Αριστερή εθνικοφροσύνη

Παντελής Καψής, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-08-29

ΕΣΕΙΣ τι δήμαρχο θα διαλέξετε; Υπέρ του μνημονίου ή κατά; Δισταγμοί δεν επιτρέπονται. Διότι κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι αυτό- το αν είναι δηλαδή υπέρ ή κατά της βοήθειας από την τρόικα- θα πρέπει να είναι το πρώτο και το καθοριστικό κριτήριο για τις επιλογές μας στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. ΤΩΡΑ βέβαια ορισμένοι, του γράφοντος περιλαμβανομένου, θα απορούν ενδεχομένως για το αν η αντίθεση στο μνημόνιο επιτρέπει σε έναν υποψήφιο να είναι και καλύτερος δήμαρχος. Αλλά αυτό ασφαλώς είναι μια πολύ μικρή περιπλοκή στη συλλογιστική των αντιμνημονιστών. Δυσκολότερο ενδεχομένως είναι να διακρίνουμε τους «υπέρ» και τους «κατά».

ΑΣΦΑΛΩΣ υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ενα μέρος των πολιτών μπορεί να θεωρεί ότι πρέπει να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταργηθεί το μνημόνιο ως τεκμήριο υποτέλειας και καταλήστευσης του ελληνικού λαού.

Ενα άλλο μέρος πάλι- φανατικοί νεοφιλελεύθεροι, για παράδειγμα- μπορεί να πιστεύει ότι και λίγο είναι, ότι θα έπρεπε να μας βάλουν ακόμη πιο σκληρούς όρους. Εμείς, όμως, οι υπόλοιποι;

ΤΙ συμβαίνει, π.χ., με όσους θεωρούν το μνημόνιο αναγκαίο κακό γιατί διαφορετικά η Ελλάδα θα είχε οδηγηθεί στη χρεοκοπία; Ή πάλι σε ποια παράταξη τοποθετείται ένας πολίτης που δεν του αρέσει το μνημόνιο, αλλά από τη στιγμή που ψηφίστηκε θεωρεί ότι πρέπει να εφαρμοστεί για να μη βρεθούμε έξω από την ΟΝΕ;

ΕΚΤΟΣ από τους βουλευτές, βλέπετε, οι οποίοι τελικώς πρέπει να πουν ένα «ναι» ή ένα «όχι», οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε την πολυτέλεια να υιοθετούμε και να εκφράζουμε πιο σύνθετες απόψεις που δεν μπορούν να συρρικνωθούν σε μια λογική μαύρου- άσπρου. Αυτός είναι και ο πλούτος της Δημοκρατίας που μας επιτρέπει παρά τις διαφωνίες μας να συμβιώνουμε πολιτισμένα. Ακόμη και να ψηφίζουμε έναν καλό δήμαρχο που δεν ανήκει στο κόμμα μας!

ΣΟΦΙΣΤΕΙΕΣ; Μάλλον όχι. Γιατί κατά καιρούς έχουμε πληρώσει ακριβά τέτοιου είδους διαχωριστικές γραμμές. Κατ΄ εξοχήν οι αντιμνημονιστές της Αριστεράς άλλωστε θα έπρεπε να θυμούνται τον καιρό όπου η εθνικοφροσύνη είχε καταδικάσει εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών να ζουν στο περιθώριο.

ΤΟ ότι από την Αριστερά πάει να αναβιώσει σήμερα ένα νέο είδος αριστερής εθνικοφροσύνης μαρτυρεί ασφαλώς πολλά για τη σταλινική νοοτροπία των ηγετικών στελεχών της. Δείχνει όμως ταυτόχρονα και το οριστικό της διαζύγιο από κάθε λογική δημιουργικών πολιτικών συνθέσεων: το πρωτεύον δεν είναι να βγουν καλοί δήμαρχοι αλλά στελέχη που με βεβαιότητα όταν το κόμμα το απαιτεί θα υπογράφουν ψηφίσματα κατά της τρόικας. ...ΕΚΤΟΣ κι αν όλα αυτά δεν είναι τίποτε άλλο από δικαιολογίες για τη δεύτερη Κυριακή!

Θέματα επικαιρότητας: Περιφερειακή συγκρότηση-Αυτοδιοικητικές εκλογές 2010

Δημήτρης Χατζησωκράτης

Να αφουγκρασθούμε το λευκό, άκυρο και την αποχή.

