Θέμα: Μ.Ανατολή - Σελίδα: 1

Ταλιμπάν και περιφερειακή σταθερότητα

Γιώργος Καπόπουλος, iEidiseis.gr, 22/08/2021

Πόσο διαφορετικοί είναι οι Ταλιμπάν είκοσι χρόνια μετά την ανατροπή τους από τις ΗΠΑ τον Οκτώβριο του 2001;

Το ερώτημα δεν αφορά την ακραία φονταμενταλιστική ταυτότητα του παλινορθωμένου καθεστώτος αλλά την βούληση και την δυνατότητα του να μην εξαγάγει όπως στην περίοδο 1996-2001 τρομοκρατική βία και να μην μετατραπεί ξανά η χώρα σε ορμητήριο περιφερειακής αποσταθεροποίησης.

Το τέλος της «αραβικής άνοιξης»

Ευάγγελος Βενέτης, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 16/08/2021

Πριν από μία δεκαετία και πλέον κάποιοι στη Δύση θεωρούσαν ότι ήταν εφικτός ο δυτικού τύπου εκδημοκρατισμός του μουσουλμανικού κόσμου, με έμφαση στον αραβικό κόσμο. Τα κίνητρά τους ήταν κυρίως και αμιγώς γεωπολιτικά, χωρίς η θεώρησή τους να βασίζεται σε ασφαλή και πραγματικά δεδομένα αναφορικά με την πολιτική και πολιτιστική κοσμοαντίληψη των μουσουλμάνων για τη σχέση μεταξύ του Ισλάμ και της δυτικού τύπου δημοκρατίας.

Κυβέρνηση προσαρμογής

Γιώργος Καπόπουλος, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 04/06/2021

Ο ετερόκλητος κυβερνητικός συνασπισμός που σχημάτισε ο Λαπίντ με κύριο αν όχι μόνο κοινό πολιτικό παρονομαστή τον τερματισμό της μακράς θητείας Νετανιάχου στην ηγεσία του Ισραήλ, εκ πρώτης όψεως μοιάζει καταδικασμένος να διασπαστεί αν και όταν η πίεση των ΗΠΑ οδηγήσει στην αναζήτηση συνολικής λύσης για το Παλαιστινιακό.

Να επικρατήσoυν η ειρήνη και η συνύπαρξη

Ράνια Σβίγκου, Αυγή, 23/05/2021

Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, είναι αναγκαία η ανάληψη διεθνών πρωτοβουλιών, στις οποίες θα πρέπει να πρωταγωνιστήσει η Ε.Ε.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, έχουν περάσει έντεκα μέρες από την έναρξη των ισραηλινών βομβαρδισμών στη Λωρίδα της Γάζας και τις επιθέσεις της Χαμάς. Από αυτόν τον νέο κύκλο βίας προσπαθεί να αποκομίσει όφελος ο προσωρινός Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου, ποντάροντας στα ακροδεξιά κόμματα, για την επανεκλογή του και την αποφυγή δικαστικών διώξεων εις βάρος του, ενώ η Χαμάς de facto ενδυναμώνει τη θέση της εντός των Παλαιστινίων. Όσοι δεν θέλουν τη λύση των δύο κρατών και στις δύο πλευρές αισθάνονται κερδισμένοι.

Τι πρέπει να γίνει με τη Γάζα

Carl Bildt, Τα Νέα, 22/05/2021

Η Γάζα είναι εδώ και καιρό ένα από εκείνα τα γεωπολιτικά προβλήματα που όλοι εύχονται απλώς να εξαφανίζονταν. Το Ισραήλ, ασφαλώς, θα προτιμούσε να σφραγίσει τον παλαιστινιακό θύλακο μακριά τόσο από τα δικά του εδάφη όσο και από το συλλογικό του νου. Και παρά τις εκάστοτε διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, η Αίγυπτος τείνει να νιώθει το ίδιο. Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις δημοσιεύουν βέβαια τακτικά αναλυτικές εκθέσεις για τις άθλιες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι δύο εκατομμύρια κάτοικοι της Γάζας. Βιώσιμη λύση για αυτή τη δυστυχία ωστόσο δεν διαγράφεται ποτέ στον ορίζοντα.

Η ειρήνη θα έρθει όταν οι Εβραίοι θυμηθούν

Πίτερ Μπέιναρτ, Τα Νέα, 22/05/2021

Το περασμένο Σάββατο ήταν η Ημέρα της Νάκμπα, στη μνήμη των 700.000 Παλαιστινίων που εκδιώχθηκαν από το Ισραήλ - ή τράπηκαν σε φυγή από φόβο - κατά την ίδρυση της χώρας, το 1948. Αυτή η εκδήλωση μνήμης είχε φέτος ιδιαίτερη σημασία, αφού ήταν η επερχόμενη έξωση έξι παλαιστινιακών οικογενειών από τη συνοικία Σέικ Τζαράχ, στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, εκείνη που συνέβαλε στην πυροδότηση της βίαιης διαμάχης στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη. Για πολλούς Παλαιστινίους, αυτή η επικείμενη εκδίωξη αποδεικνύει πως η Νάκμπα δεν έχει ακόμη τελειώσει.

