«Εμιγκρέ» και «γκασταρμπάιτερ»

Μανώλης Σπινθουράκης, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2023-02-03

Αλλο «εμιγκρέ» στη Γαλλία και άλλο «γκασταρμπάιτερ» στη Γερμανία. Κι ας μιλάμε για τους ίδιους ανθρώπους και για τις ίδιες ανάγκες. Για τους ίδιους ανθρώπους, υπό την έννοια ότι αναφερόμαστε σε ξένους που κάποια «μαύρη μοίρα» άλλους έστειλε στον σταθμό του Μονάχου και άλλους στο λιμάνι της Μασσαλίας. Ιδιες ανάγκες, υπό την έννοια ότι τόσο στη Γαλλία όσο και στη Γερμανία αποτελεί εδώ και χρόνια κοινό μυστικό πως κάποιες δουλειές, κατά τεκμήριο τις σκληρότερες, τις κάνουν κυρίως ξένοι.

Στη Γαλλία, για παράδειγμα, οι πάντες γνωρίζουν πως στις κουζίνες των εστιατορίων (είτε έχουν είτε δεν έχουν αστέρια Michelin) δουλεύουν κυρίως παράνομοι και ανασφάλιστοι εμιγκρέδες. Και οι πρώτοι που ξεσηκώθηκαν όταν η γαλλική κυβέρνηση άφησε να εννοηθεί προ μηνών ότι όπου τους βρίσκει θα τους συλλαμβάνει και θα τους απελαύνει ήταν οι Γάλλοι εστιάτορες, οι οποίοι όχι μόνο απείλησαν πως θα κλείσουν, αλλά θυμήθηκαν μεταξύ άλλων πως η γαλλική κουζίνα ανήκει και στην πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO. Οσο για τη γερμανική βιομηχανία, γνωρίζει από παλιά πως χωρίς τους γκασταρμπάιτερ αυτό που μεταπολεμικά ονομάστηκε «οικονομικό θαύμα» απλά δεν θα υπήρχε.

Τις τελευταίες ημέρες και στις δύο χώρες το ζήτημα των μεταναστών βρίσκεται στο προσκήνιο της επικαιρότητας. Τόσο η Γαλλία όσο και η Γερμανία ετοιμάζονται να διαμορφώσουν νέα νομοθετικά πλαίσια για το μεταναστευτικό, τα οποία ωστόσο διαφέρουν ριζικά μεταξύ τους.

Οι διαφορές αρχίζουν από τον νομοθέτη, αφού στη Γερμανία αρμόδιο για το νέο νομοθετικό πλαίσιο είναι αποκλειστικά το υπουργείο Εργασίας, ενώ στη Γαλλία είναι κυρίως το υπουργείο Εσωτερικών και δευτερευόντως το Εργασίας. Τούτου δοθέντος στην περίπτωση της Γερμανίας η κοινοβουλευτική συζήτηση αφορά κυρίως τους όρους και τις προϋποθέσεις πρόσληψης ενός αλλοδαπού, ενώ στην περίπτωση της Γαλλίας αφορά πρωτίστως τους όρους και τις προϋποθέσεις απέλασής του. Η αιτία αυτής της διαφοράς είναι γνωστή και στην περίπτωση της Γαλλίας έχει ονοματεπώνυμο: Μαρίν Λεπέν. Εδώ και σαράντα χρόνια, δηλαδή από τότε που η ακροδεξιά οικογένεια Λεπέν εισήλθε στο πολιτικό προσκήνιο της χώρας, η νομοθεσία για τους μετανάστες στη Γαλλία αλλάζει κάθε δυο χρόνια, πηγαίνοντας από το κακό στο χειρότερο και δηλητηριάζοντας τον κοινωνικό ιστό.

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι οι δυο χώρες εξακολουθούν να διαμορφώνουν τα νομοθετικά τους πλαίσια ως να μην έχουν κοινά σύνορα, ούτε μεταξύ τους ούτε με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το παράλογο της υπόθεσης είναι πως το πράττουν ενώ γνωρίζουν ότι είναι πλέον πρακτικά και νομικά αδύνατο να έχουν μόνιμους ελέγχους στα σύνορά τους και ότι αυτό συνεπάγεται πως όταν ένας αλλοδαπός έχει άδεια εργασίας και παραμονής στη μια χώρα, επί της ουσίας έχει και στην άλλη. Και αυτό, είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν οι Λεπέν.

