ορθόν" κατά τη σκέψη του Προέδρου Παπαδόπουλου; Αυτό που ο ίδιος είπε σε συνέντευξή του - η "επανένωση της Κύπρου". Πάντα, υπό τη "σωστή" της έννοια. Διότι επανένωση, καταρχάς σημαίνει ενιαίο κράτος, χωρίς περιφέρειες και δικαιώματα μειοψηφίας. Αντίθετα, η ομοσπονδία - έννοια στην οποία αναφέρονται όλα τα Ψηφίσματα του ΟΗΕ - έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο: έχει μία κυριαρχία και δύο περιφέρειες, εντός των οποίων η κάθε κοινότητα διοικεί με τον κανόνα της πλειοψηφίας, προβλέπονται περιορισμοί στην ελευθερία εγκατάστασης, όπως επίσης προβλέπεται διατήρηση της συνθήκης Εγγυήσεως και συμμαχίας του 60. Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος επομένως υπαινίσσεται ότι χρησιμοποιεί μεν τον όρο της "διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας" για να αποδείξει τον σεβασμό του στη διεθνή νομιμότητα, αποδίδει όμως σ΄αυτόν την έννοια της "επανένωσης" για να υπονοήσει το μοντέλο του "ενιαίου" κράτους προκειμένου ο όρος να καταστεί "σωστός"...

Σε ό,τι αφορά τις προεκλογικές δαπάνες, όπως κατέγραψε χαρακτηριστικά ο Κυπριακός Τύπος ("Πολίτης" 9/1), στις 7/1 και μόνον στο Τρίτο πρόγραμμα του ΡΙΚ, έπαιξαν 37 διαφημίσεις του Τάσσου Παπαδόπουλου, 16 του Ιω.Κασουλίδη και 2 του Δημ.Χριστόφια...

Ο κ.Τάσσος Παπαδόπουλος λοιπόν, χρησιμοποιεί - σεμνά και ταπεινά - την εξουσία του για να επανεκλεγεί. Τι θα συμβεί σε μια τέτοια περίπτωση; Θα ολοκληρωθεί η εικόνα που σήμερα διαμορφώνεται και που έχει ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα: σύμπασα η διεθνής κοινότητα κινητοποιείται για την άρση του αποκλεισμού των Τουρκοκυπρίων και έχει περιπέσει στην απόλυτη λήθη το γεγονός της τουρκικής κατοχής. Με άλλα λόγια, τα τελευταία χρόνια στη συνείδηση ενός πολίτη του κόσμου η έννοια της Κύπρου είναι συνδεδεμένη με κάποια ανωμαλία ασαφούς ταυτότητας. Στην περίπτωση λοιπόν, που ο συγκεκριμένος πολίτης κληθεί να απαντήσει αν το "Κυπριακό πρόβλημα" έχει να κάνει με το εμπάργκο των Τουρκοκυπρίων ή την τουρκική κατοχή της χώρας, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα επιλέξει την πρώτη εκδοχή. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης του Τάσσου Παπαδόπουλου και η εξέλιξη αυτής της δυσμενούς διολίσθησης θα είναι η ραγδαία αναβάθμιση του καθεστώτος του ψευδοκράτους.

Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος αποδίδει αυτή την επικίνδυνη μεταστροφή της εικόνας στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος - με άλλα λόγια καλεί τον λαό να αναλάβει υπερηφάνως την ευθύνη για την κατηφόρα της χώρας του, αφού στο δημοψήφισμα έδωσε τη συγκεκριμένη λαϊκή εντολή - φουντώνοντας ταυτόχρονα τη δημαγωγική ρητορεία καθώς καταφεύγει σε καταγγελίες για τις μεθοδεύσεις "ισχυρών συμφερόντων", "συμμαχικών αξόνων" και "συνωμοτικών δικτύων".

Η πραγματικότητα είναι, πως οι δυσμενείς εξελίξεις δεν ήταν νομοτελειακές. Οφείλονται στον στρεβλό τρόπο που άσκησε πολιτική ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, στη διεθνή απομόνωση που ο ίδιος καλλιέργησε, στην παραποιημένη εικόνα της διεθνούς πραγματικότητας που μετέδιδε - όπως συνέβη πρόσφατα με τις δηλώσεις του για τον Σουηδό πρωθυπουργό και το διπλωματικό επεισόδιο που προκάλεσε. Αν αναζητούμε επομένως τη "σωστή" έννοια των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο, μία είναι η λέξη που πρέπει να φωταγωγεί τη στάση των Κυπρίων ψηφοφόρων: ανατροπή.