Μήπως να ξεκινούσαμε από τα νηπιαγωγεία;

Και η νέα έρευνα PISA, που δόθηκε προχθές στη δημοσιότητα, επιβεβαιώνει πόσο το εκπαιδευτικό σύστημα στη χώρα μας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Χρόνια τώρα, όταν όλες οι άλλες χώρες του ΟΟΣΑ τρέχουν…

Και όμως, τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις, διαδεχόμενες η μία την άλλη και όλοι/ες οι διαδοχικοί/ές υπουργοί Παιδείας για το μόνο που φαίνεται να ενδιαφέρονται ή να τους/τις απασχολεί ώστε να αφήσουν… έργο είναι η τριτοβάθμια εκπαίδευση και ακόμη ειδικότερα η αναμόρφωση του συστήματος εισαγωγής στα ελληνικά πανεπιστήμια!

Προγράμματα επί προγραμμάτων των κομμάτων, πριν αναλάβουν τη διακυβέρνηση, προσωπικές δεσμεύσεις των τομεαρχών - σκιωδών υπουργών Παιδείας ότι θα ξεκινήσουν από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση δίνουν αμέσως, μα αμέσως, τη θέση τους στην υψηλή φιλοδοξία του/της αναμορφωτή/τριας του μηχανισμού ένταξης στην τριτοβάθμια!

Αντί να κλαυθμηρίζουμε όμως όλοι εμείς οι υπόλοιποι για το πρόβλημα ΠΑΙΔΕΙΑ, μήπως θα πρέπει να το πάρουμε από την ανάποδη; Αντί να αρκούμαστε να αναφερόμαστε απλώς στη μεγάλη «έκρηξη» στη Φινλανδία, να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τα στοιχειώδη για την αναδιάρθρωση της παιδείας εκεί;

Μήπως ο ευρύτερος διάλογος και η αναγκαία εθνική συνεννόηση να ξεκινούν από τη διακομματική δέσμευση για τις κατʼ απόλυτη προτεραιότητα μεταρρυθμίσεις στο νηπιαγωγείο;. Με τη στοχοθεσία, με τον προσδιορισμό προγραμμάτων εκπαίδευσης, με τη διασφάλιση της υλικοτεχνικής υποδομής, με τη γενναία προικοδότηση αλλά και ανακατανομή κονδυλίων, αλλά και με τη γενναία συλλογική - εθνική απόφαση να δώσουμε ένα διαφορετικό, αναβαθμισμένο status στους δασκάλους - νηπιαγωγούς, που διαπλάθουν πρωταρχικά και ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ τους αυριανούς πολίτες της χώρας μας;