Τι γιορτάζουμε;

Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, Αυγή, Δημοσιευμένο: 2009-07-24

Τα τριακοστά πέμπτα γενέθλιά της γιορτάζει σήμερα στο Ποεδρικό Μέγαρο η μεταδικτατορική δημοκρατία, με τιμητικά προσκεκλημένους και αγωνιστές της αντιδικτατορικής αντίστασης. «Σεμνή» δεξίωση, χωρίς βραδινές τουαλέτες και παράτες, για να μην προκληθεί το δημόσιο αίσθημα ένεκα οικονομικής κρίσης, υπέδειξε ο οικοδεσπότης-πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Θα προτιμούσα τον αντιστασιακό Πρόεδρο της Δημοκρατίας ταπεινό συμμέτοχο στη χτεσινή εκδήλωση μνήμης του Συνδέσμου των κρατουμένων της Χούντας στο «Πάρκο Ελευθερίας»-πρώην κολαστήριο του ΕΑΤ-ΕΣΑ. Έκεί όπου μαρτύρησαν όσοι/ες «δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις», «αυτοί που αγαπούν την προσωπική ευθύνη», όπως θα έλεγε και ο Καζαντζάκης.

Όταν πριν 35 χρόνια κατέρρεε η Χούντα βουτηγμένη στο αίμα των εγκλημάτων της, πολλοί ταύτισαν τη συντηρητική μορφή της «μεταπολίτευσης» (Καραμανλής) με την κοινωνική-πολιτική δυναμική που απελευθέρωσε με την πτώση της. Μια Χούντα – γέννημα θρέμμα του «διαρκούς καθεστώτος έκτακτης ανάγκης» (Πουλαντζάς) που επέβαλαν οι νικητές του εμφυλίου πολέμου με τις λόγχες των ΗΠΑ.

35 χρόνια μετά η κυβέρνηση, «χέρι χέρι με τον Καρατζαφέρη», οργανώνει τη μετάβαση από το «παρεμβατικό-διορθωτικό κράτος» της μεταπολιτευτικής «σοσιαλμανίας»(!) στο κατασταλτικό κράτος του φόβου. Με το υπό σύσταση «Εθνικό Συμβούλιο Εσωτερικής Ασφάλειας», με την ανάθεση στην αμαρτωλή ΚΥΠ της «εποπτείας» όλων των διωκτικών μηχανισμών και του «συντονισμού» Αστυνομίας και Δικαιοσύνης, με τα πογκρόμ εναντίον των ξερριζωμένων υφαίνεται ένας ολοκληρωτικής έμπνευσης ιστός επιτήρησης.

«Κλασικός», πια, ο αντίλογος και μόνιμη η επωδός: μπορεί το πολιτικό μας σύστημα να έχει πέσει στη γενική ανυποληψία, αλλά «οι κανόνες του δημοκρατικού παιχνιδιού παραμένουν ισχυροί»! Μπορεί το φαινόμενο της πολιτικής αποστράτευσης και η διαφθορά να παίρνουν διαστάσεις «πανδημίας», αλλά, παρηγορηθείτε, το ίδιο συμβαίνει σε όλο το Δυτικό Κόσμο! Δια ταύτα, πρέπει να «υπερβούμε όλα αυτά τα βαρίδια, και όχι απλώς να αναπολούμε τη χαμένη γοητεία - διάβαζε τιμή - της μεταπολίτευσης».

Ανάμεσα στα «βαρίδια» που πρέπει να ξεφορτωθούμε, κατά τους θιασώτες αυτής της καθ’ όλα συντηρητικής «υπέρβασης», είναι και η ιστορική μνήμη της δικτατορίας-βοηθούντος και του «πανδαμάτορος» χρόνου.

Γι’ αυτό προβάλλονται μονόπλευρα και μονότονα η «ομαλή μετάβαση από τη δικτατορία στον κοινοβουλευτισμό» και ο «ιστορικός συμβιβασμός» Δεξιάς-Αριστεράς ως παράδειγμα «δημοκρατικής συναίνεσης». Μια «συναίνεση» σε τεντωμένο σχοινί, που το κοινωνικό της υποστήλωμα αποτελούνταν κυρίως από μεσαία και μικροαστικά στρώματα, που παρά την έλξη τους προς τη ριζοσπαστική ρητορική, δεν διεκδικούσαν δομικές ανατροπές αλλά αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος και «παραχωρήσεις» δημοκρατικού χαρακτήρα.

«Παραχωρήσεις» όμως που κερδήθηκαν με σκληρούς κοινωνικούς αγώνες και δεν οφείλονται στη «γενναιοδωρία» των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων. Από αυτή την αγωνιστική παρακαταθήκη εμπνέονται και οι σημερινές κοινωνικές αντιστάσεις στις απόπειρες της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει δημόσια αγαθά, όπως η Παιδεία, η Υγεία, ή να ξεπουλήσει αντί πινακίου φακής τις υποδομές της χώρας.

Το «προδρομικό» -κατά το διεθνή τύπο- ξέσπασμα της νέας γενιάς τον περασμένο Δεκέμβρη -μιας γενιάς με μειωμένες προσδοκίες, καθώς μεγάλωσε σε συνθήκες νεοφιλεύθερης ηγεμονίας και άκρατου ατομικισμού, σε αντίθεση με τις αντίστοιχες της μεταπολεμικής πληθωριστικής «άνθισης» του καπιταλισμού ή και την ονομαζόμενη του «Πολυτεχνείου»- ήταν μια οδυνηρή δοκιμασία και για την «πολιτικά ορθή» Αριστερά, που αρέσκεται σε εκλεκτικιστικές συγκρίσεις με τα δικά της «χρόνια της αθωότητας».

Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι πώς θα «εντάξουμε το κοινωνικό στο πολιτικό», κατά την τρέχουσα ακαδημαϊκή έκφραση. Αλλά πώς θα απαλλαγούμε από τα αριστερά στερεότυπα, πώς θα ξεκινάμε, όπως μας έμαθε ο Ένγελς, από «τον κόσμο του ανοιχτού ερωτηματικού», ώστε να εκφράσουμε επιτέλους τις «ανάγκες των πολλών», που δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στα απομεινάρια της αφυδατωμένης μεταδικτατορικής δημοκρατίας.

ΑΥΓΗ, «ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ»,

Θέματα επικαιρότητας: 21 Απριλίου 1967

54 χρόνια μετά

2021-04-21

Η 21η Απριλίου του 1967 υπήρξε ο πρώτος κρίκος μιας αλυσίδας...

Περισσότερα
Γιώργος Γιαννουλόπουλος

Τι άλλαξε και τι δεν άλλαξε

Γιώργος Γιαννουλόπουλος, 2017-05-06

Τα πενηντάχρονα από την 21η Απριλίου 1967 έφεραν ξανά στο προσκήνιο...

Περισσότερα

«Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία»: η ιστορική διάσταση ενός συνθήματος

Αλεξάνδρα Σφοίνη, 2017-04-23

Το σύνθημα «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία» αποτελεί σήμα κατατεθέν...

Περισσότερα
Σήφης Πολυμίλης

Οι ανοιχτές πληγές της χούντας

Σήφης Πολυμίλης, 2017-04-23

Μισός αιώνας είναι πολύ μεγάλο διάστημα για να διατηρείται...

Περισσότερα
Π.Κ. Ιωακειμίδης

Κινδυνεύει η Δημοκρατία;

Π.Κ. Ιωακειμίδης, 2016-07-24

Ύστερα από σαράντα δύο ακριβώς χρόνια μετά την αποκατάσταση...

Περισσότερα

ΔΗΜΑΡ: Η μόνη εγγύηση για ένα καλύτερο αύριο είναι η διεύρυνση, η ενίσχυση της Δημοκρατίας και ο συνεχής αγώνας για κοινωνική δικαιοσύνη.

2016-07-23

Συμπληρώνονται πλέον 42 χρόνια από την πτώση της δικτατορίας...

Περισσότερα
Θεόδωρος Γεωργίου

Τι ήταν η «Μεταπολίτευση»;

Θεόδωρος Γεωργίου, 2014-07-27

Τον Ιούλιο του 1974 δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με την «πτώση...

Περισσότερα
Κώστας Σπυρόπουλος

Ώστε, «δεν έπεσε το ΄73»

Κώστας Σπυρόπουλος, 2013-04-23

Ώστε εξεπλάγημεν από το εύρημα της δημοσκόπησης «30% πιστεύουν...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Γιατί υποχώρησε το κράτος δικαίου στην Ελλάδα;

Παύλος Ελευθεριάδης, 2024-02-17

Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Φεβρουαρίου...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Στροφή σε ένα νέο, υγιές παραγωγικό μοντέλο

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-02-15

Η κυβέρνηση της ΝΔ μετά τις εκλογές και το 41%, που το θεώρησε...

Γιώργος Σιακαντάρης

Μια συζήτηση: Αγαθούληδες ή πονηρούληδες;

Γιώργος Σιακαντάρης, 2024-02-11

Η προγραμματισμένη συζήτηση της Έφης Αχτσιόγλου, του Διονύση...

Εξωτερική πολιτική σε έναν απρόβλεπτο κόσμο

Λουκάς Τσούκαλης, 2024-02-10

Το παγκόσμιο οικοδόμημα στην εποχή της αμερικανικής παντοδυναμίας...

Ένας νέος αστερισμός;

Παύλος Τσίμας, 2024-02-10

Το βράδυ των εκλογών του 1981- αφηγείται ο Μίμης Ανδρουλάκης...

Δημήτρης Χατζησωκράτης

120 ημέρες πριν τις ευρωεκλογές

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2024-02-09

Όλες οι δημοσκοπήσεις στο τέλος Ιανουαρίου καταγράφουν...

Τα τουρνικέ στο μουσείο της Μεταπολίτευσης

Αλέξης Παπαχελάς, 2024-02-04

Πριν από αρκετό καιρό, στην προηγούμενη θητεία του, ο πρωθυπουργός...

Αλήθειες και μύθοι για το πακέτο Μπλίνκεν

Βασίλης Νέδος, 2024-02-04

Δεν έχουν ακόμη συμπληρωθεί παρά λίγες ημέρες από τη στιγμή...

Συνταγή της καταστροφής

Σταύρος Αραχωβίτης, 2024-02-04

Αυτές τις μέρες οι αγρότες βρίσκονται σε ένα πρωτόγνωρο...

Δημήτρης Σεβαστάκης

Πόροι και συνοδοιπόροι

Δημήτρης Σεβαστάκης, 2024-02-04

Το Συνέδριο περισσότερο θα πρέπει να αποκαταστήσει τη διαρρηγμένη...

Ευρωεκλογές: Η αξιολόγηση των ευρωβουλευτών και η «ψήφος διαμαρτυρίας»

Αντώνης Παπακώστας, 2024-02-04

Τον Ιούνιο, οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμμετέχουν...

Κώστας Καλλίτσης

Οι αόρατοι

Κώστας Καλλίτσης, 2024-02-04

Το δίδυμο της αποτυχίας: Μια προβληματική πολιτική συνδυασμένη...

×
×