Θέματα επικαιρότητας: Διεθνείς σχέσεις

Το δίλημμα της Τεχεράνης

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-08

H ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ένα άβολο...

Περισσότερα

Ποια Ευρώπη, ποια χειραφέτηση;

Γιώργος Καπόπουλος, 2023-04-14

Τα οράματα για στρατηγική χειραφέτηση της Ευρώπης από τις...

Περισσότερα

Οι Κύπριοι, ο Ερντογάν και ο Κιλιτσντάρογλου

Κυριάκος Πιερίδης, 2023-03-18

Η 14η Μαΐου, ημέρα των εκλογών στην Τουρκία, θα είναι ακόμα...

Περισσότερα

Από το Ριάντ… στο Μπακού!

Γιώργος Καπόπουλος, 2023-03-13

Η εξομάλυνση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας-Ιράν είχε προεξοφληθεί...

Περισσότερα

«Εμιγκρέ» και «γκασταρμπάιτερ»

Μανώλης Σπινθουράκης, 2023-02-03

Αλλο «εμιγκρέ» στη Γαλλία και άλλο «γκασταρμπάιτερ» στη...

Περισσότερα

Εξήντα χρόνια φαγούρα για τον γαλλογερμανικό άξονα

Μανώλης Σπινθουράκης, 2023-01-23

Στην περίπτωση της γαλλογερμανικής Συνθήκης συνεργασίας...

Περισσότερα
Ρένα Δούρου

Η COP28 έπαθε... Μουντιάλ!

Ρένα Δούρου, 2023-01-22

H είδηση ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, από τις σημαντικότερες...

Περισσότερα

ΗΠΑ-Γερμανία, το ραγισμένο γυαλί

Γιώργος Καπόπουλος, 2023-01-21

Η απόκλιση ΗΠΑ –Γερμανίας κορυφώθηκε στο Ραμστάιν, με...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Υπαρξιακό δίλημμα

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-15

Μέχρι την επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ τις πρώτες πρωινές...

Θόδωρος Τσίκας

Ιράν-Ισραήλ: Γόητρο, προσχήματα και ισορροπίες

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-14

Είναι γνωστό ότι το καθεστώς των φανατικών μουλάδων του...

Το δίλημμα της Τεχεράνης

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-08

H ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ένα άβολο...

Πώς απαντούν στην Ακροδεξιά τα άλλα κόμματα

Ξένια Κουναλάκη, 2024-04-04

Aπό την εποχή της ανόδου της Χρυσής Αυγής τα συστημικά κόμματα...

Η ατιμωρησία των ελίτ

Τάσος Παππάς, 2024-04-01

Αντιγράφω από τη στήλη «ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ» στις Νησίδες της «Εφημερίδας...

Το νέο τουρκικό παζλ

Βαγγέλης Αρεταίος, 2024-04-01

Η «έκπληξη του CHP», όπως λένε από χθες το βράδυ Τούρκοι αναλυτές,...

Θόδωρος Τσίκας

Τουρκία: διαμαρτυρία για οικονομία και φθορά εξουσίας

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-01

Ακόμα μια φορά, η οικονομία έπαιξε ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις....

Διονύσης Τεμπονέρας

Άνθρακες ο θησαυρός της αύξησης του κατώτατου μισθού

Διονύσης Τεμπονέρας, 2024-03-28

Ανακοινώνεται στο υπουργικό συμβούλιο η αύξηση του κατώτατου...

Κουράστηκαν να λιβανίζουν

Τάσος Παππάς, 2024-03-26

Οταν τα μέσα ενημέρωσης όλων των κατηγοριών είναι ιμάντες...

Κώστας Καλλίτσης

Η κυριαρχία της Ν.Δ

Κώστας Καλλίτσης, 2024-03-23

Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ; Μια πρόχειρη απάντηση θα ήταν...

Μερικές σκέψεις για τον «νέο κύκλο» του ΣΥΡΙΖΑ

Θανάσης Καρτερός, 2024-03-17

Για να πούμε την αλήθεια, δεν είναι εύκολο να συνηθίσει...

Πανηγυρίζοντας επί των ερειπίων του ΕΣΥ

Παντελής Μπουκάλας, 2024-03-17

Σημείο πρώτο: Με τις λέξεις μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε:...

×
×