Δύο συζητήσεις έχουν ανοίξει εξαιτίας της νέας οικονομικής πολιτικής του Μπάιντεν. Μία για τον πληθωρισμό, ιδιαίτερα μετά το 5% του Μαΐου – η μεγαλύτερη αύξησή του εδώ και 13 χρόνια. Κάποιοι ανησυχούν γιατί από τότε που ξέσπασε η πανδημία το αμερικανικό κράτος έχει διαθέσει σχεδόν 6 τρισ. δολ. για να στηρίξει νοικοκυριά, κοινωνικές δομές και επιχειρήσεις.

Εχει πολιτικό πρόσημο η επιστημονική έρευνα; Μπορεί να εργαλειοποιηθεί; Είναι προτεραιότητα που καμία κυβέρνηση δεν πρέπει να παραβλέπει έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ανάπτυξη της καινοτομίας μιας χώρας;

Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Ερευνας και Καινοτομίας, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης και διακεκριμένο μέλος του ΙΤΕ, Κώστας Φωτάκης, θεωρεί ότι η έρευνα δεν είναι ουδέτερη αλλά έχει ιδεολογικό υπόβαθρο και τονίζει πως η σημερινή κυβέρνηση «εργαλειοποιεί» την ερευνητική διαδικασία, αδιαφορεί για τους νέους ερευνητές και μετατρέπει την καινοτομία σε «κενοτομία», ανοίγοντας τον δρόμο για την περαιτέρω συνέχιση του brain drain.

Πριν από λίγες βδομάδες, η Ιρασί Ασλερ από το ηρωικό Κομμουνιστικό Κόμμα Χιλής (χρειάζεται άραγε να θυμίσουμε γιατί είναι ηρωικό;), εκλέχτηκε δήμαρχος του Σαντιάγο. Το ΚΚ Χιλής δεν είναι μεγάλο κόμμα, τα ποσοστά του είναι συνήθως λίγο μικρότερα από του ΚΚΕ. Ωστόσο, έχει αποφασίσει να λαμβάνει μέρος σε μεγάλους προοδευτικούς συνασπισμούς με άλλους αριστερούς, με σοσιαλιστές, οικολόγους, κεντροαριστερούς ή κεντρώους χριστιανοδημοκράτες και να διεκδικεί μερίδιο στην εξουσία ή τουλάχιστον μερίδιο στον αγώνα για να μείνει μακριά από την εξουσία η χιλιανή Δεξιά.

Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η συζήτηση για το εργασιακό νομοσχέδιο, ο κ. Χατζηδάκης με καθημερινούς σχεδόν μονολόγους στα κανάλια προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι μια ουδέτερη και αναγκαία μεταρρύθμιση. Και φυσικά, ότι όσα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είναι fake news. Όσο περνάει, όμως, ο καιρός και οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για τα εργασιακά ξεδιπλώνονται πλέον καθημερινά, καμία επίκληση σε fake news δεν μπορεί να κρύψει την σκληρή αλήθεια που περιμένει χιλιάδες εργαζόμενους.

Φαίνεται παράδοξη αυτή η ερώτηση, αλλά αξίζει να γίνει, παραπέμποντας στη μεσαιωνική αντίληψη για τα δύο σώματα του βασιλιά, το φυσικό και το δημόσιο, στην οποία θεμελιώθηκε η πολιτική σκέψη και η θεωρία της κυριαρχίας (E. Kantorowicz, The King’s Two Bodies). Αυτή που μας αποκάλυψε όλες τις απόκρυφες και αόρατες όψεις και λειτουργίες της εξουσίας, που παρέμεναν ακατανόητες. Είναι όμως το πολιτικό κόμμα το σώμα της Αριστεράς; Ταυτίζεται η Αριστερά με το κόμμα της; Σύμφωνα και με τη σοσιαλδημοκρατική και με τη λενινιστική ταυτίζεται. Μπορούμε όμως να το ισχυριστούμε αυτό σήμερα; Η απάντησή μας είναι όχι και αυτό ακριβώς θέλουμε να υποστηρίξουμε.

Η βαθμιαία έξοδος από την πανδημία, δοκιμαστική και αβέβαιη ακόμα, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο, όπου η ατομική και συλλογική επιθυμία άμεσης επούλωσης των πληγών συμπλέκεται με τη μακροπρόθεσμη ανάγκη μεταρρύθμισης της χώρας ενόψει τη νέας εποχής που βαδίζει ο κόσμος. Το στοίχημα δεν είναι μια βραχύβια οικονομική εκτίναξη, αλλά η εκ παραλλήλου δημιουργία των προϋποθέσεων μιας σταθερής και μακρόβιας ανάπτυξης. Δεν είμαστε οι μόνοι που αντιμετωπίζουμε αυτή την πρόκληση.