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2010-11-21

...Οφείλουμε να αφουγκραστούμε την κοινωνία, πρωταρχικά...

Περισσότερα
Αλέξης Οικονομίδης

Οι 9½ εβδομάδες του Γιώργου Καμίνη

Αλέξης Οικονομίδης, 2010-11-19

Ο Γιώργος Καμίνης πέτυχε το αδιανόητο. Αυτό, που ακόμη και...

Περισσότερα

Τα όρια του αντιμνημονιακού λαϊκισμού

Ανδρέας Παππάς, 2010-11-17

Πρώτα συμπεράσματα, με την ολοκλήρωση και του δεύτερου...

Περισσότερα

Ένα τόσο δα χαμόγελο

Νίκος Γεωργιάδης, 2010-11-17

Θεός παίζει περίεργα παιγνίδια, όπως εξηγεί και ο μακαρίτης...

Περισσότερα

edito324

Φώτης Γεωργελές, 2010-11-17

Αν στη Θεσσαλονίκη είχε αρχίσει πριν μερικά χρόνια, στην...

Περισσότερα
Γεράσιμος Γεωργάτος

Η επιτυχία της δημοκρατικής αριστεράς είναι νίκη της λογικής και του πολιτισμού

Γεράσιμος Γεωργάτος, 2010-11-17

Από το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών συνάγονται...

Περισσότερα

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Οργάνωση Θεσσαλονίκης: H εκλογική νίκη είναι μονό η αρχή

2010-11-17

Η εκλογική επιτυχία του συνδυασμού «Πρωτοβουλία για τη...

Περισσότερα

Αναζητώντας την έλλογη Αριστερά

Ηλίας Μαγκλίνης, 2010-11-17

Εκτός από την οικονομική κρίση, η Ελλάδα έχει «κι ένα άλλο...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Υπαρξιακό δίλημμα

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-15

Μέχρι την επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ τις πρώτες πρωινές...

Θόδωρος Τσίκας

Ιράν-Ισραήλ: Γόητρο, προσχήματα και ισορροπίες

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-14

Είναι γνωστό ότι το καθεστώς των φανατικών μουλάδων του...

Το δίλημμα της Τεχεράνης

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-08

H ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ένα άβολο...

Πώς απαντούν στην Ακροδεξιά τα άλλα κόμματα

Ξένια Κουναλάκη, 2024-04-04

Aπό την εποχή της ανόδου της Χρυσής Αυγής τα συστημικά κόμματα...

Η ατιμωρησία των ελίτ

Τάσος Παππάς, 2024-04-01

Αντιγράφω από τη στήλη «ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ» στις Νησίδες της «Εφημερίδας...

Το νέο τουρκικό παζλ

Βαγγέλης Αρεταίος, 2024-04-01

Η «έκπληξη του CHP», όπως λένε από χθες το βράδυ Τούρκοι αναλυτές,...

Θόδωρος Τσίκας

Τουρκία: διαμαρτυρία για οικονομία και φθορά εξουσίας

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-01

Ακόμα μια φορά, η οικονομία έπαιξε ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις....

Διονύσης Τεμπονέρας

Άνθρακες ο θησαυρός της αύξησης του κατώτατου μισθού

Διονύσης Τεμπονέρας, 2024-03-28

Ανακοινώνεται στο υπουργικό συμβούλιο η αύξηση του κατώτατου...

Κουράστηκαν να λιβανίζουν

Τάσος Παππάς, 2024-03-26

Οταν τα μέσα ενημέρωσης όλων των κατηγοριών είναι ιμάντες...

Κώστας Καλλίτσης

Η κυριαρχία της Ν.Δ

Κώστας Καλλίτσης, 2024-03-23

Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ; Μια πρόχειρη απάντηση θα ήταν...

Μερικές σκέψεις για τον «νέο κύκλο» του ΣΥΡΙΖΑ

Θανάσης Καρτερός, 2024-03-17

Για να πούμε την αλήθεια, δεν είναι εύκολο να συνηθίσει...

Πανηγυρίζοντας επί των ερειπίων του ΕΣΥ

Παντελής Μπουκάλας, 2024-03-17

Σημείο πρώτο: Με τις λέξεις μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε:...

×
×