Αλέξης Τσίπρας: Ο πρόεδρος της Διάσπασης

Άναυδοι είχαν μείνει οι ανανεωτικοί του Συνασπισμού από την… διορατική δήλωση του Αλέξη Τσίπρα ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας της χώρας είναι «παραμύθια με δράκους»! Η δήλωση είχε γίνει στην Κεντρική Επιτροπή, η οποία επικύρωσε τα βασικό του λάθος: την διενέργεια του πρόσφατου συνεδρίου. Ζήτησε την διοργάνωσή του για να απογαλακτισθεί και να ισχυροποιηθεί έναντι του Αλέκου Αλαβάνου. Εκείνο που κατόρθωσε ήταν να διασπάσει το κόμμα του!

Έχω ξαναγράψει κάπου, ότι ο κ Τσίπρας εμφανίστηκε ως ο … «πρίγκιπας» της πολιτικής ζωής. Το δαχτυλίδι που του έδωσε ο Αλέκος Αλαβάνος ήταν λαμπερό, έστω κι αν ο νέος πρόεδρος στρουθοκαμηλικά ισχυριζόταν πως η Αριστερά δεν είναι ΠΑΣΟΚ και δεν δίνει δαχτυλίδια!

Κάποιες «αστικές» εφημερίδες τον υποδέχτηκαν, περίπου, με παιάνες! Ήταν νέος , ωραίος, τον κολάκευε το τηλεοπτικό γυαλί, ανανέωνε την ελπίδα πως ένα αεράκι φρέσκου λόγου θα δρόσιζε την ξερή ατμόσφαιρα της πολιτικής μας ζωής.

Η συγκυρία ήταν η πλέον ευτυχής γι΄ αυτόν: το ΠΑΣΟΚ βρισκόταν στο ζενίθ της εσωκομματικής διαμάχης για την αρχηγία, βενιζελικοί και παπανδρεικοί κατέτρωγαν τις σάρκες τους και με χτυπήματα κάτω από τη μέση, ενώ το κόμμα κατέρρεε στο ναδίρ της αξιοπιστίας του και της πολιτικής του θελκτικότητας.

Τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ αφήνιαζαν σε αλλεπάλληλα «λιμιτ απ», η ελπίδα φαινόταν προ των πυλών. Όμως οι περί τον κ. Τσίπρα, όσο και ο ίδιος, νέοι και άπειροι από την πολιτική και τις διακυμάνσεις της, έπαθαν αυτό που είχε πει ο Φλωράκης, για άλλο λόγο, το ’89: είδαν τον ίσκιο τους και τον πέρασαν για το μπόι τους…

Μάταια ο πολύπειρος Κ. Λαλιώτης δήλωνε ότι «η Άνοιξη του ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίζεται όσο συνεχίζεται το Φθινόπωρο του ΠΑΣΟΚ». Στον ΣΥΡΙΖΑ είχαν πάρει φωτιά τα τόπια. Αλαβάνος και Τσίπρας συναγωνίζονταν ο ένας τον άλλο σε εξυπνακίστικες ατάκες και υπερφίαλες δηλώσεις.

Θα γίνουμε το νέο το ΠΑΣΟΚ του 70 έλεγε Αλαβάνος, θα γίνουμε η ΕΔΑ του 58 (σ.σ. αξιωματική αντιπολίτευση), ο Τσίπρας. Καλώς τα παιδιά, για το ΠΑΣΟΚ ο ένας, καλύτερα να μας πατήσει το τρένο παρά να συνεργαστούμε με το ΠΑΣΟΚ ο άλλος.

Ο Τσίπρας φάνηκε κατάλληλος στον Αλαβάνο, ως νέος ηγέτης του ΣΥΝ, γι’ αυτό και τον πρότεινε, έστω κι αν τώρα επιχειρεί «παιδοκτονία». Λογική ήταν η πρόταση αφού ταίριαζαν. Βγήκαν και οι δυο από το ίδιο καλούπι, αυτό του ΚΚΕ. Δεν είχαν σχέση με τις παραδόσεις, την κουλτούρα , την σκέψη και προπαντός, την αμφιβολία, που είναι –πρέπει να είναι- γνώρισμα της ανανεωτικής Αριστεράς.

Ο κ. Τσίπρας με μια άλλη πολιτική θα μπορούσε να είναι ο υποδοχέας των ψηφοφόρων που απεγκλωβίζονται, επιταχυνόμενα λόγω κρίσης, από το ΠΑΣΟΚ. Δεν τους θέλησε,. Θέλησε τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα τους απεγκλωβιζόμενους από το ΠΑΣΟΚ θα τους υποδεχθεί, κατά πως φαίνεται, ο Φώτης Κουβέλης…

Η …ΕΔΑ του 58 θα περιμένει. Μια άλλη φορά…