Σοσιαλιστικές συντηρητικές επιλογές...

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ενδιαφέροντα φαινόμενα των τελευταίων χρόνων στον χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) υπήρξε η πολιτικοποίηση της ενοποιητικής διαδικασίας. Ειδικότερα, η διαδικασία ενοποίησης της Ευρώπης έπαψε να είναι το προνομιακό πεδίο τεχνοκρατών, γραφειοκρατών και γενικώς των διαφόρων elites περιορισμένης κοινωνικής εμβέλειας. Η ενοποιητική διαδικασία πολιτικοποιήθηκε με την έννοια ότι έγινε μέρος της πολιτικής αντιπαράθεσης στις κοινωνίες των κρατώνμελών. Οι πολίτες έχουν αρχίσει να ενδιαφέρονται, να προβληματίζονται, να αντιδρούν, να κρίνουν και να επικρίνουν την ενοποιητική διαδικασία. Η πολιτικοποίηση της ενοποιητικής διαδικασίας είναι κατά βάθος μία εξαιρετικά θετική εξέλιξη. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν μπορεί παρά να αναπτυχθεί μέσα από την πολιτική αντιπαράθεση και όχι με αδιαφανείς, τεχνοκρατικές διαδικασίες. Το παράδοξο ωστόσο είναι ότι η πολιτικοποίηση δεν φαίνεται να αντανακλάται στο επίπεδο των θεσμών και διαδικασιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένων και των ευρωεκλογών, κάτι που εξηγεί και τη σχετική αδιαφορία των πολιτών για τις ευρωεκλογές. Ένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αδυναμία του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (του κόμματος που συμπεριλαμβάνει στους κόλπους του τα σοσιαλιστικά κόμματα των κρατών μελών της Ε.Ε.) να προτείνει τον δικό του υποψήφιο για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Έτσι, ανακοίνωσε ότι θα υποστηρίξει (υπό προϋποθέσεις) τον υποψήφιο της συντηρητικής παράταξης (του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος), δηλαδή τον σημερινό πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον κ. Μπαρόζο. Το επιχείρημα είναι ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν βρήκε κατάλληλο υποψήφιο για τη θέση του προέδρου της Επιτροπής. Πρόκειται για εντελώς φτωχό επιχείρημα. Η αδυναμία ωστόσο υπόδειξης ενός υποψηφίου που να εκφράζει μια εναλλακτική προσέγγιση για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης στερεί τους Ευρωπαίους πολίτες από συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Εάν συντηρητικοί και σοσιαλιστές υποστηρίζουν τον ίδιο υποψήφιο για πρόεδρο της Επιτροπής (ανεξάρτητα από τις αρετές ή αδυναμίες του συγκεκριμένου προσώπου), τότε ο πολιτικός χαρακτήρας των ευρωεκλογών (και γενικότερα της ενοποιητικής διαδικασίας) ακυρώνεται σε σημαντικό βαθμό, κάτι όχι βεβαίως θετικό για τις προοπτικές της Ευρώπης, αλλά και για τις προοπτικές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.