ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΠΑΙΔΕΜΑΤΑ...
Σήφης Πολυμίλης, Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2006-08-28
Με σχεδόν 19.000 κενές θέσεις στην ανώτατη εκπαίδευση, με 65.000 νέους να μένουν εκτός και με τα μισά, ίσως και παραπάνω, ΤΕΙ να είναι μεταξύ φθοράς και διάλυσης, ε, είναι προφανές ότι πρέπει επιτέλους να συζητήσουμε σοβαρά για την κατάσταση της Παιδείας. Πέρα από κορόνες, πέρα από μικροκομματικές σκοπιμότητες, πέρα από συντεχνιακά ή τοπικά συμφέροντα, επιβάλλεται να βάλουμε το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, να δούμε τι φταίει και κυρίως να δούμε πώς μπορούμε να διορθώσουμε την κατάσταση.
*** Τα φετινά ποσοστά αποτυχίας αποδεικνύουν περίτρανα, ακόμα και σε όσους επιμένουν να εθελοτυφλούν, ότι ολόκληρο το οικοδόμημα της Παιδείας είναι προβληματικό. Για να αρχίσουμε από το τέλος, είναι φανερό πλέον ότι πάσχει και το ίδιο το σύστημα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση. Δεν υποστηρίζουμε βέβαια ότι για τα υψηλά ποσοστά αποτυχίας τα προβλήματα περιορίζονται στο σύστημα εισαγωγής. Αλλά σίγουρα φταίει κι αυτό. Είναι παράλογο να διαγωνίζονται στα ίδια θέματα, με τον ίδιο βαθμό δυσκολίας υποψήφιοι που ενδιαφέρονται για την Ιατρική, το Πολυτεχνείο ή τη Νομική με υποψηφίους που στοχεύουν σε μια σχολή τουριστικών επαγγελμάτων, ή οδοντοτεχνιτών ή, ακόμη χειρότερα, σε μία θέση σε ΤΕΙ ανθοκομικής...
*** Αλλες οι δυνατότητες, άλλο το γνωστικό επίπεδο των υποψηφίων για το Πολυτεχνείο και άλλο για μια σχολή των ΤΕΙ. Η λογική λέει ή ότι θα έπρεπε να υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα εξετάσεων ή, ακόμα καλύτερα, οι ίδιες οι σχολές να καθόριζαν τους όρους, τις προϋποθέσεις, την εξεταστέα ύλη στην οποία θα διαγωνίζονταν οι υποψήφιοι... Τώρα, με όλους μαζί στο ίδιο τσουβάλι έχουμε το φαινόμενο πάρα πολλοί να μπαίνουν σε σχολές που δεν τους ταιριάζουν ή δεν τις ήθελαν, επειδή κάποια σχολή πρέπει να δηλώσουν, ή να μένουν χιλιάδες απ’ έξω επειδή δεν κατάφεραν, λόγω του βαθμού δυσκολίας των θεμάτων να μπουν σε κάποια σχολή που οι γνωστικές τους δυνατότητες το επέτρεπαν. Λογικό, λοιπόν, να γίνονται εξετάσεις, να υπάρχει διαδικασία επιλογής, αλλά παράλογο και εξωπραγματικό να διαγωνίζονται όλοι για όλα...
Αν δεν αλλάξει αυτό το καθεστώς, απλώς κάθε χρόνο θα συσσωρεύονται όλο και περισσότεροι αποτυχόντες κι εμείς θα συνεχίζουμε να μιλάμε για το πού πάει η Παιδεία μας...
*** Τα φετινά ποσοστά αποτυχίας αποδεικνύουν περίτρανα, ακόμα και σε όσους επιμένουν να εθελοτυφλούν, ότι ολόκληρο το οικοδόμημα της Παιδείας είναι προβληματικό. Για να αρχίσουμε από το τέλος, είναι φανερό πλέον ότι πάσχει και το ίδιο το σύστημα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση. Δεν υποστηρίζουμε βέβαια ότι για τα υψηλά ποσοστά αποτυχίας τα προβλήματα περιορίζονται στο σύστημα εισαγωγής. Αλλά σίγουρα φταίει κι αυτό. Είναι παράλογο να διαγωνίζονται στα ίδια θέματα, με τον ίδιο βαθμό δυσκολίας υποψήφιοι που ενδιαφέρονται για την Ιατρική, το Πολυτεχνείο ή τη Νομική με υποψηφίους που στοχεύουν σε μια σχολή τουριστικών επαγγελμάτων, ή οδοντοτεχνιτών ή, ακόμη χειρότερα, σε μία θέση σε ΤΕΙ ανθοκομικής...
*** Αλλες οι δυνατότητες, άλλο το γνωστικό επίπεδο των υποψηφίων για το Πολυτεχνείο και άλλο για μια σχολή των ΤΕΙ. Η λογική λέει ή ότι θα έπρεπε να υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα εξετάσεων ή, ακόμα καλύτερα, οι ίδιες οι σχολές να καθόριζαν τους όρους, τις προϋποθέσεις, την εξεταστέα ύλη στην οποία θα διαγωνίζονταν οι υποψήφιοι... Τώρα, με όλους μαζί στο ίδιο τσουβάλι έχουμε το φαινόμενο πάρα πολλοί να μπαίνουν σε σχολές που δεν τους ταιριάζουν ή δεν τις ήθελαν, επειδή κάποια σχολή πρέπει να δηλώσουν, ή να μένουν χιλιάδες απ’ έξω επειδή δεν κατάφεραν, λόγω του βαθμού δυσκολίας των θεμάτων να μπουν σε κάποια σχολή που οι γνωστικές τους δυνατότητες το επέτρεπαν. Λογικό, λοιπόν, να γίνονται εξετάσεις, να υπάρχει διαδικασία επιλογής, αλλά παράλογο και εξωπραγματικό να διαγωνίζονται όλοι για όλα...
Αν δεν αλλάξει αυτό το καθεστώς, απλώς κάθε χρόνο θα συσσωρεύονται όλο και περισσότεροι αποτυχόντες κι εμείς θα συνεχίζουμε να μιλάμε για το πού πάει η Παιδεία μας...
