Θαύματα!!!
Τάσος Παππάς, Κυρ. Ελευθεροτυπία, Δημοσιευμένο: 2007-10-14
Το γαλάζιο σύστημα εξουσίας δεν μπορεί να επαίρεται για πολλά πράγματα. Ψάχνεις, ψάχνεις και δεν βρίσκεις κάτι να του αναγνωρίσεις ως επίτευγμα στα τέσσερα χρόνια που διαφεντεύει τις τύχες της χώρας. Για ένα όμως του βγάζεις πράγματι το καπέλο: τη μαζική εξαπάτηση. Θα πείτε, για να αποδώσει μια τέτοια διαδικασία πρέπει να υπάρχουν και τα πρόθυμα θύματα. Η ιστορία λέει ότι πάντοτε βρίσκονται άνθρωποι εύπιστοι, αφελείς, καλοπροαίρετοι, έτοιμοι να δεχτούν τις πιο κραυγαλέες δικαιολογίες, τα πιο θηριώδη ψέματα και να ανανεώσουν την εμπιστοσύνη τους σε μια κυβερνητική ομάδα η οποία με τα μέχρι τώρα δεδομένα μάς έχει δείξει ότι θριαμβεύει κρυπτόμενη και γελοιοποιείται εμφανιζόμενη.
Δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας από τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας και το φαντεζί πουλόβερ της νέας διακυβέρνησης έχει αρχίσει να ξηλώνεται με γρήγορο ρυθμό (είναι άλλο ζήτημα που δεν βρίσκεται κανείς να μαζέψει το μαλλί). Πριν από τις εκλογές το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου μας βομβάρδισε με τα αναιδή σποτάκια σύμφωνα με τα οποία η ανεργία είχε κατρακυλήσει στο 7,7%.
Αυτομάτως δημιουργήθηκε αίσθηση παγκοσμίως. Στην Αθήνα έσπευσαν οικονομολόγοι και εργατολόγοι απ όλον τον κόσμο για να μελετήσουν αυτό το εκπληκτικό ρεκόρ και να αποθεώσουν τους μάγους του Κ. Καραμανλή.
Απογοητεύθηκαν. Το θαύμα κράτησε μόλις μία εβδομάδα, κάτι παραπάνω από το διάστημα που χρειάστηκε ο Χριστός για ν αναστηθεί. Ξαφνικά η ανεργία σκαρφάλωσε στο 8,2%, κατά σατανική σύμπτωση δύο μέρες μετά τις εκλογές. Οι δοκησίσοφοι στρατηγοί της οικονομικής πολιτικής παραμένουν στις θέσεις τους, χαρούμενοι αφού κατάφεραν να πετύχουν το στόχο τους, να κοροϊδέψουν τους Ελληνες.
Ομέγας αλχημιστής Γ. Αλογοσκούφης κατηγορούσε με απύθμενο θράσος τον Ν. Χριστοδουλάκη για «δημιουργική λογιστική». Τον έχει κατατροπώσει. Κόμπαζε με ύφος χιλίων καρδιναλίων για την κατά 26% αύξηση του ΑΕΠ. Τον προσγείωσε ανωμάλως η Eurostat, η οποία έκρινε ότι το νέο αναθεωρημένο ΑΕΠ θα είναι αυξημένο κατά 9,6%. Για το νέο διασυρμό της χώρας (είχε προηγηθεί η ιδιαζόντως υστερόβουλη ιδέα της απογραφής) δεν θα τιμωρηθεί κανείς.
Αλλωστε, δεν είναι απαραίτητο. Η επιδίωξη ήταν να παραμυθιάσουμε τους Ελληνες και να ξεγελάσουμε τους κουτόφραγκους. Το πρώτο το πετύχαμε, στο δεύτερο ατυχήσαμε, αλλά δεν είναι και προς θάνατον.
Ο ίδιος υπουργός πομπωδώς μας ανακοίνωσε ότι έχει έτοιμα τα σχέδια για την πάταξη του λαθρεμπορίου των καυσίμων και για την επιβολή του ενιαίου φόρου για τα ακίνητα. Αφού ταλαιπώρησε πολίτες και επαγγελματικές ενώσεις για αρκετές μέρες με διάφορα φληναφήματα που αποκάλυπταν έναν άνευ προηγουμένου ερασιτεχνισμό και μια σκιτζίδικη νοοτροπία (μέχρι και οι παραταξιακές εφημερίδες τον εγκάλεσαν), έκανε πίσω.
