Απ’ το φέουδο της σοσιαλδημοκρατίας, στην εκτόξευση της ακροδεξιάς
Ανάλυση του kreport
KReport, Δημοσιευμένο: 2022-09-12
Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν ήταν σίγουρο αν θα χρειασθούν ώρες ή ημέρες για να λήξει το εκλογικό θρίλερ για το ποιος είναι ο νικητής των εκλογών στην Σουηδία.
Οι Σοσιαλδημοκράτες επικεφαλής του Κεντροαριστερού Συνασπισμού ή το δεξιό μπλοκ με πρώτο κόμμα την ακροδεξιά «Σουηδοί Δημοκράτες» το οποίο θα είναι το δεύτερο κόμμα στην πολιτική σκηνή της χώρας;
Δεν αποκλείεται με άλλα λόγια την οριστική επιλογή μεταξύ της σοσιαλδημοκρατίας και της άκρας δεξιάς να την κάνουν οι ψήφοι των Σουηδών του εξωτερικού !
Πριν από λίγες βδομάδες η προσοχή ήταν συγκεντρωμένη στις πρόωρες εκλογές στην Ιταλία, στις 25.9, όπου προεξοφλείται ότι πρώτο κόμμα θα είναι το ακροδεξιό «Αδέλφια της Ιταλίας» με την ηγέτη του, Μελόνι να ηγείται ως πρωθυπουργός ενός δεξιού κυβερνητικού συνασπισμού.
Μια πιο προσεκτική ματιά στην πολιτική σκηνή της Σουηδίας αλλά και των άλλων Σκανδιναβικών Χωρών, της Νορβηγίας και της Δανίας δηλαδή, αναδεικνύει εδώ και χρόνια την ακροδεξιά μετατόπιση της εκλογικής βάσης των συντηρητικών δεξιών κομμάτων.
Φέουδο της Σοσιαλδημοκρατίας μέχρι πρόσφατα η Σουηδία μπόρεσε και προσάρμοσε με σχετικά ήπιο κόστος τις κοινωνικοοικονομικές της ισορροπίες στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης.
Όσο συναινετικά και αν προσαρμόσθηκε το Σουηδικό μοντέλο, εξίσου ευρύτατη συναίνεση διαμορφώθηκε για την εγκατάλειψη της ουδετερότητας και την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Τι συνέβη λοιπόν και φθάσαμε στην εκλογική εκτόξευση της Ακροδεξιάς, στην χώρα που κυβερνούσε συνεχώς και επί δεκαετίες η Σοσιαλδημοκρατία και όπου οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι από την δεκαετία του 60;
Τα ερωτηματικά τίθενται ξανά με πρόσθετη έμφαση, όποιο και να είναι το οριστικό αποτέλεσμα των εκλογών, με την απάντηση να βρίσκεται πλέον στην επιδείνωση του επιπέδου ζωής των λαϊκών στρωμάτων.
Η εκτόξευση της Ακροδεξιάς στην Σουηδία, αλλά και τα φαινόμενα εξτρεμιστικής εγκληματικής ρατσιστικής βίας στην Νορβηγία και στην Δανία, παραπέμπουν στο φαινόμενο αναζήτησης ταυτότητας σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, αλλά κι συμπυκνωμένης όσο ποτέ αβεβαιότητας στην Γηραιά Ήπειρο.
Πριν από λίγες βδομάδες η προσοχή ήταν συγκεντρωμένη στις πρόωρες εκλογές στην Ιταλία, στις 25.9, όπου προεξοφλείται ότι πρώτο κόμμα θα είναι το ακροδεξιό «Αδέλφια της Ιταλίας» με την ηγέτη του, Μελόνι να ηγείται ως πρωθυπουργός ενός δεξιού κυβερνητικού συνασπισμού.
Μια πιο προσεκτική ματιά στην πολιτική σκηνή της Σουηδίας αλλά και των άλλων Σκανδιναβικών Χωρών, της Νορβηγίας και της Δανίας δηλαδή, αναδεικνύει εδώ και χρόνια την ακροδεξιά μετατόπιση της εκλογικής βάσης των συντηρητικών δεξιών κομμάτων.
Φέουδο της Σοσιαλδημοκρατίας μέχρι πρόσφατα η Σουηδία μπόρεσε και προσάρμοσε με σχετικά ήπιο κόστος τις κοινωνικοοικονομικές της ισορροπίες στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης.
Όσο συναινετικά και αν προσαρμόσθηκε το Σουηδικό μοντέλο, εξίσου ευρύτατη συναίνεση διαμορφώθηκε για την εγκατάλειψη της ουδετερότητας και την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Τι συνέβη λοιπόν και φθάσαμε στην εκλογική εκτόξευση της Ακροδεξιάς, στην χώρα που κυβερνούσε συνεχώς και επί δεκαετίες η Σοσιαλδημοκρατία και όπου οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι από την δεκαετία του 60;
Τα ερωτηματικά τίθενται ξανά με πρόσθετη έμφαση, όποιο και να είναι το οριστικό αποτέλεσμα των εκλογών, με την απάντηση να βρίσκεται πλέον στην επιδείνωση του επιπέδου ζωής των λαϊκών στρωμάτων.
Η εκτόξευση της Ακροδεξιάς στην Σουηδία, αλλά και τα φαινόμενα εξτρεμιστικής εγκληματικής ρατσιστικής βίας στην Νορβηγία και στην Δανία, παραπέμπουν στο φαινόμενο αναζήτησης ταυτότητας σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, αλλά κι συμπυκνωμένης όσο ποτέ αβεβαιότητας στην Γηραιά Ήπειρο.
