Η πολυγλωσσία και οι συνιστώσες των δανειστών
Κύριο Άρθρο, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2015-05-05
Από τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου και επί δυόμισι μήνες η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται πυρετωδώς για την επίτευξη μιας συμφωνίας με τους δανειστές. Στο διάστημα αυτό η Αθήνα έκανε όσες υποχωρήσεις μπορούσε και κατέθεσε λίστες επί λιστών με μεταρρυθμίσεις, μέτρα, πολιτικές -όλα κοστολογημένα-, προσκρούοντας όμως κάθε φορά τη μια στα τεχνικά κλιμάκια, την άλλη στα πολιτικά κλιμάκια, την παρ άλλη στα ηγετικά κλιμάκια των δανειστών, οι οποίοι, μέσα από τους τερατωδών διαστάσεων και δυνατοτήτων μηχανισμούς μίντια και επικοινωνίας, μας έλεγαν ότι φταίνε οι Έλληνες και εν προκειμένω φταίνε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Λαφαζάνης, το πουκάμισο του Βαρουφάκη.
Μέχρι που έφτασε ο κόμπος στο χτένι για να διαπιστώσουμε ότι πίσω από όλη αυτή την αντάρα βρίσκονται οι διαφωνίες των δανειστών μεταξύ τους. Άλλες οι προτεραιότητες του ΔΝΤ, άλλες της Κομισιόν, άλλες της ΕΚΤ και άλλες της ομάδας των σμπίρων του κ. Σόιμπλε. Δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους.
Θα μπορούσε κανείς να πάρει ένα σύνηθες αντι-ΣΥΡΙΖΑ κείμενο και να το μεταγράψει ως εξής: Αυτή η πολυγλωσσία πρέπει να σταματήσει γιατί δεν στέλνει τα σωστά μηνύματα στις αγορές. Δεν νοείται η Ελλάδα, η Ευρώπη, η παγκόσμια οικονομία να είναι έρμαια των εσωτερικών ανταγωνισμών ανάμεσα στις συνιστώσες των δανειστών. Δεν μπορεί οι δυνάμεις της μετριοπάθειας και του ρεαλισμού να βρίσκονται συνεχώς αντιμέτωπες με τις ιδεοληψίες ακραίων κύκλων.
Δεν γίνεται οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις να κολλάνε μονίμως στα μικροσυμφέροντα συντεχνιών της Γερμανίας ή στη διοικητική ακαμψία του ΔΝΤ. Δεν μπορεί να συνυπάρχουν στους κόλπους της γερμανικής κυβέρνησης τρεις και τέσσερις απόψεις για το κάθε θέμα. Δεν γίνεται οι αγορές να εξαρτώνται από το αν θα κάνει επιτυχές εσωκομματικό μασάζ ο κ. Σόιμπλε στους ψεκασμένους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας. Όχι τίποτε άλλο, αλλά μπερδεύεται και το εγχώριο μνημονιακό μπλοκ και δυσκολεύεται να εμπεδώσει τη γραμμή.
Τα ψέματα τέλειωσαν, ο Μάιος προχωράει, η Αθήνα έχει διαμηνύσει και οι δανειστές γνωρίζουν ότι, εάν δεν υπάρξει χρηματοδότηση, δεν θα πληρωθούν οι επόμενες δόσεις -και αυτό είναι πλέον αντικειμενικό και όχι μπλόφα. Το μπαλάκι είναι πλέον σ’ αυτούς.
Μέχρι που έφτασε ο κόμπος στο χτένι για να διαπιστώσουμε ότι πίσω από όλη αυτή την αντάρα βρίσκονται οι διαφωνίες των δανειστών μεταξύ τους. Άλλες οι προτεραιότητες του ΔΝΤ, άλλες της Κομισιόν, άλλες της ΕΚΤ και άλλες της ομάδας των σμπίρων του κ. Σόιμπλε. Δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους.
Θα μπορούσε κανείς να πάρει ένα σύνηθες αντι-ΣΥΡΙΖΑ κείμενο και να το μεταγράψει ως εξής: Αυτή η πολυγλωσσία πρέπει να σταματήσει γιατί δεν στέλνει τα σωστά μηνύματα στις αγορές. Δεν νοείται η Ελλάδα, η Ευρώπη, η παγκόσμια οικονομία να είναι έρμαια των εσωτερικών ανταγωνισμών ανάμεσα στις συνιστώσες των δανειστών. Δεν μπορεί οι δυνάμεις της μετριοπάθειας και του ρεαλισμού να βρίσκονται συνεχώς αντιμέτωπες με τις ιδεοληψίες ακραίων κύκλων.
Δεν γίνεται οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις να κολλάνε μονίμως στα μικροσυμφέροντα συντεχνιών της Γερμανίας ή στη διοικητική ακαμψία του ΔΝΤ. Δεν μπορεί να συνυπάρχουν στους κόλπους της γερμανικής κυβέρνησης τρεις και τέσσερις απόψεις για το κάθε θέμα. Δεν γίνεται οι αγορές να εξαρτώνται από το αν θα κάνει επιτυχές εσωκομματικό μασάζ ο κ. Σόιμπλε στους ψεκασμένους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας. Όχι τίποτε άλλο, αλλά μπερδεύεται και το εγχώριο μνημονιακό μπλοκ και δυσκολεύεται να εμπεδώσει τη γραμμή.
Τα ψέματα τέλειωσαν, ο Μάιος προχωράει, η Αθήνα έχει διαμηνύσει και οι δανειστές γνωρίζουν ότι, εάν δεν υπάρξει χρηματοδότηση, δεν θα πληρωθούν οι επόμενες δόσεις -και αυτό είναι πλέον αντικειμενικό και όχι μπλόφα. Το μπαλάκι είναι πλέον σ’ αυτούς.
