Ερευνα για τα λάθη και όχι Εξεταστική

​Είναι προφανές ότι τίποτε το χρήσιμο για την πατρίδα και τους πολίτες δεν πρόκειται να προσφέρει η εξεταστική επιτροπή την οποία θέλει να συγκροτήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ποιοι θα εξετάσουν; Οι βουλευτές! Οι μεν θα ψηφίσουν υπέρ της μιας άποψης, οι άλλοι υπέρ της διαφορετικής.

Καθόλου τυχαία, όλα τα παραδοσιακά κόμματα συμφώνησαν. Οι «κατηγορούμενοι», Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, γιατί θα επαναλάβουν με έμφαση την επιχειρηματολογία τους για όσα έπραξαν με μοναδικό σκοπό να σώσουν τη χώρα και τους ανθρώπους της. Οι «κατήγοροι» επειδή ελπίζουν να μετατρέψουν μυθολογικές αφηγήσεις σε πολιτική «αλήθεια».

Από κοντά θα βρουν την ευκαιρία οι χρυσαυγίτες να «τσοντάρουν» στον κρίσιμο πόλεμο της προπαγάνδας πλαγιοκοπώντας τους «κατηγορούμενους» προς όφελος των «κατηγόρων».

Αν ο πρωθυπουργός δεν τροποποιήσει τη συζητούμενη πρόταση της πλειοψηφίας, τότε το έργο της επιτροπής δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από ένα προοίμιο πολιτικών διώξεων. Κι αν ο κ. Τσίπρας αποδειχθεί ώριμος ώστε να αποφύγει τον διχασμό, εύκολα οι καραδοκούντες ακραίοι θα τον χρησιμοποιήσουν, ακόμη και για το γνωστό κυνήγι μαγισσών στο οποίο επιδίδονται καθεστώτα που ξεφεύγουν από τον δημοκρατικό κανόνα.

Είχα προτείνει παλαιότερα ότι μια διαφορετική προσέγγιση θα ήταν χρησιμότερη.

Θα περίμενα από τον Αλέξη Τσίπρα να πάρει τις αποστάσεις του από το στενό κομματικό όφελος, που συνίσταται στη συκοφαντία πολιτικών αντιπάλων, όπως επιθυμεί ο συνεταίρος του.

Θα περίμενα να φροντίσει για τη διαφώτιση επί γεγονότων, αποφάσεων και παραλείψεων που έφεραν τόση καταστροφή όταν ενέσκηψε η χρηματοοικονομική κρίση και η συνακόλουθη ελληνική κρίση χρέους.

Θα περίμενα να αναθέσει αυτή τη σπουδαία εργασία σε έγκυρη διεπιστημονική επιτροπή, μια «επιτροπή σοφών», υπό την εποπτεία του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, οργάνου που θέλει να συγκροτήσει, σύμφωνα με μια ορθή πρόταση της κυβέρνησης στην τρέχουσα διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες.

Με αυτή τη μελέτη ανά χείρας, μια Επιτροπή Διερεύνησης του Κοινοβουλίου μπορεί να κάνει το επόμενο βήμα ή ακόμη, αν τότε κριθεί σωστό και δικαιολογημένο, να πάει σε Εξεταστική.

Ενας αριστερός ηγέτης θα έριχνε το βάρος στη βαθύτερη γνώση, στην ιστορική προετοιμασία και διάσταση των πραγμάτων. Σε καμία περίπτωση δεν θα δεχόταν τη συνωμοσιολογική προσέγγιση Καμμένου.

Σκοπός θα έπρεπε να είναι η κατανόηση από τους ψηφοφόρους των λόγων που μας οδήγησαν απροετοίμαστους στην κρίση και τα λάθη που έγιναν στην αντιμετώπισή της. Από τη σκληρή δουλειά έρευνας, όπως την περιέγραψα προηγουμένως, πρέπει να μάθουμε όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε για να αποφύγουμε την επανάληψη των ιδίων λαθών. Οχι πώς θα βγάλουμε ο ένας τα μάτια του άλλου...