Καθαρές επιλογές, καθαρά λόγια

Κώστας Κάρης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2010-11-28

Η ύφεση απλώνεται, η δημοσιονομική κρίση παραμένει απειλητική, δεν ελέγχεται, η επίθεση έχει εξαπολυθεί εναντίον σειράς χωρών σε όλη την Ευρώπη. Δεν υπάρχει χρόνος πια για αναπολήσεις του “ωραίου παρελθόντος” το οποίο “κατεδαφίζεται”. Η κοινωνία αγωνιά. Είναι ώρα για καθαρές κουβέντες και εντός και εκτός της αριστεράς. Ώρα για πράξεις συνεπείς προς τις διακηρύξεις. Δεν μας χρειάζονται λόγια που συγκαλύπτουν τις σκληρές αλήθειες.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ που γίνεται όλο και πιο δύσκολη, για το μέλλον που μας απειλεί, οι περισσότεροι απλοί άνθρωποι, δημοκράτες, προοδευτικοί, θα συμφωνήσουμε. Θυσίες εισοδημάτων από μεσαία και χαμηλά στρώματα χωρίς χρονικό ορίζοντα εξόδου. Ύφεση, απολύσεις, κλείσιμο επιχειρήσεων. Άνοδος της ανεργίας, αδιέξοδα για τους νέους. Συνεχής μείωση των δημοσίων υπηρεσιών και προγραμμάτων πρόνοιας.

ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ θα συμφωνήσουμε πάλι πολλοί αν μιλήσουμε γενικά. Αν δεν πιάσουμε και τις δικές μας ευθύνες. Δεν εννοώ τις ατομικές -δεν είμαστε κοινωνία ίσων μεμονωμένων ατόμων- όσο τις συλλογικές, των ομάδων, πολιτικών και κοινωνικών, των κομμάτων, του συνδικαλισμού κ.λπ. Μιλώντας γενικά θα δεχθούμε οι περισσότεροι ως αίτια τις πελατειακές σχέσεις, την κρατικοδίαιτη επιχειρηματική δράση, την υπερδιόγκωση του δημόσιου, την υποχώρηση της παραγωγής. Οι πρώτες σημαντικές δυσκολίες προς μια κοινή βάση συζήτησης εκδηλώνονται όταν πάμε στις επιμέρους συλλογικές ευθύνες. Όταν πάμε να φύγουμε από το “φταίνε όλοι όσοι κυβέρνησαν”. Εκεί αρχίζουν τα επιχειρήματα διαφυγής. Δεν φταίμε εμείς, φταίνε οι άλλοι, οι πάνω, οι δίπλα. Κοινή βάση είναι πάντως ότι όσοι κατηγορούνται, επικρίνονται για τη δυσλειτουργία του κράτους, που δεν πλήρωναν, που βολεύτηκαν και βόλεψαν, που απέσπασαν και μοίρασαν μικρά και μεγάλα προνόμια, σε κομματικούς και άλλους φίλους. Έχει σημασία να τα σημειώνουμε, να τα θυμόμαστε αυτά. Τα έλεγαν πολλοί πριν το 2010. Η κριτική αυτή έρχεται από πολλά χρόνια και δεν είναι δημιούργημα της έντασης μετά το Μνημόνιο. Ας προσπαθήσουμε να φύγουμε από τους όρκους πίστης στο Μνημόνιο ή στο αντιμνημόνιο και ας μιλήσουμε καθαρά. Για τη διέξοδο δεν ξέρω πόσοι μπορούμε να συμφωνήσουμε. Συνήθως κατασκευάζονται προτάσεις πρόχειρες, εξωπραγματικές, αποτελεσματικός διάλογος ακόμη δεν έχει αναπτυχθεί και αποφασίζονται όλα σε κλειστά γραφεία ερήμην της κοινωνίας. Βήμα-βήμα, χωρίς άχρηστες φλυαρίες, κάποιος δρόμος μπορεί να ανοίξει.

