Υπήρξε μια τομή!

Ο Πρωθυπουργός παρουσιάζει μεγάλη κινητικότητα τελευταία στην επαφή με τους πολίτες. Την ίδια ώρα, με αφορμή τη ΔΕΘ, αναζητεί ένα πεδίο διευκολύνσεων για να «διασκεδάσει» τις επιβαρύνσεις που έχει προκαλέσει η ασκούμενη οικονομική πολιτική. Τα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζουν μια σοβαρή ανακύκλωση στην παραδοσιακή συνταγή της πόλωσης.

Ωστόσο φαίνεται ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα μεταβάλει την προδιαγεγραμμένη πορεία ήττας του κυβερνητικού κόμματος.

Η υπόθεση με τις πυρκαγιές και η απίθανη επικοινωνιακή αντιμετώπιση τόσων θυμάτων θα μείνει βαθιά ριζωμένη στη συνείδηση της πλειονότητας των πολιτών. Ως κυβερνητική ανικανότητα, ως μικροκομματική λογική, ως κοινωνική αναισθησία, ως υπεκφυγή από μια θαρραλέα ανάληψη ευθυνών. Ο,τι θέλετε προσθέστε. Πάντως πολλά πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν σε αυτό το δράμα θα θυμίζουν σημειολογικά τον «Ανθρωπο από μάρμαρο» στην περίφημη αντισταλινική ταινία του Αντρέι Βάιντα. Η υπόθεση στο Μάτι θα είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ κάτι παρόμοιο με τις συνέπειες από την έκρηξη στο Μαρί της Κύπρου για το κυβερνητικό ΑΚΕΛ το 2011. Η τομή που οδήγησε στην πτώση!

Η αλήθεια είναι ότι η επικοινωνιακή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το πιο ικανό του όπλο όλα αυτά τα χρόνια. Συχνά αντικαθιστούσε πολιτικά επίδικα, ακόμα και έννοιες (π.χ. τρόικα, Μνημόνιο κ.λπ.) με επικοινωνιακά τεχνάσματα. Η επικοινωνιακή πολιτική όμως δεν μπορεί να υποκαθιστά την πραγματική πολιτική ουσία, την πραγματική ζωή. Δεν μπορεί να είναι το μόνο εργαλείο διατύπωσης θέσεων. Είδαμε πώς η υπερβολή του ΣΥΡΙΖΑ σε επικοινωνιακά κόλπα για τις πυρκαγιές γύρισε μπούμερανγκ και τελικά τον… χτύπησε.

Είδαμε επικοινωνιακές γκάφες που εξέθεσαν την κυβέρνηση ακόμα περισσότερο και από τις ίδιες τις ευθύνες της! Η «επικοινωνία» δεν μπόρεσε να νικήσει τη σκληρή πραγματικότητα.

Επομένως αυτή η δραματική υπόθεση ενέγραψε στο συλλογικό υποσυνείδητο μια ακόμα πληγή στο περίφημο αφήγημα του «ηθικού πλεονεκτήματος», δείχνοντας πάνω από όλα την εμμονή στις «καρέκλες» και στις κομματικές προτεραιότητες.

Υστερα από τον σχετικό πανικό ήρθαν οι δηλώσεις – για τον επίλογο των Μνημονίων – από την Ιθάκη. Η στρατηγική ήταν απλή. Επιστροφή στον διχαστικό λόγο έτσι ώστε η όποια πόλωση να αποκρύψει τις κυβερνητικές ανεπάρκειες και να υπενθυμίσει στους ταλαντευόμενους ψηφοφόρους σε ποιο «στρατόπεδο» θα είναι. Λες και έχουμε πόλεμο…

Το αποκορύφωμα ήταν ο ανασχηματισμός όπου μέσα στις αγωνίες για συμμαχίες και Μακεδονικό μάς προέκυψε και Παπακώστα! Κάνοντας γραφικές τις εκκλήσεις για προοδευτικό αντιδεξιό μέτωπο.

Η τομή του καλοκαιριού θα αποδειχτεί σημαντική για τις πολιτικές εξελίξεις. Είναι κάτι σαν τις ποδοσφαιρικές συνήθειες. Μια ομάδα, άμα αρχίσει και δέχεται γκολ, την παίρνει «από κάτω». Πάει δηλαδή για πιο μεγάλη ήττα!

Το σοβαρό όμως πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Η πτώση του ΣΥΡΙΖΑ – και μάλιστα αγκαλιά με τους ΑΝΕΛ – κινδυνεύει να συμπαρασύρει τις αξίες, τις προσδοκίες της Αριστεράς. Να ενισχύσει μια αυτόματη αντίδραση υπέρ μιας γενικευμένης συντηρητικής στροφής πολύ πιο πάνω και από τις προθέσεις της ίδιας της ΝΔ. Να φέρει στο επίκεντρο την άλλη πλευρά του εκκρεμούς, από τον αριστερό λαϊκισμό… στον δεξιό λαϊκισμό. Μια τέτοια εξέλιξη εγγεγραμμένη και στις ευρωπαϊκές ακροδεξιές τάσεις, ιδίως στο πεδίο των ιδεών (εθνικισμός, ρατσισμός, θρησκοληψία, αυταρχισμός), θα είναι στα πολύ αρνητικά συμφραζόμενα από την ήττα της πρώτη φορά Αριστεράς.

Και εδώ πρέπει να αφυπνιστεί και να κινηθεί η Κεντροαριστερά.

Επειγόντως!