Ασπίδα κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης ο ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ
Δημήτρης Χατζησωκράτης, Συνέντευξη στον Ανδρέα Παπαδόπουλο, Κυριακάτικη Αυγή, Δημοσιευμένο: 2009-09-27
Στη συνείδηση των αριστερών είναι περισσότερο ισχυρή η αναγκαιότητα της δυναμικής παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή. Όπως διαφαίνεται στις δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ θα πετύχει την αυτοδυναμία. Το ζήτημα είναι αυτή η αυτοδυναμία να μην εξελιχθεί σε… παντοδυναμία επισημαίνει ο Δ. Χατζησωκράτης.
Όπως και να ’χει, τα πράγματα θα είναι υπερβολικά δύσκολα. Από αυτές τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βγει ισχυρός για να διεκδικήσει τη λήψη άμεσων μέτρων για το εισόδημα, την απασχόληση, την ασφάλιση, την πρόνοια.
* Επίσημες δημοσκοπήσεις δεν διαθέτουμε. Μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, με βάση την εμπειρία σας και την επαφή με τον κόσμο της Β’ Αθήνας, εξακολουθεί να παλεύει με το όριο του 3%;
Πρώτα απ’ όλα να πω ότι καλώς δεν διαθέτουμε δημοσκοπήσεις. Ο νόμος του 1998 που ο Συνασπισμός, τότε, συνέβαλε ουσιαστικά να ψηφιστεί -τελικά ομόφωνα- είναι ένας σωστός νόμος. Καλώς επανήλθε σε ισχύ μετά τη μονομερή κατάργησή του από τον κ. Ρουσόπουλο και το πατατράκ που υπέστη - και εξ αιτίας αυτής της ρύθμισης η Ν.Δ.
Η επαφή όμως με τους πολίτες στην αχανή Β’ Αθήνας -πρόκειται για το 12,5% των ψηφοφόρων της επικράτειας- μετά τη συλλογική επαναπροσέγγιση του κόσμου της αριστεράς, την καλή παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στο debate, έχει εδραιώσει την πεποίθησή μου ότι δεν παλεύουμε απλά για την «πολιτική μας επιβίωση», αλλά για μια όσο το δυνατόν καλύτερη καταγραφή πολύ πέρα από το κατώφλι του 3%. Φαίνεται ότι οι ανοχές των αριστερών είναι μεγάλες… Ή αν το δούμε διαφορετικά, στη συνείδηση των αριστερών, η αναγκαιότητα της ύπαρξης στη Βουλή του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι πιο ισχυρή από τον θυμό που τους προκαλέσαμε και τις πικρίες που τους ποτίσαμε.
* Στην τελευταία φάση του εκλογικού αγώνα και στη προσπάθεια κλειδώματος της αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ δεν φοβάστε τους "ψιθύρους" της τελευταίας στιγμής, που η ανανεωτική, κυρίως, αριστερά έχει ζήσει. Δηλαδή: Τώρα όλοι ΠΑΣΟΚ, να φύγει η δεξιά και αύριο ΣΥΡΙΖΑ;Νομίζω πως ο κίνδυνος αυτός έχει αποφευχθεί. Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί μια διαφορά ασφαλείας και… αυτοδυναμία. Και αυτό έτσι το αντιλαμβάνεται η κοινωνία και, το σημαντικότερο, οι αριστεροί πολίτες. Το ζήτημα, που τώρα τίθεται, είναι αυτή η αυτοδυναμία να μην εξελιχθεί σε ... παντοδυναμία με όλα τα επακόλουθά της, πρώτο των οποίων είναι η αλαζονεία.
Για την αυτοδυναμία, άλλωστε, έχει φροντίσει ο Κ. Καραμανλής με ιδιαίτερο ζήλο.
* Σας άκουσα σε ραδιοτηλεοπτικές συζητήσεις να επιμένετε ιδιαίτερα σε αυτό το τελευταίο συνδέοντας μάλιστα αυτή σας την… υπόθεση με το μετεκλογικό τοπίο.
Ο νυν πρωθυπουργός απέρχεται παρωθώντας το ΠΑΣΟΚ στην αυτοδυναμία. Διεξάγει μια εκλογική καμπάνια επιλέγοντας να λέει τα… δυσάρεστα, τα αληθινά, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Δεν κάνει βεβαίως τίποτε άλλο παρά να αναμασά αυτολεξεί τις προτάσεις - συνταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου έρχονται να διαδεχθούν τη Ν.Δ. με ένα σχετικά ηπιότερο, οικονομικό και κοινωνικό πρόγραμμα, μια και το αντίστοιχο της Ν.Δ. δεν… παίζεται στη σκληρότητα.