ΝΑΙ ή έξω από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση; Η επιλογή είναι θεμελιώδης. Η έξοδος της Ελλάδας είναι πιθανή πια, καθώς υπάρχουν δυνάμεις στη Γερμανία που το θέλουν. Το κόστος όμως για τη χώρα μας είναι θεόρατο. Βάση πρώτη μιας πορείας διεξόδου: επιμονή, μέσα στην Ευρώπη, με το ευρώ. Στρατηγικός στόχος, η σύγκλιση, η αντιστροφή της σημερινής διαδικασίας οικονομικής και κοινωνικής απόκλισης. Πρέπει να μειωθεί το έλλειμμα ή είναι πλαστό πρόβλημα; Αυτή είναι η δεύτερη θεμελιώδης επιλογή. Αν θέλουμε αντιστροφή της πορείας απόκλισης -που αν συνεχιστεί για πολύ, θα μας οδηγήσει εκτός ευρώ και Ε.Ε.- η αποφασιστική μείωση του ελλείμματος είναι επιλογή. Μόνον έτσι μπορεί να σχεδιαστεί βιώσιμο σενάριο ελέγχου του χρέους.

ΠΟΙΟΙ πληρώνουν και θα πληρώσουν το κόστος της μείωσης του ελλείμματος. Εδώ βρίσκεται η μεγάλη ήττα των αριστερών δυνάμεων. Επικεντρωμένες οι περισσότερες στην καταγγελία των άδικων μέτρων του Μνημονίου, δεν μπόρεσαν να συγκεντρώσουν κοινωνικές δυνάμεις και δυνάμεις μέσα στο κράτος ώστε να ασκηθεί αποφασιστική πίεση στα στρώματα που φοροδιέφευγαν και συνεχίζουν να μην πληρώνουν. Για παράδειγμα, μέσα στη γενική παράσταση “όλοι πονάμε” εμφανίστηκαν και οι χρηματιστές που ζητούν κρατική προστασία και... μείωση της ήδη χαμηλής φορολογίας των μερισμάτων! Μπορεί να υλοποιηθεί ένα δίκαιο πρόγραμμα, αποτελεσματικό, μόνον από τη χώρα; Όχι. Οι συσχετισμοί στην Ε.Ε. μας επιβάλλουν δυσμενείς όρους. Μπορούμε να σταματήσουμε τώρα τον δανεισμό από την τρόικα; Όχι. Πώς θα χρηματοδοτήσουμε την εσωτερική αγορά μόνοι μας; Πώς θα ανοίξουμε δρόμους ανάπτυξης ;

ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ την επόμενη Κυριακή. Όλα όμως δείχνουν ότι μαζί με την επέκταση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου της τρόικας η Ελλάδα πρέπει να θέσει στην ημερήσια διάταξη την τροποποίηση του Μνημονίου -κάτι που ήδη γίνεται- αλλά προς την πλευρά των εργαζομένων, των μεσαίων και αδύνατων στρωμάτων. Και αυτό απαιτεί την εμπλοκή της κοινωνίας με αγώνες και ενότητα πάνω σε εναλλακτικές προτάσεις. Ενότητα σε ανέξοδες φλυαρίες δεν θα υπάρξει.

Θέματα επικαιρότητας: Μνημόνιο-Κυβερνητική πολιτική

Θανάσης Αθανασίου

Εμμονές από το παρελθόν...

Θανάσης Αθανασίου, 2011-06-30

Την ώρα που ο Παπανδρέου και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία...

Περισσότερα

Σκέψεις μέσα στα ερείπια

Τάκης Θεοδωρόπουλος, 2011-06-28

Πώς είναι δυνατόν μια ομάδα ανθρώπων να εισβάλλει με την...

Περισσότερα

Τέλος το έλλειμμα σε μια νύχτα...

Γιώργος Προκοπάκης, 2011-06-27

Με αγωνία παρακολουθήσαμε τις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες...