Οι Σοσιαλδημοκράτες επικεφαλής του Κεντροαριστερού Συνασπισμού ή το δεξιό μπλοκ με πρώτο κόμμα την ακροδεξιά «Σουηδοί Δημοκράτες» το οποίο θα είναι το δεύτερο κόμμα στην πολιτική σκηνή της χώρας;
Δεν αποκλείεται με άλλα λόγια την οριστική επιλογή μεταξύ της σοσιαλδημοκρατίας και της άκρας δεξιάς να την κάνουν οι ψήφοι των Σουηδών του εξωτερικού !
Πριν από λίγες βδομάδες η προσοχή ήταν συγκεντρωμένη στις πρόωρες εκλογές στην Ιταλία, στις 25.9, όπου προεξοφλείται ότι πρώτο κόμμα θα είναι το ακροδεξιό «Αδέλφια της Ιταλίας» με την ηγέτη του, Μελόνι να ηγείται ως πρωθυπουργός ενός δεξιού κυβερνητικού συνασπισμού.
Μια πιο προσεκτική ματιά στην πολιτική σκηνή της Σουηδίας αλλά και των άλλων Σκανδιναβικών Χωρών, της Νορβηγίας και της Δανίας δηλαδή, αναδεικνύει εδώ και χρόνια την ακροδεξιά μετατόπιση της εκλογικής βάσης των συντηρητικών δεξιών κομμάτων.
Φέουδο της Σοσιαλδημοκρατίας μέχρι πρόσφατα η Σουηδία μπόρεσε και προσάρμοσε με σχετικά ήπιο κόστος τις κοινωνικοοικονομικές της ισορροπίες στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης.
Όσο συναινετικά και αν προσαρμόσθηκε το Σουηδικό μοντέλο, εξίσου ευρύτατη συναίνεση διαμορφώθηκε για την εγκατάλειψη της ουδετερότητας και την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Τι συνέβη λοιπόν και φθάσαμε στην εκλογική εκτόξευση της Ακροδεξιάς, στην χώρα που κυβερνούσε συνεχώς και επί δεκαετίες η Σοσιαλδημοκρατία και όπου οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι από την δεκαετία του 60;
Τα ερωτηματικά τίθενται ξανά με πρόσθετη έμφαση, όποιο και να είναι το οριστικό αποτέλεσμα των εκλογών, με την απάντηση να βρίσκεται πλέον στην επιδείνωση του επιπέδου ζωής των λαϊκών στρωμάτων.
Η εκτόξευση της Ακροδεξιάς στην Σουηδία, αλλά και τα φαινόμενα εξτρεμιστικής εγκληματικής ρατσιστικής βίας στην Νορβηγία και στην Δανία, παραπέμπουν στο φαινόμενο αναζήτησης ταυτότητας σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, αλλά κι συμπυκνωμένης όσο ποτέ αβεβαιότητας στην Γηραιά Ήπειρο.
Πριν από λίγες βδομάδες η προσοχή ήταν συγκεντρωμένη στις πρόωρες εκλογές στην Ιταλία, στις 25.9, όπου προεξοφλείται ότι πρώτο κόμμα θα είναι το ακροδεξιό «Αδέλφια της Ιταλίας» με την ηγέτη του, Μελόνι να ηγείται ως πρωθυπουργός ενός δεξιού κυβερνητικού συνασπισμού.
Μια πιο προσεκτική ματιά στην πολιτική σκηνή της Σουηδίας αλλά και των άλλων Σκανδιναβικών Χωρών, της Νορβηγίας και της Δανίας δηλαδή, αναδεικνύει εδώ και χρόνια την ακροδεξιά μετατόπιση της εκλογικής βάσης των συντηρητικών δεξιών κομμάτων.
Φέουδο της Σοσιαλδημοκρατίας μέχρι πρόσφατα η Σουηδία μπόρεσε και προσάρμοσε με σχετικά ήπιο κόστος τις κοινωνικοοικονομικές της ισορροπίες στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης.
Όσο συναινετικά και αν προσαρμόσθηκε το Σουηδικό μοντέλο, εξίσου ευρύτατη συναίνεση διαμορφώθηκε για την εγκατάλειψη της ουδετερότητας και την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Τι συνέβη λοιπόν και φθάσαμε στην εκλογική εκτόξευση της Ακροδεξιάς, στην χώρα που κυβερνούσε συνεχώς και επί δεκαετίες η Σοσιαλδημοκρατία και όπου οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι από την δεκαετία του 60;
Τα ερωτηματικά τίθενται ξανά με πρόσθετη έμφαση, όποιο και να είναι το οριστικό αποτέλεσμα των εκλογών, με την απάντηση να βρίσκεται πλέον στην επιδείνωση του επιπέδου ζωής των λαϊκών στρωμάτων.
Η εκτόξευση της Ακροδεξιάς στην Σουηδία, αλλά και τα φαινόμενα εξτρεμιστικής εγκληματικής ρατσιστικής βίας στην Νορβηγία και στην Δανία, παραπέμπουν στο φαινόμενο αναζήτησης ταυτότητας σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, αλλά κι συμπυκνωμένης όσο ποτέ αβεβαιότητας στην Γηραιά Ήπειρο.