Όπως διαφαίνεται από όλες τις δημοσκοπήσεις η αυτοδυναμία και μάλιστα ενισχυμένη έχει διασφαλιστεί μετά την πρωτοφανή κατολίσθηση της Ν.Δ.
Το ζήτημα λοιπόν είναι ότι στις 24 Οκτωβρίου ο Γ. Παπανδρέου θα είναι αυτός που θα συναντήσει τον κ. Αλμούνια και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να συζητήσει, μέσα στο πλαίσιο της επιτήρησης που βρίσκεται η ελληνική οικονομία τι πρόκειται να κάνει η κυβέρνησή του όχι για να αντιμετωπίσει το 3,7% του ελλείμματος, που είχε βάλει στόχο η Ν.Δ., αλλά το 8,7% που προβλέπεται για το 2009! Ακόμη και αν εξασφαλίσει μια παράταση, έστω 6 μηνών, τα πράγματα θα είναι υπερβολικά δύσκολα.
Συνηθίζεται οι επερχόμενες κυβερνήσεις να δηλώνουν ότι παρέλαβαν «καμένη γη». Πόσο μάλλον τώρα σε περίοδο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η πολιτική εμπειρία δείχνει ότι αυτοί που άμεσα -μα εντελώς άμεσα- θα κληθούν να πληρώσουν θα είναι οι συνήθεις, δηλαδή τα χαμηλά εισοδήματα, μισθωτοί, συνταξιούχοι, άνεργοι, μικρομεσαίοι και κυρίως οι νέοι… Και βέβαια καμιά συζήτηση δεν πρόκειται να γίνει για κοινωνικές πολιτικές, για παιδεία, υγεία, μετανάστες, πολλώ μάλλον για πολιτικές προστασίας περιβάλλοντος.
Να γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει: ό,τι και να γίνει πρέπει, πέρα και πάνω απ’ όλα να δημιουργηθεί μια ασπίδα κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης απέναντι στην κρίση, με λήψη άμεσων μέτρων για το εισόδημα, την απασχόληση, την ασφάλιση, την πρόνοια.
Να γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ισχυρότερος στη Βουλή ώστε να είναι η δύναμη που με συνέπεια θα αναδεικνύει και διεκδικεί αυτά τα… προαπαιτούμενα και άκρως αναγκαία!
Όπως και να ’χει, τα πράγματα θα είναι υπερβολικά δύσκολα. Από αυτές τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βγει ισχυρός για να διεκδικήσει τη λήψη άμεσων μέτρων για το εισόδημα, την απασχόληση, την ασφάλιση, την πρόνοια.
* Επίσημες δημοσκοπήσεις δεν διαθέτουμε. Μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, με βάση την εμπειρία σας και την επαφή με τον κόσμο της Β’ Αθήνας, εξακολουθεί να παλεύει με το όριο του 3%;
Πρώτα απ’ όλα να πω ότι καλώς δεν διαθέτουμε δημοσκοπήσεις. Ο νόμος του 1998 που ο Συνασπισμός, τότε, συνέβαλε ουσιαστικά να ψηφιστεί -τελικά ομόφωνα- είναι ένας σωστός νόμος. Καλώς επανήλθε σε ισχύ μετά τη μονομερή κατάργησή του από τον κ. Ρουσόπουλο και το πατατράκ που υπέστη - και εξ αιτίας αυτής της ρύθμισης η Ν.Δ.
Η επαφή όμως με τους πολίτες στην αχανή Β’ Αθήνας -πρόκειται για το 12,5% των ψηφοφόρων της επικράτειας- μετά τη συλλογική επαναπροσέγγιση του κόσμου της αριστεράς, την καλή παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στο debate, έχει εδραιώσει την πεποίθησή μου ότι δεν παλεύουμε απλά για την «πολιτική μας επιβίωση», αλλά για μια όσο το δυνατόν καλύτερη καταγραφή πολύ πέρα από το κατώφλι του 3%. Φαίνεται ότι οι ανοχές των αριστερών είναι μεγάλες… Ή αν το δούμε διαφορετικά, στη συνείδηση των αριστερών, η αναγκαιότητα της ύπαρξης στη Βουλή του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι πιο ισχυρή από τον θυμό που τους προκαλέσαμε και τις πικρίες που τους ποτίσαμε.
