Αστικές αξίες και πλεχανοφικόν ψεύδος

Η δημιουργία, η παραγωγή, η απρόσκοπτη ιδιωτική επιχειρηματική δράση εντός και εκτός της χώρας, η ελευθερία στην κίνηση αγαθών, προσώπων και κεφαλαίων, οι ατομικές ελευθερίες εν γένει, η ελευθερογνωμία, η ελευθεροτυπία, η συγκρότηση συλλογικοτήτων, η υπεράσπιση διά του συνδικαλισμού των εργατικών δικαιωμάτων, η δημιουργία γενικώς ομάδων συμφερόντων αποτελούν κατακτήσεις της δημοκρατικής μεταπολιτευτικής περιόδου, οι οποίες εμπλουτίστηκαν και διευρύνθηκαν στα χρόνια της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως άλλωστε υπαγόρευε και επέβαλλε το λεγόμενο κοινοτικό κεκτημένο.

Ενα κεκτημένο αστικών αξιών και αντιλήψεων που ενυπήρχε στις καρδιές των Ελλήνων από τα χρόνια του Μεσοπολέμου ακόμη, αλλά κακοποιήθηκε ή περιορίστηκε στη συνέχεια από ανελεύθερα καθεστώτα και από αντιδημοκρατικές, στενόμυαλες δυνάμεις που παροδικά επικράτησαν και ήθελαν τον ελληνικό λαό περίκλειστο και απομονωμένο.

Η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση έδωσε άλλη διάσταση στον ελληνικό αστικό φιλελευθερισμό, μεταφέροντας κύματα κοσμοπολιτισμού και ελευθερίας στη χώρα και στον λαό μας.

Σήμερα μπορεί να πει κανείς ότι το ευρωπαϊκό κεκτημένο είναι και ελληνικό κεκτημένο.

Ο ελληνικός λαός και ιδιαιτέρως οι νεότερες γενιές έχουν ίδιες ευρωπαϊκές παραστάσεις, γνωρίζουν την ευρωπαϊκή ζωή και κουλτούρα, αντιλαμβάνονται τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που προσφέρει και γι’ αυτό μαζικά την υπερασπίζονται, παρά τις πολλές αμφισβητήσεις που γέννησε η οικονομική κρίση.

Τελευταίως αναδεικνύονται δυνάμεις και πρόσωπα που είτε δεν κατανοούν το βάθος της σχέσης είτε δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν τον βαθμό ενσωμάτωσης αυτών των αστικών αξιών και αντιλήψεων από την ελληνική κοινωνία. Δεν δικαιολογείται αλλιώς η ευκολία με την οποία αμφισβητούν το περιγραφόμενο πλαίσιο αξιών και δηλώνουν διατεθειμένοι να περιορίσουν την εμβλέλειά τους.

Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες οι ασκούντες την εξουσία υμνολογούν καθετί κρατικό και αντιθέτως αποστρέφονται, για να μην πούμε τίποτε χειρότερο, καθετί ιδιωτικό. Ολη η προσοχή έχει μεταφερθεί στον κατεστραμμένο και υπεύθυνο εν πολλοίς για την κρίση κρατικό τομέα και ουδείς νοιάζεται για την ιδιωτική δραστηριότητα, η οποία ως εκ θαύματος επιζεί χωρίς πόρους, χωρίς βοήθεια, παρά μόνο με ίδιες δυνάμεις.

Επίσης, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι στο όνομα της όποιας διακηρυσσόμενης πολιτικής ηθικής οι νέοι, ασταθείς κατά τα άλλα, κυβερνήτες είναι έτοιμοι να ελέγξουν το αγαθό της ενημέρωσης, είτε διά της ανάδειξης κρατικών ενημερωτικών σχημάτων - όλοι ξέρουμε ότι μοιραίως εξελίσσονται σε εστίες κακής προπαγάνδας - είτε διά της κατασυκοφάντησης και της επιβολής ασφυκτικών έως εξοντωτικών μέτρων στα ελεύθερα και ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης.

Οφείλουν ωστόσο να γνωρίζουν ότι ο κύκλος των προαναφερόμενων αστικών αξιών είναι αδιαπραγμάτευτος για την ελληνική κοινωνία. Η ελευθερία της επιλογής είναι κτήμα της πια, δεν μπορεί να καταπιεσθεί, ούτε να ελεγχθεί. Αν επιχειρηθεί θα αποτελέσει βάση εξελίξεων που δεν μπορούν να φαντασθούν όσοι ορίζονται από το προπαγανδιστικό πλεχανοφικόν ψεύδος.