Email όπως πριν… και το δίλλημα της Ευρώπης

Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ+ΑΝΕΛ στο πλαίσιο της παράτασης του μνημονίου όπως περιγράφεται στο email του κου Βαρουφάκη αποτελεί μια συνέχεια της πολιτικής λιτότητας, καθόσον δεν περιέχει την παραμικρή πρόταση μείωσης φόρων ή φορολογικών συντελεστών ή την οποιαδήποτε αναφορά σε καθαρή αύξηση δημοσίων δαπανών. Παράλληλα, δεν προβλέπει για αλλαγή στις χρηματοπιστωτικές συνθήκες στη χώρα που θα περιόριζαν το κόστος χρηματοδότησης ή θα βελτίωναν την πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό. Κατά τα άλλα, συνιστά ένα ευχολόγιο μεταρρυθμίσεων σε κατευθύνσεις ευρωπαϊκής συνολοκλήρωσης της οικονομίας, χωρίς ωστόσο σχεδιασμό εφαρμογής και τον οποιοδήποτε υπολογισμό για το σχετικό χρόνο-κόστος, ενώ σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις υπεισέρχεται σε κάποια συγκεκριμενοποίηση. Επίσης παρουσιάζονται κρίσιμες ελλείψεις σε σχέση με τις ελάχιστες απαιτήσεις ενός πολιτικού σχεδιασμού όπως στο τομέα των προσλήψεων του δημοσίου, της φορολογικής βάσης, του αφορολόγητου ορίου κλπ.

Σαφέστατα, το email αποτελεί πρόκριμα για το 3ο μνημόνιο που θα εξειδικευθεί στη βάση των αναγραφόμενων γενικών προτεραιοτήτων στους επόμενους μήνες, ώστε να προσαρμοστεί πλήρως στο πρότυπο αναλυτικού πλάνου εφαρμογής μέτρων πολιτικής των προηγούμενων μνημονίων.

Ιδιαίτερη είναι η ασάφεια περί το πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων καθώς η αναφορά στην «ευέλικτη» προσαρμογή για τις συλλογικές συμβάσεις όσο και στις «βέλτιστες πρακτικές στην ΕΕ» επιτρέπει μέχρι και την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις δεσμεύσεις του κυβερνώντος σχηματισμού. Παρόμοια, θετικές προοπτικές προσαρμογής που έρχονται ωστόσο σε πλήρη αντίθεση με τις πολιτικές θέσεις των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, καταγράφονται στις κατευθύνσεις διευθετήσεων της οργάνωσης του δημοσίου και του ασφαλιστικού συστήματος, στην προώθηση των αποκρατικοποιήσεων ή το μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων.

Η εκ των πραγμάτων σύγκρουση των προτάσεων της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ με τις απαιτήσεις των ομάδων ειδικών συμφερόντων που εκπροσωπεί, αποκόπτει αντικειμενικά τα συγκεκριμένα κόμματα από τα κοινωνικά και τα πολιτικά τους ερείσματα. Το γεγονός αυτό αναμένεται να κορυφωθεί κατά τη ψήφιση των ειδικότερων νομοσχεδίων επιτείνοντας το πρόβλημα της κυβερνητικής συνοχής που έχει ήδη θιγεί από το μη τέλος του μνημονίου ή τη μη μονομερή διαγραφή του χρέους ή τη μετονομασία της τρόικας σε θεσμούς κλπ.

Οι προδιαγραφόμενες πολιτικές εξελίξεις σε συνδυασμό με την κρισιμότητα της κατάστασης της οικονομίας επιβάλλουν την αναζήτηση νέων κυβερνητικών συμμαχιών από την υφιστάμενη Βουλή, που θα είναι σε θέση να διασφαλίσουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας αλλά με πραγματικά αναπτυξιακά μέτρα και μέριμνα κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής. Είναι η ώρα για προνοείς και υπεύθυνους πολιτικούς. Η χώρα κινδυνεύει να παρασυρθεί από ένα νέο κύμα πολιτικής αβεβαιότητας και ύφεσης που θα διευρύνει το χάσμα της διαφοράς της με τα κράτη μέλη της ΕΕ και τον αναπτυγμένο κόσμο, θα αυξήσει την ανεργία και την εξαθλίωση των φτωχότερων στρωμάτων, και θα διευκολύνει τις βλέψεις των εραστών της δραχμής και του πολιτικού, οικονομικού και πολιτισμικού αναπροσανατολισμού της προς περιφερειακούς και ανελεύθερους σχηματισμούς. Οι καιροί ου μενετοί…