ΤΟ ΧΡΕΟΣ – ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ

Όταν βρισκόμαστε δύο μόνο βδομάδες, πριν από τις εκλογές και οι δημοσκοπήσεις μας δείχνουν στο «μπαίνουμε», «δεν μπαίνουμε» στη Βουλή, όταν η συσπείρωση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έχει φτάσει στο τραγικό ποσοστό του 45%!, ύστερα φυσικά από τα λάθη μας, τόσο στο εσωτερικό του ΣΥΝ, όσο και στο εσωτερικό κυρίως, του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., στο ηγετικό τους βεβαίως επίπεδο και στις δύο περιπτώσεις, τι δείχνουν αυτά τα δύο έστω στοιχεία ; Ότι πικράναμε, πονέσαμε, θυμώσαμε πολύ τον κόσμο μας, όπως, όχι λίγες φορές, έχει παραδεχτεί κι ο Πρόεδρος του ΣΥΝ, κάνοντας μάλιστα ιδιαίτερη αναφορά στο «άλλο μισό» -την Ανανεωτική Πτέρυγα- του κόμματος, κατά τη συνέντευξή του στη Δ.Ε.Θ.

Αυτά λοιπόν τα δημοσκοπικά στοιχεία, αυτοί οι σύντροφοί μας, οι ψηφοφόροι μας, οι φίλοι μας, μας επισημαίνουν τον κίνδυνο, όχι με ένα καμπανάκι, αλλά «με τετρακόσια σήμαντρα κι εξήντα δυο καμπάνες» (Σ.Σ.: στίχος από το δημοτικό τραγούδι ΤΗΣ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑΣ).

Κι όλοι εμείς, τι κάνουμε ; Τι κάνει το κόμμα ; Τι κάνουν εκεί «ψηλά» ; Μήπως κάποιοι θα έπρεπε -έστω και τις τελευταίες στιγμές- να καλέσουμε σε συστράτευση και αυτόν τον κόσμο, που επέμενε από την αρχή ότι «δεν αρμενίζουμε σωστά» ;

Χωρίς πολλές και βαρύγδουπες «αντισυστημικές» και άλλες αναλύσεις -άλλωστε κι ο χρόνος μας για κάτι τέτοια τώρα είναι μηδενικός- στο ερώτημα τι κάνουμε τώρα, εμείς απαντάμε: Κάνουμε το χρέος μας. Αφήνουμε τις αναλύσεις για αργότερα, διώχνουμε σήμερα την όποια πικρία και απογοήτευσή μας και πέφτουμε με περισσότερη δύναμη στον αγώνα. Δύσκολος αγώνας –και πότε δεν ήταν δύσκολοι οι αγώνες της Αριστεράς ; -αλλά θα τον κερδίσουμε κι αυτόν. Καθείς από το μετερίζι του… Καθείς το χρέος του.

Αυτή η Ανανεωτική Ριζοσπαστική Αριστερά, δεν πρέπει να χαθεί. Αυτό είναι το διακύβευμα. Διακύβευμα και χρέος, μαζί.

Εμείς, 5-10 εκπαιδευτικοί που τούτη την ώρα «κουτσοπίνοντας» θυμόμαστε τους μεγαλειώδεις και νικηφόρους, κατά κανόνα αγώνες, τις δεκαετίες του `70 και του 180, αγώνες εκπαιδευτικούς, κυρίως, αλλά και γενικότερους κοινωνικούς, πολιτικούς (ΟΛΜΕ, ΟΙΕΛΕ, ΣΙΕΛΔΗ, ΑΔΕΔΥ, ΣΕΔΟ κ.λπ.), θα κάνουμε το χρέος μας. Ξέρουμε το χρέος μας. Και ξέρουμε πώς να αγωνιζόμαστε, όπως τότε που στις μεγαλειώδεις πορείες μας, ήταν όλη η κοινωνία μαζί μας και μας χειροκροτούσε (γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι, καταστηματάρχες κ.λπ.). Και κερδίσαμε κάποια πράγματα, όσα μπορούσαμε, κάνοντας τις κυβερνήσεις να υποχωρούνε. Και ρηγματώναμε το σύστημα, όσο μπορούσαμε βεβαίως, αφήνοντας σε άλλους την κατάληψη… «των χειμερινών ανακτόρων»… Γιατί παλεύαμε για το σήμερα και το αύριο μαζί, έχοντας μαζί μας και την κοινωνία. Γιατί με τους συναγωνιστές αυτούς αποκτήσαμε δεσμούς εμπιστοσύνης, φιλίας, αλληλεγγύης.

Και αυτούς τους συναγωνιστές, τους καλούμε και σήμερα, να δώσουμε μαζί το μεγάλο αγώνα της ύπαρξης και της επιβίωσης της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς, στέλνοντας στη Βουλή, όσους περισσότερους εκπροσώπους της, μπορούμε, μέσα από τα ψηφοδέλτια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Με τις αρχές, τις ιδέες και τη στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου, προς το σοσιαλισμό. Με την ανασυγκρότηση και ανασύνταξη του ΣΥΝ, ως δυνατής και αυτόνομης συνιστώσας, που θα συμβάλλει στη δημιουργία μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας, με συγκεκριμένο βεβαίως πολιτικό σχέδιο και πρόγραμμα.

21 Σεπτεμβρίου 2009

Δημόπουλος Βαγγέλης

Μόσιαλος Βασίλης

Μπούζας Γιώργος

Παππάς Χρήστος