ΔΗΜΑΡ: καταλύτης ή «Ιφιγένεια»;

Γιώργος Παπασίμος, Δημοσιευμένο: 2012-07-12

papasimos

Η σημερινή κυβέρνηση, που προέκυψε μετά τις επαναληπτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου, αναμφισβήτητα βρίσκεται εν μέσω «ακανθωδών» προβλημάτων και της ανεξέλεγκτα «μαινόμενης θυέλλης», ως αποτέλεσμα της άφρονης πολιτικής εξουσίας και διαχείρισης από τις δυνάμεις του δικομματισμού στην ύστερη περίοδο της λεγόμενης Μεταπολίτευσης (τελευταίες δύο δεκαετίες), και ιδιαίτερα της καταστρεπτικής τελευταίας διετίας, όπου η Χώρα και ο Ελληνικός Λαός «δέθηκε χειροπόδαρα» στο διεθνές κερδοσκοπικό κεφάλαιο.

Η επιτυχία ή αποτυχία αυτής της κυβέρνησης θα κριθεί καθαρά από το αποτέλεσμα, που θα φέρει, και όχι από τις ιδεολογικές «σημαίες» των τριών κομμάτων, που την στηρίζουν και, κυρίως, κατά πόσο θα μπορέσει να ανατάξει την ευρισκόμενη σε κατάσταση «πτώματος» Ελληνική οικονομία και θα δημιουργήσει στοιχειωδώς συνθήκες αποτροπής μιας «ανθρωπιστικής τραγωδίας» στην Ελλάδα, η οποία βρίσκεται σε στάδιο ωρίμανσης.

Η συμμετοχή και η στήριξη αυτής της κυβέρνησης από την Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜ.ΑΡ.), αναμφισβήτητα προσδίδει το απαιτούμενο ηθικό «αντίβαρο» και το πολιτικό βάρος, προκειμένου να υπάρξει σ’ αυτήν ένα μίνιμουμ επίπεδο αποδοχής από την Ελληνική κοινωνία και υποδόριας ελπίδας, ότι κάτι θετικό για το τόπο μπορεί να προκύψει.

Το «πείραμα» της συμμετοχής της Δημοκρατικής Αριστεράς στην κυβέρνηση αυτή, με στόχο την διάσωση της Χώρας, είναι, κατ’ αρχάς, ηθικά και πολιτικά θεμιτό, αφού ο μοναδικός διακηρυγμένος, αλλά και αποδεδειγμένος στόχος της, είναι η βοήθεια της Χώρας και του δοκιμαζόμενου Λαού.

Όμως, επειδή ακόμα και οι καλύτερες και «αγιότερες» προθέσεις, μπορεί να συντριβούν από την σκληρή πραγματικότητα, η συμμετοχή της Δημοκρατικής Αριστεράς στην σημερινή κυβέρνηση εμπεριέχει γι’ αυτήν μεγάλο πολιτικό ρίσκο, με έντονα, μάλιστα, διλημματικό χαρακτήρα. Ή θα αποτελέσει τον «καταλύτη» για να «γυρίσει η ρόδα του κάρου» του πολιτικού συστήματος, που «βρίσκεται βαθειά σφηνωμένη στη λάσπη» και θα μπορέσει, έτσι, να εξασφαλίσει κάποια θετικά πολιτικά αποτελέσματα για την ίδια ή θα μετατραπεί σε «Ιφιγένεια» ενός αδηφάγου κλεπτοκρατικού πολιτικοοικονομικού συστήματος, που δομήθηκε κατά την Μεταπολίτευση, από τα κόμματα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας και την παρασιτική οικονομική ολιγαρχία.

Η επιτυχία του στοιχήματος αυτού είναι αβέβαιη, αφού, εκτός της «δαμόκλειας σπάθης» των δανειστών, μέσω των καταστρεπτικών μνημονίων, της διάλυση της όποιας οικονομικής βάσης, της προϊούσας κοινωνικής διάλυσης με την δραματική αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας η κρατική μηχανή, από τα πάνω έως τα κάτω, παρουσιάζει φαινόμενα εκφυλισμού και «σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας». Η κατάρρευση ενός παράλογου εμβαλωματικού μεταπολιτευτικού συστήματος δεν καταλείπει, καν, τις «πρώτες ύλες» με τις οποίες κάποιος να μπορεί να κάνει μια καινούργια σύνθεση. Χρειάζεται ένα νέο αξιακό σύστημα, και κάτι τέτοιο, σήμερα, είναι «είδος εν ανεπαρκεία», στην συλλογική δράση της κρατικής μηχανής.

Οι επιφυλάξεις αυτές οφείλονται, πέρα από τα αντικειμενικά μεγάλα προβλήματα, και στα πρόσωπα της σημερινής κυβέρνησης, πολλά εκ των οποίων είχαν άμεση ή έμμεση συμμετοχή στην δημιουργία του προηγούμενου φαύλου κλεπτοκρατικού συστήματος στην Ελλάδα, με συνέπεια να δημιουργούνται σοβαρές αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα, αλλά και την πραγματική διάθεση για το «χτύπημα» της παρασιτικής οικονομικής ολιγαρχίας και των πάσης φύσεως εθνικών «λαμογίων», που είναι μονόδρομος, για την ανάταξη των πραγμάτων στην Ελλάδα. Και οι επιφυλάξεις αυτές διογκώνονται και από το γεγονός, ότι η συμμετοχή της Δημοκρατικής Αριστεράς σε πρόσωπα είναι άκρως συμβολική, ενώ η παρουσία της, αφού πήρε το πολιτικό ρίσκο της συμμετοχής, θα έπρεπε να είναι δυναμική σε παραγωγικούς τομείς, όπου θα κριθεί στο τέλος ο «αγώνας».

