Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2005-10-23
Αν η χώρα μας δεν ήταν στο ευρώ, η Τράπεζα της Ελλάδος θα ήταν υποχρεωμένη να αυξήσει "πολλαπλώς" τα επιτόκια, όπως κάνουν άλλες κεντρικές τράπεζες, είπε ο κ. Νίκος Γκαργκάνας στους βουλευτές της οικονομικής επιτροπής, όπου παρουσίασε την Τρίτη την τελευταία έκθεση για τη νομισματική πολιτική. Και έφερε ως παράδειγμα την Τράπεζα της Αγγλίας...
Τη βαθμιαία απεξάρτηση Κράτους και Εκκλησίας πρότεινε με σειρά μέτρων και με τη μορφή σχεδίου νόμου την Τετάρτη η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του πολίτη (ΕΕΔΑ). Με τη συμμετοχή πανεπιστημιακών όπως ο Ν. Αλιβιζάτος, ο Γ. Κουμάντος, ο Γ. Κτιστάκης, ο Δ. Χριστόπουλος κ.ά. η Ένωση κατέθεσε μια τολμηρή πρόταση στην κυβέρνηση και τα κόμματα, προς υιοθέτηση.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ, ασφαλώς, του αρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου (ή οποιουδήποτε άλλου επισκόπου) να μην δέχεται τον "επανακαθορισμό" των σχέσεων πολιτείας και Εκκλησίας.
"Και έτσι -- σου λένε -- καλά είμαστε, αφού η μοίρα (= η συγκυρία) μάς καταξιώνει και το παίζουμε μικροί καίσαρες στην επαρχία μας"...
Μαρία Κουβέλη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2005-10-23
Σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 58/2005 απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων οι κάμερες θα εξακολουθούν να καταγράφουν την κίνηση στους δρόμους για τη διαχείριση της κυκλοφορίας και μόνο, βάσει προϋποθέσεων που είχαν τεθεί με προηγούμενη απόφασή της (απφ. 63/2004).
Φώτης Κουβέλης, Συνέντευξη στον Φ. Παπούλια, Κυρ. Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2005-10-23
Αποστάσεις από τις επιλογές του Αλ. Αλαβάνου στο ζήτημα του
υποψήφιου δημάρχου της Αθήνας παίρνει ο Φώτης Κουβέλης: «Ο πρόεδρος οφείλει να
συνθέτει τις απόψεις. Ομως επέλεξε να κάνει την πρότασή του, εκφράζοντας την
εσωκομματική τάση που σήμερα πελιοψηφεί», λέει.
Επισημαίνει ότι είναι
«δικαίωμα του Μιχ. Παπαγιαννάκη να επιμείνει στην υποψηφιότητά του», και
χαρακτηρίζει «πράξη πολιτικής αφέλειας, έστω και αν κάποιος το θέλει, να
οδηγήσει στην έξοδο από τον Συνασπισμό τον οποιονδήποτε διαφωνεί».
Ο ΣΥΝ έχει μια εκκρεμότητα στην Αθήνα . Οφείλει να προχωρήσει στην πλήρη εφαρμογή του καταστατικού του.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταλήξει στη δική του πρόταση για τον υποψήφιο δήμαρχο. Πρέπει να τηρηθούν οι συντεταγμένες καταστατικά κομματικές διαδικασίες που προβλέπουν γνωμοδότηση από τις οργανώσεις, απόφαση της Νομαρχιακής Α΄Αθήνας και επικύρωση ή μη από την Κεντρική Πολιτική Επιτροπή.
Θα θυμούνται οι παλαιότεροι τα «ατράνταχτα» επιχειρήματα στρατοδικών και χωροφυλάκων προς τους κρατούμενους κομμουνιστές: «Αν δε σ’ αρέσει να πας στη Ρωσία», «η Ελλάδα είναι παράδεισος», κλπ. Ποιος θα περίμενε ξανακούσει σήμερα τα ίδια και μάλιστα από χείλη διπλωμάτη; Κι’ όμως…
Ο περιώνυμος χωρισμός κράτους και εκκλησίας περιφερόταν σαν φάντασμα στον δημόσιο διάλογο. Για μερικούς ήταν αυτονόητη ανάγκη, για άλλους αμάρτημα και για τους περισσότερους ήταν απλώς έννοια ακατάληπτη. Mετά την πρωτοβουλία της Eλληνικής ένωσης για τα δικαιώματα του ανθρώπου (19.10.2005), το ζήτημα απέκτησε σάρκα και οστά, σαφήνεια περιεχομένου και νομικής φόρμας
Φιλοδοξία της βρετανικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό το εξάμηνο ήταν να προωθήσει μια νέα οικονομική στρατηγική, πολύ πιο φιλελεύθερη και εξωστρεφή ως προς τη λειτουργία των αγορών από τις πρακτικές που ακολουθούνται έως τώρα.
Στέλεχος του Συνασπισμού, με έφεση στα λογοπαίγνια, έγραφε, κατά τη διάρκεια πρόσφατης κομματικής συνεδρίασης, πάνω σε ένα κουτί τσιγάρων: «Δεν έχουν καθόλου Τσίπ(ρ)α»! Ο συνειρμός ήταν σαφής.
Σε λίγες μέρες συνέρχεται στην Αθήνα το πρώτο Συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ). Μετέχουν κυρίως πολιτικές δυνάμεις που προέκυψαν ή επέζησαν από την κατάρρευση του 1989, που βλέπουν κριτικά το παρελθόν τους και αναζητούν χρήσιμο και κρίσιμο ρόλο στο νέο ιστορικό και πολιτικό σκηνικό.
12 στελέχη του οικολογικού κινήματος, που μετέχουν ενεργά στις κομματικές λειτουργίες του ΣΥΝ, έκαναν την παρακάτω δήλωση.
Βρισκόμαστε ένα χρόνο πριν από τις δημοτικές εκλογές και οι διεργασίες για τα σχήματα που θα λάβουν μέρος ξεκίνησαν με την πρόσφατη πρόταση από τον πρόεδρο του κόμματος για τον υποψήφιο στο Δήμο Αθηναίων. Η υποψηφιότητα που κατατέθηκε, χωρίς προηγούμενη δημόσια συζήτηση, μας προβληματίζει και μας αποθαρρύνει.
