Κυβέρνηση και πράξεις βίας απαξιώνουν το δημόσιο πανεπιστήμιο

Είμαστε μπροστά σε μια νέα σοβαρή ένταση στα πανεπιστήμια. Η κυβέρνηση και ο υπουργός Παιδείας, με εμπρηστικές δηλώσεις και εκβιαστικές ενέργειες, δυναμιτίζουν το κλίμα στις σχολές. Οι προσπάθειες για διασταλτική ερμηνεία του άρθρου 16, με απώτερο στόχο τα ιδιωτικά ΑΕΙ, και οι ανοικτές απειλές στην αυτοτέλεια των ιδρυμάτων, με πρόσχημα τα τετραετή προγράμματα, αποτελούν μια τυφλή πολιτική ρεβανσισμού της Ν.Δ. για την περσινή ήττα της στην υπόθεση της συνταγματικής αναθεώρησης του άρθρου 16.

Είναι προφανές ότι χρειάζεται σήμερα η κινητοποίηση της πανεπιστημιακής κοινότητας απέναντι στις κυβερνητικές επιδιώξεις, η συμπαράταξη των δυνάμεων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης για να απομονωθεί άλλη μία φορά η αντιεκπαιδευτική πολιτική της Ν.Δ. Αποτελεί όμως αρνητική εξέλιξη στους αγώνες του πανεπιστημιακού κινήματος η εμφάνιση ακραίων μορφών βίας μέσα στα αμφιθέατρα από ορισμένες φοιτητικές παρατάξεις ή από ακραία εξωπανεπιστημιακά στοιχεία.

Οι ενέργειες αυτές στρέφονται ανοιχτά κατά των συλλογικών οργάνων του Πανεπιστημίου, επιχειρώντας με τη βία να επιβάλουν τις απόψεις τους. Κορυφαίο παράδειγμα, τα γεγονότα στο ΑΠΘ και ο τραυματισμός του πρύτανη.

Πρόκειται για μια σοβαρή κατάσταση που πλήττει το δημόσιο πανεπιστήμιο, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, ακόμα και το άσυλο.

Η απερίφραστη αποδοκιμασία αυτών των πράξεων δεν είναι μόνο ζήτημα ηθικής τάξης. Δεν είναι αυτονόητη έκφραση πολιτισμού. Είναι αποφασιστικό πολιτικό μέτωπο απέναντι στον τυχοδιωκτισμό, την «ολοκληρωτική» αντίληψη επιβολής με κάθε μέσο των «ιδιαίτερων» απόψεων μιας ομάδας που μόνο αυτή κατέχει την «αλήθεια».

Γι’ αυτό ακριβώς δεν χωρούν αμφισημίες και ταλαντεύσεις του τύπου: μεμονωμένο γεγονός, ατυχές συμβάν, υπερβολές για σπρωξίματα, οι οποίες δυστυχώς ακούγονται από ορισμένους συνδικαλιστές των φοιτητών και της ΠΟΣΔΕΠ. Ιδιαίτερα απαράδεκτη η επιλογή της πλειοψηφίας της ΠΟΣΔΕΠ να μην αποδοκιμάσει αυτές τις πράξεις βίας.

Ισως ορισμένοι να χρειάζεται να διαβάσουν ξανά για τις «παιδικές ασθένειες του κομμουνισμού» που ευφυώς έγραψε τον περασμένο αιώνα ο Β. Λένιν. Να το διαβάσουν για να πάψουν τις υπερεπαναστατικές ρητορείες. Τότε ίσως αντιληφθούν ότι αυτές οι απαράδεκτες ενέργειες, που δυστυχώς δεν είναι ούτε μεμονωμένες ούτε λίγες, είναι η καλύτερη υπηρεσία για την προπαγάνδα ενάντια στο δημόσιο πανεπιστήμιο.

Οσοι και όσες δουλεύουμε με ανιδιοτέλεια στα ΑΕΙ δεν μπορούμε να παραμένουμε θεατές. Καλούμε όλες τις δυνάμεις να αναλογιστούν ότι αυτό που πρωτεύει, πέρα από πολιτικές διαμάχες σχετικά με την ανάγκη μιας προοδευτικής μεταρρύθμισης για τα πανεπιστήμια, είναι η αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών μέσα στα ιδρύματα. Καλούμε όλους τους συναδέλφους και τους συλλόγους των διδασκόντων να περιφρουρήσουν τις εκλογικές διαδικασίες αλλά και να υπερασπιστούν τις δημοκρατικές λειτουργίες των συλλογικών οργάνων. Ταυτόχρονα, απευθύνουμε έκκληση προς τους φοιτητές να συμμετέχουν μαζικά στις εκλογικές διαδικασίες -οι οποίες διασφαλίζουν την αυτοδιοίκηση των ΑΕΙ- σπάζοντας τα κομματικά κατεστημένα και ενισχύοντας με την ψήφο τους τις διοικήσεις εκείνες που στην πράξη και όχι με λόγια θα υπερασπιστούν το δημόσιο πανεπιστήμιο και θα αγωνιστούν για την ουσιαστική αναβάθμισή του.

* Μέλος της Ε.Γ. της ΠΟΣΔΕΠ, εκπρόσωπος της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ (ΑΡ. ΜΕ)