H Ελλάδα εν όψει της Προεδρίας στην ΕΕ.

Εν μέσω των προσπαθειών για την υλοποίηση των υποχρεώσεων και των προαπαιτούμενων δράσεων για την εφαρμογή του μνημονίου, η χώρα μας προετοιμάζεται για να αναλάβει, μετά 10 έτη, από πρώτης Ιανουαρίου 2014 την Πέμπτη Προεδρία της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι από το 2003 λέγονταν ότι αυτή η Πέμπτη Προεδρία δεν θα υπάρξει, μια και ο θεσμός της κυλιόμενης εξαμηνιαίας Προεδρίας, θα αντικαθίστατο(!) από μια μόνιμη Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Για τις προεδρεύουσες χώρες, το εξάμηνο αυτό αποτελεί μια ευκαιρία διεθνούς προβολής, ανάδειξης των διοικητικών –διαμεσολαβητικών δυνατοτήτων της, ενώ υπάρχει πάντα και κάποια δυνατότητα μικρή, ή τουλάχιστον αντίστοιχη στο μέγεθος και στο πολιτικό βάρος της όποιας χώρας, για να σημειώσει και μια συμβολή στην πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Από την Ελλάδα, που θα έχει καταβάλει μια εξαιρετικά επίπονη προσπάθεια για να διασφαλίσει ένα οριακό πρωτογενές πλεόνασμα το 2013, να προωθήσει ένα προϋπολογισμό του 2014 με αναπτυξιακό πρόσημο, να έχει δρομολογήσει τη χρονιά αυτή δυο μεγάλες μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση και στο φορολογικό σύστημα, αλλά και με ένα προϋπολογισμό Προεδρίας εξαιρετικά περιορισμένο, σε σχέση με το παρελθόν (μόλις θα αγγίζει τα 50 εκατ. Ευρώ) το να αναζητηθεί από τον κρατικό μηχανισμό της μια … μεγάλη Προεδρία θα ήταν πραγματικά εκτός τόπου και χρόνου.

Έτσι λοιπόν, και για τον περιορισμένο «ωφέλιμο» χρόνο άσκησης της Προεδρίας λόγω χρονικής σύμπτωσης των Ευρωεκλογών το Μάιο του 2014 (με όλες τις διαβουλεύσεις με το Ευρωκοινοβούλιο να πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί ως το τέλος Μαρτίου, όταν και θα διαλυθεί για τις εκλογές, αλλά και με το εξ αντικειμένου ενδιαφέρον των υπολοίπων θεσμικών οργάνων προς τις τρέχουσες και αναμενόμενες εξελίξεις για τους νέους συσχετισμούς στο Ευρωκοινοβούλιο) το μόνο που θα μπορούσαμε και θα ήταν λογικό να αναμένουμε αλλά και να απαιτούμε από την ελληνική Προεδρία θα είναι η καταβολή ουσιαστικής προσπάθειας για συστηματική διεκπεραίωση, υπογραμμίζω διεκπεραίωση, του Κοινού 18μηνου Προγράμματος της Τrio Προεδρίας.

Γι αυτό και θα πρέπει να αποφευχθούν από τώρα τα μεγάλα και ηχηρά λόγια για… ευθύνες και πεπρωμένα του έθνους από το Υπουργείο Εξωτερικών.

Οι εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο θα διεξαχθούν υπό τους χειρότερους οιωνούς: κρίση, ανεργία, απονομιμοποίηση των κατεστημένων πολιτικών και πνευματικών ελίτ, άνοδος των εθνικισμών, έλλειψη ηγετικών προσωπικοτήτων με όραμα, θάρρος και αντοχή, αλλά και κακοφωνία και αδυναμία συνεννόησης ανάμεσα στις υπάρχουσες ηγεσίες των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών. Το εκρηκτικό αυτό μείγμα ενδέχεται να οδηγήσει σε μια σαρωτική επικράτηση των πάσης φύσεως αντι-ευρωπαϊστών στο Ευρωκοινοβούλιο. Άρα η Trio Προεδρία και σε κάθε περίπτωση η Ελληνική Προεδρία θα μπορούσε να προετοιμάσει, προτείνει εγκαίρως και υλοποιήσει ένα πρόγραμμα πανευρωπαϊκής εμβέλειας για την ευαισθητοποίηση των ευρωπαίων πολιτών για τα ευρωπαϊκά διακυβεύματα της προσεχούς πενταετίας και για την συμμετοχή των ίδιων των πολιτών στις ευρωεκλογές για τον καθορισμό του πρόσημου και της κατεύθυνσης των απαντήσεων.