Αν η αναγνώριση της κρίσης είναι σημαντική και όρος sine gua non, εξ ίσου σημαντική είναι η διαδρομή μέχρι την συγκρότηση ενός πειστικού σχεδίου. Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι εύκολη υπόθεση και είμαι βέβαιος ότι απαιτεί πνευματικό μόχθο.

Το ΑΚΕΛ είναι ο μεγάλος ηττημένος των κυπριακών εκλογών. Είναι όμως τοπικό φαινόμενο ή φωτογραφία της στιγμής; Αν δεν αναγνωρίσεις και μιλήσεις με ειλικρίνεια για ένα δυσμενές αποτέλεσμα δεν θα μπορέσεις να το αντιμετωπίσεις.

Ο υπουργός Εργασίας, στο πλαίσιο ενημέρωσης για το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, προανήγγειλε την κατάργηση του ΣΕΠΕ και την ίδρυση Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας. Να θυμίσουμε ότι το ΣΕΠΕ είχε αναβαθμιστεί επί κυβέρνησης ΣΥΡIΖΑ και επιτέλεσε ιδιαίτερα σημαντικό έργο σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα. Σε αντίθεση, η κυβέρνηση της Ν.Δ. με το καλημέρα το υποβάθμισε και το απαξίωσε, καθιστώντας τη λειτουργία του απολύτως αναποτελεσματική.

Για μένα που ανήκω στη δημοκρατική παράταξη, χαρακτηρίζομαι προοδευτικός και θεωρώ αντίπαλό μου τις πολιτικές της Δεξιάς, είναι χρέος μου να συστρατευτώ ώστε να εκφραστεί και εκλογικά αυτό που ιστορικά αποτελεί την κοινωνική πλειοψηφία στον τόπο μας και να φύγει η παρούσα κυβέρνηση. Γιατί τώρα τα αδιέξοδα των πολιτικών τους θα γίνονται ορατά, τώρα είναι η ώρα της συσπείρωσης αλλά και της διεύρυνσης για την αντεπίθεση!

Αντώνης Λιάκος: Η μελέτη ξεκινά από μακροϊστορικές διαπιστώσεις, όπως η αυξητική τάση του πληθυσμού στα νεότερα χρόνια

Πέραν των εορτασμών, εκείνο που θα μείνει από την επέτειο των 200 χρόνων της Επανάστασης είναι ο τρόπος που θα (ξανα)διαβάσουμε την Ιστορία της. Η Ελληνική Επανάσταση είναι ένα τεράστιο γεγονός που συνεχώς θα ξεδιπλώνεται στα μάτια μας αναλόγως των ερωτημάτων μας.

Είμαστε εν μέσω πανδημίας, αλλά η εισβολή του καλοκαιριού, μαζί με την άρση των περιοριστικών μέτρων και τους εμβολιασμούς, κάνει ενέσεις τονωτικές στην εμπιστοσύνη και στην αισιοδοξία – που, και τα δύο, είχαν φτάσει στο ναδίρ. Και καθώς μαζί με όλο τον κόσμο ανιχνεύουμε δρόμους και ψηλαφητά βαδίζουμε προς τις νέες κανονικότητες, σιγά σιγά αλλάζει και η δημόσια ατζέντα και τα θέματα της οικονομίας και της απασχόλησης σκαρφαλώνουν στην κλίμακα ενδιαφέροντος.

Ένα βασικό συμπέρασμα της διδακτορικής μου διατριβής με θέμα «Τουρισμός και περιφερειακή ανάπτυξη: η περίπτωση των ελληνικών νησιών», ήταν ότι ο τουρισμός βοηθάει στη δημιουργία συνθηκών αύξησης των εισοδημάτων, της απασχόλησης, του πληθυσμού (αυτό που ονομάζουμε μεγέθυνση) σε μια περιοχή, αλλά δεν συμβάλλει αυτόματα στη σταθερή και βιώσιμη ανάπτυξη των περιοχών αυτών. Ηταν ξεκάθαρο ήδη από τη δεκαετία του ’80 ότι νησιά όπως η Ρόδος, η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Κως είχαν καταφέρει να αντιστρέψουν τη φθίνουσα οικονομική και δημογραφική τους πορεία εξαιτίας του τουρισμού.