Επί τέσσερα χρόνια ο επικεφαλής της κυβέρνησης, μας μίλαγε για την ανάγκη τομών και ρήξεων, για τη μη διαπραγματεύσιμη απόφασή του να προχωρήσει με συγκρούσεις κατά των οργανωμένων μειοψηφιών που φρενάρουν την ανάπτυξη της χώρας. Ωστόσο οι μόνες οργανωμένες μειοψηφίες που λειτουργούν τελείως ασύδοτα και με τις ευλογίες της δεξιάς είναι οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι εισοδηματίες, οι μεγαλοφοροφυγάδες και γενικώς οι κομπραδόροι.
Αυτούς καλά τους βόλεψε, με τις χαριστικές ρυθμίσεις και τις προκλητικά ευνοϊκές για τα συμφέροντά τους πολιτικές. Σε ό,τι αφορά δε τη «ναυαρχίδα» της μεταρρυθμιστικής νηοπομπής του (Παιδεία), αυτή που διαφήμιζε στεντορείως καθ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, φρόντισε να τη βουλιάξει ο νέος υπουργός αμέσως μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του.
Και η κυβέρνηση πορεύεται σαν να μην τρέχει τίποτα. Σαν να μην υπάρχει ισχυρός αντίλογος. Και έτσι είναι. Μια ματιά στο απέναντι μαγαζί το επιβεβαιώνει. Γιατί ούτε οι τζιριτζάντζουλες του Καρατζαφέρη ούτε πολύ περισσότερο η μεταφυσική αντιπολίτευση του ΚΚΕ μπορούν να ταράξουν το νήδυμο ύπνο των νεοδεξιών. Τους ενοχλεί βεβαίως ο βέβηλος λόγος και ο ριζοσπαστικός ακτιβισμός του ΣΥΡΙΖΑ και του Α. Αλαβάνου, αλλά δεν φτάνουν για να τους κάνουν ν ανησυχήσουν.
Οσο το ΠΑΣΟΚ θα αναζητά υπονομευτές, θα προβληματίζεται προς τα πού πρέπει να στρίψει (αριστερότερα ή δεξιότερα), θα ψάχνεται σχετικά με το αν πρέπει να είναι υπερήφανο ή να ντρέπεται για το παρελθόν του, κοντολογίς όσο θα αυτοτραυματίζεται, τόσο η κυβέρνηση Καραμανλή θα προχωρεί ατιμωρητί.
Δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας από τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας και το φαντεζί πουλόβερ της νέας διακυβέρνησης έχει αρχίσει να ξηλώνεται με γρήγορο ρυθμό (είναι άλλο ζήτημα που δεν βρίσκεται κανείς να μαζέψει το μαλλί). Πριν από τις εκλογές το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου μας βομβάρδισε με τα αναιδή σποτάκια σύμφωνα με τα οποία η ανεργία είχε κατρακυλήσει στο 7,7%.
Αυτομάτως δημιουργήθηκε αίσθηση παγκοσμίως. Στην Αθήνα έσπευσαν οικονομολόγοι και εργατολόγοι απ όλον τον κόσμο για να μελετήσουν αυτό το εκπληκτικό ρεκόρ και να αποθεώσουν τους μάγους του Κ. Καραμανλή.
Απογοητεύθηκαν. Το θαύμα κράτησε μόλις μία εβδομάδα, κάτι παραπάνω από το διάστημα που χρειάστηκε ο Χριστός για ν αναστηθεί. Ξαφνικά η ανεργία σκαρφάλωσε στο 8,2%, κατά σατανική σύμπτωση δύο μέρες μετά τις εκλογές. Οι δοκησίσοφοι στρατηγοί της οικονομικής πολιτικής παραμένουν στις θέσεις τους, χαρούμενοι αφού κατάφεραν να πετύχουν το στόχο τους, να κοροϊδέψουν τους Ελληνες.