Περισσότερα
Κώστας Κάρης

Απαντήσεις και όχι προφητείες

Κώστας Κάρης, 2011-06-26

Σε τελική ευθεία η ψήφιση της νέας συμφωνίας με την Ευρωπαική...

Περισσότερα
Ελίζα Παπαδάκη

Στις Βρυξέλλες ψάχνουν όρους για το νέο δάνειο, στην Αθήνα πλήρης αβεβαιότητα

Ελίζα Παπαδάκη, 2011-06-26

Όπως ακριβώς αναμενόταν, οι Ευρωπαίοι ηγέτες εξέφρασαν...

Περισσότερα

Σε απόγνωση το σύστημα εξουσίας

Τάσος Παππάς, 2011-06-26

Από ορισμένα σήματα που εκπέμπει το σύστημα εξουσίας καταλαβαίνεις...

Περισσότερα
Πόπη Διαμαντάκου

Μήπως να κάνουµε και κάνα τάµα;

Πόπη Διαμαντάκου, 2011-06-23

Να προσευχηθούµε γιατην ελληνική οικονοµία προτείνουν...

Περισσότερα

Ένα βήμα μπρος δυο βήματα πίσω

Ευθύμης Δημόπουλος, 2011-06-23

Πρόσφατα η ΔΗΜΑΡ διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία εκδήλωση...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

2024-05-21

Θεωρώ ότι υπάρχει κοινωνικό αίτημα του προοδευτικού κόσμου...

Σωτήρης Βαλντέν

Η Βόρεια Μακεδονία και τα όρια της πολιτικής της ισχύος

Σωτήρης Βαλντέν, 2024-05-26

Εν μέσω πολλαπλών διεθνών και περιφερειακών κρίσεων, μερικές...

Νίκος Κοτζιάς

H σημασία της συμφωνίας των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-19

Η συμφωνία των Πρεσπών έλυσε έναν γόρδιο δεσμό με θάρρος....

Θόδωρος Τσίκας

Το καλό κλίμα είναι θετικό, αλλά χρειάζεται και επίλυση

Θόδωρος Τσίκας, 2024-05-13

Η συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη στην Άγκυρα πήγε θετικά,...

Είναι επείγουσα ανάγκη να υπερασπιστούμε την Συμφωνία των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-05

Ας κινητοποιηθούμε όλοι για να υπερασπιστούμε την Συμφωνία...

Γιάννης Βούλγαρης

Μια επέτειος για 70+ ή μια υπόμνηση;

Γιάννης Βούλγαρης, 2024-04-20

...Στις ιστορικά σημαδιακές μέρες όπως η αυριανή, επαναλαμβάνουμε...

Ο ιπτάμενος δίσκος

Παύλος Τσίμας, 2024-05-18

Τι είναι η μεταπολίτευση; Μια εορταστική στιγμή, εκείνο...

Γιατί ανεβαίνει η ακροδεξιά;

Παύλος Τσίμας, 2024-04-27

Που είναι πιθανότερο να συναντήσει κανείς μετανάστες στον...

Όχι κύριε Νετανιάχου

Όχι κύριε Νετανιάχου

2024-04-26

Ο γερουσιαστής και ακτιβιστής Μπέρνι Σάντερς, (την ώρα που...

Τα τανκς με τα γαρίφαλα

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-26

Πριν από πενήντα χρόνια η Λισαβόνα μόλις ξυπνούσε και όσοι...

Το χαλί

Μιχάλης Μητσός, 2024-04-24

Aυτοί οι μπαγάσηδες οι δικαιωματιστές παντού έχουν διεισδύσει...

Σπύρος Δανέλλης

Ψηφαλάκια ή γνώση και ικανότητες;

Σπύρος Δανέλλης, 2024-04-24

Τον Φεβρουάριο του 2014, λίγο πριν από τις ευρωεκλογές, η κυβέρνηση...

×
×