Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις στο ΔΗΜΟΣΙΟ προς οριστικό τέλος.

Οι υπουργοί της Ν.Δ. είναι πλέον φανερό ότι έχουν μια ιδιότυπη άμιλλα μεταξύ τους. Ποιος θα προωθήσει την πλέον αντισυνταγματική, αντικοινωνική, φιλοεργοδοτική και αντεργατική διάταξη… Οι μήνες του καλοκαιριού μάλιστα προσφέρονται ιδιαιτέρως μια και τα αντανακλαστικά, πολιτικά και κοινωνικά, χαλαρώνουν.

Τη σκυτάλη την εβδομάδα αυτή παρέλαβε ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών με το νομοσχέδιο για την κατάργηση της ενοχλητικής για την Ν.Δ. Ανεξάρτητης Αρχής υπό τον Γ. Ζορμπά για να «κλείσει» με μια τροπολογία αποθέωση της αυθαιρεσίας και του αντεργατισμού.

Πρόκειται για την κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων για τους νεοπροσλαμβανόμενους εργαζόμενους καθώς και του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία για τις ζημιογόνες ΔΕΚΟ!!!

Η οικουμενική κυβέρνηση το 1990 θέσπισε ένα καθεστώς συλλογικών διαπραγματεύσεων(Νόμος 1876/90), με συμφωνία όλων των κομμάτων που διασφάλιζε ένα προοδευτικό και σύγχρονο πεδίο διαπραγματεύσεων στους κοινωνικούς ανταγωνιστές(εργαζόμενους και εργοδότες-ιδιώτες ή κράτος). Έκτοτε γινόμαστε μάρτυρες μιας συνεχούς αλυσίδας κατάργησης διατάξεων, που- όλως τυχαίως- αφορούν σχετικές διασφαλίσεις της αδύνατης πλευράς, δηλαδή των μισθωτών, από όλες τις μετέπειτα κυβερνήσεις.

Η κυβέρνηση δεύτερης θητείας Ν.Δ., όμως, στο πεδίο αυτό τίθεται εκτός συναγωνισμού.

Με την ιδεολογική εμμονή της για όσο ταχύτερη και ευρύτερη εκποίηση του δημόσιου τομέα, κάνει τα αδύνατα δυνατά να μετακυλήσει το κόστος των όποιων αναδιαρθρώσεων στους εργαζόμενους. Επιλέγει την πρωταρχική επιβάρυνση στους νέους εργαζόμενους ευελπιστώντας στην ανοχή των παλαιών εργαζομένων. Μεταφέρει την εργασιακή ανασφάλεια και τα συρρικνωμένα εργασιακά δικαιώματα, που με την απειλή της ανεργίας έχουν επιβληθεί και κυριαρχούν στον ιδιωτικό τομέα και στον υπό αποκρατικοποίηση τομέα.

Δεν πρόκειται για μια απλή παρέμβαση. Το αντισυνταγματικό του χαρακτήρα της είναι η μια διάσταση. Το μείζον είναι η διάλυση των εργασιακών σχέσεων σε ένα χώρο όπως το «Δημόσιο», που είναι ιδιαιτέρως ζωτικός και αναγκαίος για τη λειτουργία του κράτους και τη διασφάλιση των απαραίτητων υπηρεσιών του.

Η έκκληση για άμεση απόσυρση της τροπολογίας, που οφείλουν όλες οι πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις να ζητήσουν, σε ώτα μη ακουόντων θα πέσει...