Ομέγας αλχημιστής Γ. Αλογοσκούφης κατηγορούσε με απύθμενο θράσος τον Ν. Χριστοδουλάκη για «δημιουργική λογιστική». Τον έχει κατατροπώσει. Κόμπαζε με ύφος χιλίων καρδιναλίων για την κατά 26% αύξηση του ΑΕΠ. Τον προσγείωσε ανωμάλως η Eurostat, η οποία έκρινε ότι το νέο αναθεωρημένο ΑΕΠ θα είναι αυξημένο κατά 9,6%. Για το νέο διασυρμό της χώρας (είχε προηγηθεί η ιδιαζόντως υστερόβουλη ιδέα της απογραφής) δεν θα τιμωρηθεί κανείς.
Αλλωστε, δεν είναι απαραίτητο. Η επιδίωξη ήταν να παραμυθιάσουμε τους Ελληνες και να ξεγελάσουμε τους κουτόφραγκους. Το πρώτο το πετύχαμε, στο δεύτερο ατυχήσαμε, αλλά δεν είναι και προς θάνατον.
Ο ίδιος υπουργός πομπωδώς μας ανακοίνωσε ότι έχει έτοιμα τα σχέδια για την πάταξη του λαθρεμπορίου των καυσίμων και για την επιβολή του ενιαίου φόρου για τα ακίνητα. Αφού ταλαιπώρησε πολίτες και επαγγελματικές ενώσεις για αρκετές μέρες με διάφορα φληναφήματα που αποκάλυπταν έναν άνευ προηγουμένου ερασιτεχνισμό και μια σκιτζίδικη νοοτροπία (μέχρι και οι παραταξιακές εφημερίδες τον εγκάλεσαν), έκανε πίσω.
Επί τέσσερα χρόνια ο επικεφαλής της κυβέρνησης, μας μίλαγε για την ανάγκη τομών και ρήξεων, για τη μη διαπραγματεύσιμη απόφασή του να προχωρήσει με συγκρούσεις κατά των οργανωμένων μειοψηφιών που φρενάρουν την ανάπτυξη της χώρας. Ωστόσο οι μόνες οργανωμένες μειοψηφίες που λειτουργούν τελείως ασύδοτα και με τις ευλογίες της δεξιάς είναι οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι εισοδηματίες, οι μεγαλοφοροφυγάδες και γενικώς οι κομπραδόροι.
Αυτούς καλά τους βόλεψε, με τις χαριστικές ρυθμίσεις και τις προκλητικά ευνοϊκές για τα συμφέροντά τους πολιτικές. Σε ό,τι αφορά δε τη «ναυαρχίδα» της μεταρρυθμιστικής νηοπομπής του (Παιδεία), αυτή που διαφήμιζε στεντορείως καθ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, φρόντισε να τη βουλιάξει ο νέος υπουργός αμέσως μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του.
Και η κυβέρνηση πορεύεται σαν να μην τρέχει τίποτα. Σαν να μην υπάρχει ισχυρός αντίλογος. Και έτσι είναι. Μια ματιά στο απέναντι μαγαζί το επιβεβαιώνει. Γιατί ούτε οι τζιριτζάντζουλες του Καρατζαφέρη ούτε πολύ περισσότερο η μεταφυσική αντιπολίτευση του ΚΚΕ μπορούν να ταράξουν το νήδυμο ύπνο των νεοδεξιών. Τους ενοχλεί βεβαίως ο βέβηλος λόγος και ο ριζοσπαστικός ακτιβισμός του ΣΥΡΙΖΑ και του Α. Αλαβάνου, αλλά δεν φτάνουν για να τους κάνουν ν ανησυχήσουν.
Οσο το ΠΑΣΟΚ θα αναζητά υπονομευτές, θα προβληματίζεται προς τα πού πρέπει να στρίψει (αριστερότερα ή δεξιότερα), θα ψάχνεται σχετικά με το αν πρέπει να είναι υπερήφανο ή να ντρέπεται για το παρελθόν του, κοντολογίς όσο θα αυτοτραυματίζεται, τόσο η κυβέρνηση Καραμανλή θα προχωρεί ατιμωρητί.