Αναμφισβήτητα, η συνθετότητα των προβλημάτων και το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου καθορίζουν ανεξίτηλα το πλαίσιο της πολιτικής διακυβέρνησης. Ως εκ τούτου, οι πάντες, ακόμα και οι πιο επιφυλακτικοί και επικριτικοί, οφείλουν να δώσουν εκείνο το περιθώριο χρόνου, για την αντικειμενική και ορθολογική πολιτική κριτική, στο σημερινό «πείραμα» της κυβέρνησης συνεργασίας, ευχόμενοι όλοι να πετύχει, αφού αφορά την επιβίωση της Ελλάδος.

Θέματα επικαιρότητας: Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Bαθμός υλοποίησης της ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ της προηγούμενης τρικομματικής κυβέρνησης στον Αγροτικό Τομέα

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2013-09-26

Είναι απαραίτητο να γίνει μία αναφορά στα σημεία προγραμματικής...

Περισσότερα
Κώστας Σπυρόπουλος

Λύση από τον πρόεδρο

Κώστας Σπυρόπουλος, 2013-08-06

Ας αρχίσουμε από τα πρόσφατα λάθη ως προς την επιλογή να...

Περισσότερα
Αντώνης Μανιτάκης

Το έργο των Υπουργών, Υφυπουργών, Γενικών και Ειδικών Γραμματέων της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Αντώνης Μανιτάκης, 2013-07-27

•Η αξιολόγηση των δομών όλων των υπουργείων, ένα τεράστιο...

Περισσότερα

Tο μοιραίο λάθος της ανανεωτικής αριστεράς

Νίκος Γρατσίας, 2013-07-23

Πέρυσι τέτοια εποχή (αμέσως μετά τη δημιουργία της τριμελούς...

Περισσότερα
Γιώργος Ιωαννίδης

Σχετικά με τη βιωσιμότητα του χρέους

Γιώργος Ιωαννίδης, 2013-07-17

Ξεκινάω από μια εκτίμηση και τρεις διαπιστώσεις. Η εκτίμηση...

Περισσότερα
Γιώργος Σιακαντάρης

Προς υπεράσπιση Μανιτάκη

Γιώργος Σιακαντάρης, 2013-07-02

Ο κύριος Μανιτάκης, προτού αναλάβει το υπουργείο Διοικητικής...

Περισσότερα
Θωμάς Ψύρρας

Γιατί η ΔΗΜΑΡ “έφυγε” από την τρικομματική

Θωμάς Ψύρρας, 2013-07-01

Τις τελευταίες μέρες η ΔΗΜΑΡ δέχεται μιαν επικοινωνιακή...

Περισσότερα
Κώστας Κάρης

Όσο λιγότεροι, τόσο καθαρότεροι

Κώστας Κάρης, 2013-06-30

Είναι λογικό και πολιτικά συμφέρον για μια κυβέρνηση να...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Σόσιαλ μίντια και φενάκες εν αφθονία

Παντελής Μπουκάλας, 2024-02-20

Από τον πλατωνικό «Φαίδρο» διδαχτήκαμε να είμαστε επιφυλακτικοί...

Γιατί υποχώρησε το κράτος δικαίου στην Ελλάδα;

Παύλος Ελευθεριάδης, 2024-02-17

Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Φεβρουαρίου...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Στροφή σε ένα νέο, υγιές παραγωγικό μοντέλο

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-02-15

Η κυβέρνηση της ΝΔ μετά τις εκλογές και το 41%, που το θεώρησε...

Δημοκρατική αφύπνιση

Λάμπρος Αθανάσιος Τσουκνίδας, 2024-02-11

Να που φτάσαμε να πρέπει να (ξανα)μάθουμε να κουβεντιάζουμε...

Γιώργος Σιακαντάρης

Μια συζήτηση: Αγαθούληδες ή πονηρούληδες;

Γιώργος Σιακαντάρης, 2024-02-11

Η προγραμματισμένη συζήτηση της Έφης Αχτσιόγλου, του Διονύση...

Εξωτερική πολιτική σε έναν απρόβλεπτο κόσμο

Λουκάς Τσούκαλης, 2024-02-10

Το παγκόσμιο οικοδόμημα στην εποχή της αμερικανικής παντοδυναμίας...

Ένας νέος αστερισμός;

Παύλος Τσίμας, 2024-02-10

Το βράδυ των εκλογών του 1981- αφηγείται ο Μίμης Ανδρουλάκης...

Πάνος Σκοτινιώτης

Ζητείται εναλλακτική

Πάνος Σκοτινιώτης, 2024-02-09

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 68 χρόνια από τις εκλογές...

Δημήτρης Χατζησωκράτης

120 ημέρες πριν τις ευρωεκλογές

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2024-02-09

Όλες οι δημοσκοπήσεις στο τέλος Ιανουαρίου καταγράφουν...

Τα τουρνικέ στο μουσείο της Μεταπολίτευσης

Αλέξης Παπαχελάς, 2024-02-04

Πριν από αρκετό καιρό, στην προηγούμενη θητεία του, ο πρωθυπουργός...

Αλήθειες και μύθοι για το πακέτο Μπλίνκεν

Βασίλης Νέδος, 2024-02-04

Δεν έχουν ακόμη συμπληρωθεί παρά λίγες ημέρες από τη στιγμή...

Συνταγή της καταστροφής

Σταύρος Αραχωβίτης, 2024-02-04

Αυτές τις μέρες οι αγρότες βρίσκονται σε ένα πρωτόγνωρο...

×
×