Οι χουντικοί ξανάρχονται

Στη χθεσινή «Αυγή» διάβασα μια ομιλία στη Βουλή του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Ν.Δ. κ. Κώστα Τασούλα, που με έβαλε σε σκέψεις ζοφερές. Ιδού ένα απόσπασμα:

«Η απειλή να χαρακτηριστείς ότι εκστομίζεις χουντικές απόψεις δεν πτοεί πλέον κανέναν. Δεν με νοιάζει να λέτε ότι έχω τέτοιες απόψεις, διότι στην πραγματικότητα χούντα είναι αυτοί που έχουν διαλύσει τα πανεπιστήμια, χούντα είναι αυτοί οι οποίοι κρύβονται μέσα στο καταχρηστικό άσυλο και εμποδίζουν τις σπουδές της πλειοψηφίας των Ελλήνων φοιτητών, χούντα είναι αυτοί οι οποίοι φορούν κουκούλες, χούντα είναι όλα αυτά τα αναρχικά και τρομοκρατικά στοιχεία τα οποία πρέπει όλοι εμπράκτως και όχι λεκτικώς να αποφασίσουμε ότι πρέπει να σταματήσουν να καταπατούν τα δημοκρατικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών... Δεν είναι μόνο η αριστερά δημοκρατική. Υπάρχει και η μη αριστερά. Να ξέρετε ότι δεν μονοπωλείτε ούτε τη δημοκρατία ούτε την πάλη κατά της χούντας, δεν μονοπωλείτε τίποτα. Για πρώτη φορά σας άκουσα να μιλάτε κατά των κουκουλοφόρων. Εύχομαι να συμβάλετε ακόμα πιο έμπρακτα στο να καταλυθεί αυτό το άγος, αντί να στρέφεστε εναντίον εκείνων οι οποίοι επιμένουν ότι χούντα είναι εκείνοι οι οποίοι εμποδίζουν την πλειοψηφία να ασκήσει τα δικαιώματά της. Αυτή είναι η χούντα στην Ελλάδα, όσοι δεν αναγνωρίζουν στην πλειοψηφία τα δικαιώματά της. Αυτή είναι η χούντα!».

Οι ζοφερές σκέψεις μου οφείλονται στο ότι βλέπω μιαν αλήθεια και ταυτόχρονα έναν κίνδυνο στα λόγια αυτά. Η αλήθεια είναι ότι πράγματι η αριστερά, ο ΣΥΝ, καλύπτει τους κουκουλοφόρους. Εκτός του Φώτη Κουβέλη, που αρκετές φορές τους έχει αποδοκιμάσει, δεν έχω ακούσει ρητή και κατηγορηματική επίσημη καταδίκη από τον ΣΥΝ, ή έστω από άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος. Η αποδοκιμασία προκύπτει -αν και όποτε προκύπτει- έμμεσα στις ανακοινώσεις του ΣΥΝ, ενώ το μέλος της Π.Γ. Δημ. Στρατούλης δήλωνε την Πέμπτη στα κανάλια ότι δεν είναι δικαστήριο, ούτε εκκλησία, για να καταδικάζει τους κουκουλοφόρους! Η ανανεωτική αριστερά όφειλε, όχι μόνο να καταδικάζει τους βανδαλισμούς των κουκουλοφόρων, αλλά να προστατεύει από αυτούς και να περιχαρακώνει τα συλλαλητήρια που οργανώνει. Μπορεί να το κάνει αλλά δεν το κάνει.

Αλήθεια είναι επίσης, ότι ούτε ο ΣΥΝ, ούτε οι πανεπιστημιακοί που πρόσκεινται σ’ αυτόν, καταδίκασαν απερίφραστα τους προπηλακισμούς, τα χτισίματα γραφείων, τις καταστροφές, τις ασχημίες, τη ρύπανση, που βασιλεύουν σε όλα χωρίς εξαίρεση τα πανεπιστήμια της χώρας. Το κρυφό σχολειό, που δεν υπήρξε επί τουρκοκρατίας, δημιουργείται τώρα, με καθηγητές να μαζεύονται στα εργαστήρια με κάποιους φοιτητές τους, κρυφά από τα μάτια των ανθρώπων με τα περιβραχιόνια.

Είναι, ακόμα, αλήθεια, ότι η μεγαλύτερη εκδήλωση που αναφέρεται στη δικτατορία, η πορεία του Πολυτεχνείου, έχει κι αυτή εκφυλιστεί. Πολλοί δημοκράτες και αριστεροί, ακόμα και μέλη του τότε συντονιστικού οργάνου της φοιτητικής εξέγερσης, έχουν αποστρέψει το βλέμμα και δεν μετέχουν στην πορεία. Ο δε ύψιστος εκφυλισμός της είναι η ονομασία της τρομοκρατικής οργάνωσης, που αφαιρούσε ζωές άοπλων και ανύποπτων ανθρώπων στο όνομα της 17ης Νοέμβρη.

Είναι η συσσώρευση αυτών των εκφυλιστικών φαινομένων που καθιστά τον κ. Τασούλα σε θέση να αντιπαραθέτει το άγος των κουκουλοφόρων στο χουντικό άγος, με την κάλυψη μάλιστα του προεδρείου της Βουλής. Παρ’ όλο που μίλησε για πάλη κατά της χούντας, είναι επικίνδυνο να δηλώνει ότι δεν πτοεί κανέναν ο χαρακτηρισμός ότι είναι χουντικός ή ότι χουντοφέρνει. Φανερώνει την αποενοχοποίηση της χούντας στα μάτια της κοινωνίας. Η αποενοχοποίηση μπορεί να εξελιχθεί σε νοσταλγία και αυτή, με τη σειρά της, να αποτελέσει κίνητρο για άλλους εθνοσωτήρες. Δε λείπουν τέτοιοι. Η πιο πρόσφατη εκδήλωση της παρουσίας τους στο στρατό ήταν μια άσκηση καταδρομέων, κατά τη διάρκεια της οποίας βιντεοσκοπήθηκαν αποκρουστικού περιεχομένου εμβατήρια, όπως: «Τους βλέπετε αυτούς; Τους λένε Αλβανούς. Κορδόνια θα φτιάξουμε με τ’ άντερα από αυτούς. Τους βλέπετε αυτούς; Τους λέν’ Οθωμανούς. Τα αρβύλια μας θα φτιάξουμε με δέρματα από αυτούς». Και το χειρότερο: αντί το Υπουργείο Άμυνας να διατάξει ανακρίσεις, περιορίστηκε στο να αποδοκιμάσει την ενέργεια των καταδρομέων, αμφιβάλλοντας συγχρόνως αν έγινε, ενώ στη γειτονική Αλβανία ξεσηκώθηκε σύσσωμος ο τύπος.

Στη Γερμανία χρειάστηκε νόμος για να απαγορεύσει τη νοσταλγία του ναζιστικού καθεστώς. Νόμος εν πολλοίς ατελέσφορος. Εδώ, μέχρι προχτές, δε χρειαζόταν. Κανένας δεν τολμούσε να αποενοχοποιήσει δημόσια τη χούντα. Πολλοί έχουν καταγράψει κατά καιρούς διάφορα γεγονότα, ότι σηματοδότησαν το «τέλος της μεταπολίτευσης». Εγώ πιστεύω ότι αυτή η αγόρευση του κ. Τασούλα είναι το πιο χαρακτηριστικό γεγονός. Και για αυτό το γεγονός, η ευθύνη πέφτει στην αριστερά.

e-mail: diongous@central.ntua.gr