Βεβαίως ο διάχυτος ευρωσκεπτικισμός στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δεν αντιμετωπίζεται με καμπάνιες και με προγράμματα ενημέρωσης, αλλά με πολιτικές για την ενίσχυση της συνοχής της ευρωπαϊκής κοινωνίας και μεγάλες αποφάσεις επιλογών. Εν τούτοις και η ευρύτερη διάχυση της πληροφορίας για τα δικαιώματα των ευρωπαίων πολιτών και για τα λιμνάζοντα λόγω γραφειοκρατίας και δυσκινησίας προγράμματα και κονδύλια μπορεί να έχουν έστω και μια ελάχιστη συμβολή.

Το 18μηνο πρόγραμμα που εκπόνησαν εκπρόσωποι της Trio-της Ιρλανδίας, της Λιθουανίας και της Ελλάδας- σε συνεργασία με τη Γραμματεία του Συμβουλίου της ΕΕ, έχει κοινό στόχο τη τόνωση της ανάπτυξης, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, την ανάπτυξη της ψηφιακής ενιαίας αγοράς και την προαγωγή του εμπορίου ιδιαίτερα μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ.

Στην κορυφή της ατζέντας της ελληνικής Προεδρίας έχουν τεθεί τα θέματα της ανάπτυξης και της οικονομικής διακυβέρνησης, της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, της προώθησης κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών για τα θέματα ενέργειας με έμφαση την ενεργειακή επάρκεια και της καταπολέμησης της παράνομης μετανάστευσης μέσω της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.

Τα ζητήματα αυτά η ελληνική Προεδρία με τη βοήθεια των θεσμικών οργάνων της ΕΕ μπορεί και πρέπει να τα διεκπεραιώσει.

Η Ελλάδα όμως, από το σύνολο της ατζέντας, θα μπορούσε να εστιάσει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και πρώτα και κύρια για τους νέους και νέες της Ευρώπης. Διαθέτει και το «ηθικό» έρεισμα να το επιδιώξει με το 64% της ανεργίας των νέων της. Να αναδειχθεί έτσι ως η Προεδρία που ξεμπλόκαρε την υλοποίηση των προγραμμάτων για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων (23% και 5, 7 εκατ. οι άνεργοι νέοι κάτω των 25 ετών στην ΕΕ), που έχουν ήδη αποφασιστεί από διαδοχικές Συνόδους Κορυφής. Κατεπείγοντα σχέδια και επικέντρωση των Συμβουλίων στη μάστιγα αυτήν ζητούν οι ευρωπαίοι ηγέτες ο ένας μετά τον άλλο (τελευταίος ο Λέττα σε κοινή συνέντευξη με τον Μ. Σουλτς τονίζοντας ότι «Χωρίς εργασία για τους νέους δεν υπάρχει ελπίδα, ούτε για τα κράτη μέλη ούτε για την Ευρώπη»).

Ο ίδιος ο Σόϊμπλε, έστω και πριν από τις Γερμανικές εκλογές, επιμένει ότι: «Δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε την Ευρώπη, λέγοντας σε μια ολόκληρη γενιά ότι θα πρέπει να περιμένει δέκα χρόνια. Θα πρέπει να βιαστούμε» και δηλώνει απερίφραστα πως τον εξοργίζει το γεγονός ότι η Κομισιόν καθυστερεί τη διάθεση της βοήθειας προς την Ελλάδα και την Πορτογαλία για την αντιμετώπιση της ανεργίας στους νέους. Μάλιστα, κατηγορεί τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζ. Μπαρόζο, επειδή δεν αποδέχτηκε την πρόταση του Ζ.Κλ. Γιούνκερ για τον συνδυασμό των αρμοδιοτήτων της Κομισιόν, αναφερόμενος στο παράδειγμα των προγραμμάτων δανειοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) προς την Πορτογαλία, τα οποία εδώ και έναν χρόνο δεν εγκρίνονται από τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνιστικότητας της Κομισιόν.

Δεν έχει σημασία αν οι κύκλοι της Κομισιόν έσπευσαν να διαψεύσουν και να αντιτείνουν ότι έχουν προχωρήσει σε ανακατανομή 16 δις ευρώ από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να απασχοληθούν εντός τεσσάρων μηνών νέοι που έχασαν τη δουλειά τους. Αυτό που η συντριπτική πλειονότητα των νέων αντιλαμβάνεται είναι ότι στερείται δυνατοτήτων για απασχόληση και η ΕΕ δεν είναι στο πλάι της.

Γι αυτό και είναι προφανές ότι η Ελληνική Προεδρία έχει όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να θέσει ως πρωταρχικό της μέλημα πρώτα το να ξεμπλοκαριστούν τα εγκεκριμένα έξι δισεκατομμύρια ευρώ για την καταπολέμηση της ανεργίας στους νέους με την κινητοποίηση όλων των ευρωπαϊκών θεσμών και ταυτοχρόνως να ανακατανείμει και απελευθερώσει πολύ περισσότερα.