Την αλήθεια κατάματα...

Το σίγουρο είναι ότι το κλίμα είναι πάρα πολύ βαρύ και στην Κύπρο και στην ελληνική διαπραγματευτική ομάδα και το μέλλον εξαιρετικά αβέβαιο. Δεν είναι ώρα να κάνουμε αποτίμηση των χειρισμών και των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν. Αλλωστε, το χειρότερο ενδεχόμενο αυτή τη στιγμή θα είναι να βγουν στην επιφάνεια εσωτερικές διαφωνίες και αντιπαλότητες.

*** Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά, όμως, είναι ότι αν τελικά η ελληνοκυπριακή πλευρά οδηγηθεί στην απόρριψη του σχεδίου, ανατρέπεται, για να μην πούμε καταστρέφεται, όλη η στρατηγική για τη λύση του Κυπριακού που είχε ακολουθηθεί από την τουρκική εισβολή και μετά. Η βασική γραμμή πλεύσης όλες αυτές τις δεκαετίες και με όλες τις κυβερνήσεις ήταν η διεθνοποίηση του προβλήματος. Μπορεί τα κατά καιρούς ψηφίσματα του ΟΗΕ να μην έδωσαν λύση, αλλά σίγουρα βοήθησαν στο να κρατηθεί το θέμα στο πλαίσιο της διεθνούς κοινότητας. Γι’ αυτό και η μόνιμη επωδός όλων των ελληνικών και κυπριακών κυβερνήσεων ήταν λύση μέσα στο πλαίσιο του ΟΗΕ και των αποφάσεών του.

*** Αν φτάσουμε στις 24 Απριλίου, στο δημοψήφισμα, σε ένα «όχι» στο σχέδιο που κατέληξε να προτείνει ο ΟΗΕ ύστερα από διαδικασίες χρόνων, είναι αυτονόητο ότι θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι απίθανο, να απαιτήσουμε ξανά έναν νέο μεσολαβητικό ρόλο του. Είναι ουτοπικό, επίσης, να πιστεύουμε, όπως άφησε να διαφανεί ο Κύπριος υπ. Εξωτερικών, ότι μετά την ένταξη στην Ε.Ε. μπορούμε να ελπίζουμε σε μια μεσολάβηση υπό καλύτερες προϋποθέσεις. Οι ισορροπίες και τα συμφέροντα μέσα στην Ε.Ε. είναι δεδομένα και τα γνωρίζουμε πολύ καλά για να τρέφουμε ψευδαισθήσεις... Οφείλει λοιπόν η πολιτική ηγεσία να θέσει ξεκάθαρα το θέμα, με όλες τις διαστάσεις του, στον κυπριακό λαό, χωρίς μισόλογα και ουτοπικά σενάρια, για να αποφασίσει υπεύθυνα για το μέλλον του.