Η Χίος που δεν μας στοιχειώνει

Σπουδαία υπόθεση ο μανιχαϊσμός. Γι’ αυτό και αντέχει, κι ας κλείνουν 1.750 χρόνια αφότου σταύρωσαν τον Μανιχαίο, που χώρισε στα δύο το σύμπαν: στον Πατέρα του Φωτός και τον Αρχοντα του Σκότους. Το δυϊστικό σύστημά του βολεύει απίστευτα όσους αποφεύγουν τον κόπο της δεύτερης σκέψης και των συναισθημάτων που πάνε βαθύτερα από την επιδερμίδα, διαφέροντας ριζικά από τα συναισθήματα των επίσημων ανακοινώσεων: «Μα βέβαια λυπούμεθα όταν χάνονται ζωές, άνθρωποι είναι και οι Αφγανοί, αλλά ας μην καθυστερούμε με τέτοια στενάχωρα, είπαμε ν’ αλλάξουμε ατζέντα».

Το παν είναι να προλάβεις να καπαρώσεις το Φως. Να φερθείς σαν αυτοδίκαιος ιδιοκτήτης του, ονειδίζοντας σαν Σκοτεινούς όσους αμφισβητούν την αυθεντία σου. Εύκολο. Κυβέρνηση είσαι. Κράτος. Με πολυπλόκαμους μηχανισμούς στην υπηρεσία σου. Σε υπερασπίζει η πλειονότητα των ΜΜΕ και στο διαδίκτυο υπερτερούν τα τρολ σου, κήρυκες μιας ανατριχιαστικής μισαλλοδοξίας, έτοιμοι να κανιβαλίσουν όποιον ψελλίσει ένα «μα…» επιφύλαξης. Οποιον δεν κατεβάζει αμάσητο το επίσημο σενάριο. Το εθνοπρεπές. «Εθνικό είναι το αληθές»; Οχι δα. Εθνικό είναι το βολικό.

Πάγιο το επίσημο σενάριο για τους θανάτους μεταναστών στο Αιγαίο, έχει τα μοτίβα του. Πρώτο το μοτίβο των εκβιαστικών διλημμάτων: «Ή με την πατρίδα ή με τους διακινητές». «Ή πατριώτης ή όργανο του Ερντογάν». Ή με το Φως ή με το Σκοτάδι. Οπου Φως ο ωμός Κήρυκας της θανατοπολιτικής Θ. Πλεύρης, που ο πρωθυπουργός, με γνήσιο κεντρώο πνεύμα, τον όρισε διάδοχο του κ. Βορίδη στο υπουργείο Ασύλου. «Για να στείλει μήνυμα». Στους Αφγανούς; Οχι βέβαια. Στους ψηφοφόρους που γοητεύονται από την πούρα ακροδεξιά.

Μοτίβο δεύτερο η επιλογή στον σωρό ενός «διακινητή». Ας θυμηθούμε τον Σομαλό πρόσφυγα Μοχαμάντ Χανάντ Αμπντί: καταδικάστηκε σε 142 χρόνια φυλακή σαν διακινητής, έμεινε μία διετία εγκάθειρκτος, το Εφετείο όμως αναγνώρισε πως είχε σώσει 31 ανθρώπους και πια είναι ελεύθερος. Μοτίβο τρίτο η εκ προοιμίου αθώωση του Λιμενικού. Και για το ναυάγιο του Φαρμακονησιού το 2014 αθώο δήλωνε, πλην το 2022 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε την Ελλάδα. Μοτίβο τέταρτο η δαιμονοποίηση των ΜΚΟ με ψεύδη και συκοφαντίες. Μοτίβο πέμπτο, «οι κάμερες δεν λειτουργούσαν». Ούτε στην Πύλο. Αλλά όταν η προληπτική αυτοαπαλλαγή υπήρξε η μονάχη έγνοια των κυβερνώντων με Ελληνες νεκρούς, στα Τέμπη ή τη Βιολάντα, τι να περιμένουμε όταν πεθαίνουν «εισβολείς»; Οτι θα μας στοιχειώσει η Χίος των 15 σκοτωμένων;