Περί αντισημιτισμού και άλλων δαιμονίων

Ξένια Κουναλάκη, Η Καθημερινή, 20/05/2021

Εκπλήσσονται πολλοί, κυρίως αριστεροί, γιατί η κριτική στο Ισραήλ αυτόματα εγείρει κατηγορίες περί αντισημιτισμού. Την ίδια απορία είχε χθες και η Τουρκία, που απάντησε στις καταγγελίες της Ουάσιγκτον περί αντισημιτισμού του Ταγίπ Ερντογάν ότι έσωσε εκατοντάδες Εβραίους στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε προηγηθεί η δήλωση του Τούρκου προέδρου ότι «(σ.σ.: οι δολοφονίες) είναι στη φύση τους… και δεν θα ικανοποιηθούν παρά μόνο αν ρουφήξουν το αίμα (σ.σ.: γυναικών και μικρών παιδιών)». Υπενθυμίζω ότι η στερεότυπη εικόνα των Εβραίων που πίνουν το αίμα μωρών χρονολογείται περίπου από τα τέλη του 15ου αιώνα, αν όχι νωρίτερα.

Σε τι μας αφορά η σύγκρουση Ισραηλινών-Παλαιστινίων

Νίκος Μπίστης, 20/05/2021

Νίκος Μπίστης
Νίκος Μπίστης
Κατά την διάρκεια του πρώτου Συνεδρίου της ΚΝΕ είχαμε την φαεινή ιδέα να οργανώσουμε μια συνάντηση αντιπροσωπειών της Κομμουνιστικής Νεολαίας του Ισραήλ και των πολλών Οργανώσεων των Παλαιστινίων. Φιλοδοξούσαμε να δοθεί και κοινή συνέντευξη τύπου. Στο τέταρτο επάνω η συνάντηση διαλύθηκε καθόλου ησύχως , μέσα σε αντεγκλήσεις. Ο Ισραηλινός σύντροφος, Άραβας στην καταγωγή από την Ναμπλούς με πήρε παραπέρα και ξέσπασε : «Θέλουν να υπογράψω το αίτημα για διάλυση του κράτους του Ισραήλ.

Από το Ντονέτσκ στη Γάζα

Γιώργος Καπόπουλος, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 19/05/2021

Ποιο είναι το πραγματικό αντίκρισμα της ρητορικής Μπάιντεν για πολιτική πυγμής απέναντι στη Μόσχα;

Πού θα ισορροπήσουν οι προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή μετά την ακύρωση από τον Μπάιντεν των επιλογών της τετραετίας Τραμπ;

Συναισθηματικές παγίδες

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 19/05/2021

Με κάθε ανάφλεξη στο Ισραήλ, όσοι επικρίνουν τη δράση της ισραηλινής κυβέρνησης καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήματα που δεν είναι απλώς σοφίσματα αλλά διανοητικές και συναισθηματικές παγίδες. Και ήπια να είναι η κριτική τους, και απολύτως τεκμηριωμένη, και σαφείς αποστάσεις να κρατάει από τη Χαμάς, οι προθέσεις τους θα κριθούν με συνοπτικές διαδικασίες και θα καταγγελθούν σαν αντισημιτικές και άκρως ισλαμοφιλικές. Σαν αμαρτωλές.

Η απούσα Ευρώπη

Γιώργος Καπόπουλος, iEidiseis.gr, 18/05/2021

Η σημερινή τηλεδιάσκεψη των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε με την σύγκρουση Ισραήλ - Παλαιστινίων στην Ατζέντα της είναι ένας θεσμικός αυτοματισμός που δεν αναιρεί μια σκληρή αλήθεια.

Με εξαίρεση τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής το 1979 στην Βενετία των τότε Εννέα - που τόνιζαν την ανάγκη συνολικής επίλυσης του προβλήματος - της τότε Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Ε.Ε από την Συνθήκη της Ρώμης το 1957 μέχρι και σήμερα λάμπει δια της απουσίας της όχι μόνον από της Αραβοϊσραηλινή σύγκρουση αλλά από όλα τα μέτωπα της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής.

Οι άμαχοι, οι πύραυλοι και οι ρουκέτες

Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 18/05/2021

Οι άμαχοι, όπου κι αν ζουν, δεν χωρίζονται σε λερούς και αναλώσιμους αφενός, ιερούς και προστατευτέους αφετέρου, κατά την καταγωγή ή τη θρησκεία τους. Η ζωή τους έχει το ίδιο βάρος, θα έπρεπε να έχει το ίδιο βάρος, σε μια ανθρωπότητα που θέλει να λέει ότι πήρε το πικρό μάθημά της από τις γενοκτονίες και τα ολοκαυτώματα· ότι δηλαδή έχει αποκηρύξει ως βάρβαρο το εκδικητικό δόγμα «δέκα δικοί σας άμαχοι νεκροί για έναν δικό μας».
Σύνολο καταγραφών: 15

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι