Διχαστική η προοπτική του εκτάκτου Συνεδρίου

Σήμερα η ΚΠΕ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ θα κληθεί, για 4η φορά, με εισήγηση του Προέδρου Αλ. Τσίπρα, αφού για μια ακόμη φορά η Πολιτική Γραμματεία δεν την ενέκρινε, να αποφασίσει τη σύγκλιση εκτάκτου Συνεδρίου.

Η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ εξέφρασε την πλήρη διαφωνία της με τη μεθοδολογία με την οποία η ηγεσία του ΣΥΝ οδηγεί το κόμμα σε έκτακτο Συνέδριο.

«Μα είναι δυνατόν να απορρίπτεται μια κατ΄ εξοχήν δημοκρατική διαδικασία, αυτή της προσφυγής στη βάση;» είναι ένα ερώτημα που μας απευθύνεται.

Αυτή η εσωτερική διαδικασία εσωκομματικής διαβούλευσης δεν έχει διεξαχθεί εν κενώ. Έχει συνοδευτεί από ψιθύρους, σπερμολογία, ανάδειξη εσωτερικού εχθρού. Έτσι το «κλίμα» έχει παροξυνθεί.

Όπως το ΣΥΝέδριο προτείνεται να διεξαχθεί και με την θεματολογία του, φαίνεται καθαρά ότι έχει μοναδική στόχευση τις εσωκομματικές διευθετήσεις και αλλαγές ιδρυτικών συμφωνιών δημοκρατικής λειτουργίας του ΣΥΝ.

Τα τελευταία 36 χρόνια έχω συμμετάσχει σε πλήθος συνεδρίων. Πολλά ήταν συνέδρια επεξεργασίας φυσιογνωμίας, πολιτικής γραμμής, στρατηγικής, ανάδειξης νέας ηγεσίας. Κατέληγαν σε νέες συνθέσεις, νέα δεδομένα. Όταν υπήρξε διχαστική κατάσταση, οποία προσυνεδριακά ήταν φανερή «δια γυμνού οφθαλμού» η ακραία πόλωση πολλές φορές οδηγούσε σε αναπόφευκτο διχασμό, ή και σε διάσπαση. Βλέπε 4ο Συνέδριο του ΚΚΕεσωτερικού, η το 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ! Αυτή την εξέλιξη οφείλουμε να την αποφύγουμε.

Ακόμα και αν υπάρχει η διάγνωση ότι η πλειοψηφία των μελών προκρίνει Έκτακτο Συνέδριο, η ηγεσία του κόμματος οφείλει να έχει την ικανότητα να προβλέπει που μπορεί να οδηγήσει τώρα ένα Συνέδριο. Τι μπορεί να λύσει αλλά και τι φυγόκεντρες τάσεις μπορεί να πυροδοτήσει. Η ηγεσία, με παρρησία, ακόμη και κόντρα σε μια αίσθηση και προσμονή λύσεων οφείλει να παρέμβει. Μια ηγεσία, που χαϊδεύει αυτιά και προσανατολίζει την αγωνία των μελών του κόμματος σε λάθος στόχο, δεν ανταποκρίνεται στο ρόλο της!

Είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία της Π. Γραμματείας, με όλα τα ιστορικά στελέχη της, είναι αντίθετη με το Συνέδριο τώρα; Η επίκλησή μου στα στελέχη δεν γίνεται γιατί θεωρώ ότι αυτά είναι… «πιο ίσια» από τα υπόλοιπα μέλη του κόμματος, αλλά γιατί η συσσωρευμένη εμπειρία τους τα οδηγεί να αναλαμβάνουν την ευθύνη να πάνε και στην αντιδημοφιλή «κόντρα»!

Εμείς, ως Ανανεωτική Πτέρυγα, ένα ζήτημα θέτουμε προς διευθέτηση. Τις σχέσεις ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, και τον ανακαθορισμό τους ή την απεμπλοκή μας από την περιπέτεια αυτήν. Και αυτό θα μπορούσε να λυθεί και με ένα δημοψήφισμα ή γιατί όχι και σε ένα Διαρκές Συνέδριο(συγκαλείται για ένα θέμα και μόνο). Ο Πρόεδρος του ΣΥΝ όμως, αντί να εντοπίσει τα προβλήματα σε αυτές τις σχέσεις, επέλεξε να θέσει τη διαχωριστική γραμμή εντός του ΣΥΝ. Αυτό είναι το διχαστικό και το επικίνδυνο!

Εμείς, την πολιτική γραμμή, με την οποία διαφωνούμε, γνωρίζουμε ότι υπάρχει δεδομένη πλειοψηφία που την στηρίζει. Την ηγεσία, εξάλλου, δεν την αμφισβητούμε. Άρα γιατί η προσφυγή σε Έκτακτο Συνέδριο με όλους αυτούς τους κινδύνους;