* Στην τελευταία φάση του εκλογικού αγώνα και στη προσπάθεια κλειδώματος της αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ δεν φοβάστε τους "ψιθύρους" της τελευταίας στιγμής, που η ανανεωτική, κυρίως, αριστερά έχει ζήσει. Δηλαδή: Τώρα όλοι ΠΑΣΟΚ, να φύγει η δεξιά και αύριο ΣΥΡΙΖΑ;Νομίζω πως ο κίνδυνος αυτός έχει αποφευχθεί. Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί μια διαφορά ασφαλείας και… αυτοδυναμία. Και αυτό έτσι το αντιλαμβάνεται η κοινωνία και, το σημαντικότερο, οι αριστεροί πολίτες. Το ζήτημα, που τώρα τίθεται, είναι αυτή η αυτοδυναμία να μην εξελιχθεί σε ... παντοδυναμία με όλα τα επακόλουθά της, πρώτο των οποίων είναι η αλαζονεία.
Για την αυτοδυναμία, άλλωστε, έχει φροντίσει ο Κ. Καραμανλής με ιδιαίτερο ζήλο.
* Σας άκουσα σε ραδιοτηλεοπτικές συζητήσεις να επιμένετε ιδιαίτερα σε αυτό το τελευταίο συνδέοντας μάλιστα αυτή σας την… υπόθεση με το μετεκλογικό τοπίο.
Ο νυν πρωθυπουργός απέρχεται παρωθώντας το ΠΑΣΟΚ στην αυτοδυναμία. Διεξάγει μια εκλογική καμπάνια επιλέγοντας να λέει τα… δυσάρεστα, τα αληθινά, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Δεν κάνει βεβαίως τίποτε άλλο παρά να αναμασά αυτολεξεί τις προτάσεις - συνταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου έρχονται να διαδεχθούν τη Ν.Δ. με ένα σχετικά ηπιότερο, οικονομικό και κοινωνικό πρόγραμμα, μια και το αντίστοιχο της Ν.Δ. δεν… παίζεται στη σκληρότητα.
Όπως διαφαίνεται από όλες τις δημοσκοπήσεις η αυτοδυναμία και μάλιστα ενισχυμένη έχει διασφαλιστεί μετά την πρωτοφανή κατολίσθηση της Ν.Δ.
Το ζήτημα λοιπόν είναι ότι στις 24 Οκτωβρίου ο Γ. Παπανδρέου θα είναι αυτός που θα συναντήσει τον κ. Αλμούνια και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να συζητήσει, μέσα στο πλαίσιο της επιτήρησης που βρίσκεται η ελληνική οικονομία τι πρόκειται να κάνει η κυβέρνησή του όχι για να αντιμετωπίσει το 3,7% του ελλείμματος, που είχε βάλει στόχο η Ν.Δ., αλλά το 8,7% που προβλέπεται για το 2009! Ακόμη και αν εξασφαλίσει μια παράταση, έστω 6 μηνών, τα πράγματα θα είναι υπερβολικά δύσκολα.
Συνηθίζεται οι επερχόμενες κυβερνήσεις να δηλώνουν ότι παρέλαβαν «καμένη γη». Πόσο μάλλον τώρα σε περίοδο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η πολιτική εμπειρία δείχνει ότι αυτοί που άμεσα -μα εντελώς άμεσα- θα κληθούν να πληρώσουν θα είναι οι συνήθεις, δηλαδή τα χαμηλά εισοδήματα, μισθωτοί, συνταξιούχοι, άνεργοι, μικρομεσαίοι και κυρίως οι νέοι… Και βέβαια καμιά συζήτηση δεν πρόκειται να γίνει για κοινωνικές πολιτικές, για παιδεία, υγεία, μετανάστες, πολλώ μάλλον για πολιτικές προστασίας περιβάλλοντος.
Να γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει: ό,τι και να γίνει πρέπει, πέρα και πάνω απ’ όλα να δημιουργηθεί μια ασπίδα κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης απέναντι στην κρίση, με λήψη άμεσων μέτρων για το εισόδημα, την απασχόληση, την ασφάλιση, την πρόνοια.
Να γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ισχυρότερος στη Βουλή ώστε να είναι η δύναμη που με συνέπεια θα αναδεικνύει και διεκδικεί αυτά τα… προαπαιτούμενα και άκρως αναγκαία!
