Η Ανανεωτική Πτέρυγα πιστεύει πως η κρίση στον ΣΥΝ είναι κρίση πολιτικού προσανατολισμού,

Δυστυχώς, θα σας στεναχωρήσω.

Όχι η κρίση δεν είναι μόνο κρίση πολιτικού προσανατολισμού.

Είναι γενική κρίση.

Κρίση δυναμικού, κρίση ιδεών, κρίση προσώπων, ιδιαίτερα στην καθοδήγηση του ΣΥΝ.

Οι «άλλοι πολιτικοί προσανατολισμοί», δεν είναι θέμα επιλογής, δεν μας κάνει αυτός, επιλέγουμε έναν άλλο-παρότι καταλαβαίνω όλη την καλή διάθεση, επιμονή και υπομονή , που κρύβει η διατύπωση-.

«Αυτό» το προσωπικό της διεύθυνσης του ΣΥΝ, αυτή την πολιτική άποψη-λέμε τώρα- έχει. Αυτό τον πολιτικό προσανατολισμό –που δεν χρειάζεται ν’αλλάξει όπως λέει και ο Τσίπρας- μπορούν να διανοηθούν, αυτόν επιλέγουν.

Πρέπει να συνειδητοποιηθεί –και είναι δυστυχώς πολύ αργά, για να πεί κανείς «πριν να είναι πολύ αργά»- ότι η υπόθεση ΣΥΝ, συζητιέται, αλλά η υπόθεση ΣΥΡΙΖΑ, έχει τελειώσει ήδη.

Η Ανανεωτική Αριστερά, δεν κατοικεί πλέον στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι εκεί.

Κάθε αριστερός που σέβεται τον εαυτό του, παθαίνει αλεργία και μόνο στην ιδέα να περάσει από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς.

«Καλώς τα παιδιά» - να σημειώσω ότι αν το είχε πεί ο Παπανδρέου, όλοι θα του λέγανε ότι δεν ξέρει καλά Ελληνικά και ότι το ορθό είναι «Καλώς τα , τα παιδιά»-

«Η σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ ισοδυναμεί με την κάθοδο στον Αδη»

«Όχι», «Όχι», «Όχι», Νάιν, νοου, νιέτ, σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, για οποιοδήποτε θέμα –όπως , εύστοχα το επισημαίνει ο Βότσης στην «Κ.Ε», χωρίς τα ΝΑΙ του Κηλαηδόνη.

«Εμείς μιλάμε για ζωές και σείς μιλάτε για ζημιές»

Και κυρίως, πολλοί προδότες.

Τοπίο του 50. Δηλωσίες. Γέμισε η χώρα προσκυνημένους, προδότες.

Αυτός είναι ο επίσημος ΣΥΝ φίλοι μου. Αυτός είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα γιατί ακριβώς βασανίζεται ακόμη μια χούφτα στελεχών της Ανανεωτικής Πτέρυγας, δεν καταλαβαίνω.

Σεβαστός ο Μιχάλης. Χρυσός, δεν λέω, αλλά μας άφησε μια κατάρα.

Θα έφευγε τελευταίος από τον ΣΥΝ του οποίου υπήρξε συνιδρυτής.

Σεβαστός και ο Λεωνίδας που βλέπει τον ΣΥΝ έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Φοβάμαι όμως ότι και αυτός κάνει λάθος.

Δεν υπάρχει δρόμος, δεν υπάρχει επιστροφή.

Και είναι καιρός να τον χαράξουμε από την αρχή.

Απλός δρόμος, που θα ορίζεται από την Λογική και την αριστερή μας κουλτούρα.

Δεν χρειάζονται ούτε προγράμματα, ούτε οργανωτικές δεσμεύσεις.

Πίστη στην Λογική, που στην πλήρη ανάπτυξή της μέσα από τον διάλογο, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην Αριστερά.

Πίστη στην Δημοκρατία.

Ασχολούμαστε με την πολιτική, επειδή μας κάνει αριστερούς, δεν ασχολούμαστε μαζί της με αριστερό τρόπο.

Ασχολούμαστε με την Δημοκρατία, επειδή μας ωθεί να γίνουμε άνθρωποι του Δημόσιου συμφέροντος, μας κάνει Αριστερούς.

Ασχολούμαστε με την πολιτική επειδή μας κάνει λογικούς.

Ας σκεφτούμε την ανάγκη συγκρότησης μιας απλής, λογικής, δημοκρατικής αριστεράς, με μικρά γράμματα. Αυτό μας χρειάζεται.

Αφήστε τον Αλαβάνο και τους άλλους να γίνουν η 3η πολιτική δύναμη της χώρας, είτε μέσα από την αναβίωση των τεχνικών του Ανδρέα το 81, είτε μέσα από την συγκρότηση του 3ου πόλου του Τσίπρα. Εμείς ας αρκεστούμε σε λιγώτερα.

Ας τους αφήσουμε μόνους τους. Εχουν πολλά ζητήματα να λύσουν (ξέρετε, επανάσταση και τέτοια). Μη μπερδευόμαστε στα πόδια τους.