Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΤΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η κυβέρνηση αντί να λύσει ένα πρόβλημα δημιούργησε πολλά περισσότερα στην τηλεοπτική αγορά. Έπρεπε να μπει τάξη στο άναρχο τηλεοπτικό πεδίο, όμως η κυβέρνηση με τις κινήσεις της δεν διασφάλισε τον στόχο αυτό. Στην ψηφιακή εποχή δεν είναι δυνατόν το κράτος να καθορίζει συγκεκριμένο αριθμό αδειών και μάλιστα τεσσάρων. Το συνολικό ποσό που θα μπει στα ταμεία του κράτους δεν είναι δυνατόν να αποτελεί το μοναδικό κριτήριο επιτυχίας. Εξάλλου εάν οι άδειες ήταν περισσότερες, βάσει και των προσφορών, το ποσό που θα έμπαινε στα ταμεία του κράτους δεν θα ήταν υψηλότερο;

Δεν είναι δυνατόν να μην επιτρέπεται να λειτουργήσουν κανάλια που κατέθεταν προσφορές εκατομμύριων ευρώ για τις άδειες και πληρούσαν τα κριτήρια επειδή αποφασίστηκε αυθαίρετα να επιβληθεί συγκεκριμένος αριθμός αδειών. Ποιος αποφάσισε ότι αυτές δεν είναι βιώσιμες επιχειρήσεις; Δεν είναι δυνατόν και δεν επιτρέπεται σε μια εποχή που η ανεργία έχει κορυφωθεί, να μείνουν χωρίς δουλειά εκατοντάδες εργαζόμενοι επειδή αποφασίσθηκε από την κυβέρνηση η δημιουργία μίας ολιγοπωλιακής κατάστασης με τέσσερις άδειες.

Ο αρμόδιος Υπουργός κ. Παππάς δήλωσε ότι πλέον, στη χώρα μας θα εκπέμπουν τηλεοπτικοί σταθμοί που θα είναι βιώσιμες επιχειρήσεις, παράγοντας ποιοτικό και ανταγωνιστικό πρόγραμμα, κανάλια που θα ενημερώνουν τον ελληνικό λαό με αντικειμενικότητα και πλουραλισμό. Πώς διασφαλίζονται άραγε αυτά από έναν διαγωνισμό που μοναδικό κριτήριο ήταν το χρήμα; Είναι φανερό ότι δεν έχουν διασφαλισθεί.

Μάλιστα τα πολύ υψηλά ποσά που δόθηκαν για τις άδειες δημιουργούν και αμφιβολίες για το κατά πόσο θα επιτευχθεί η βιωσιμότητα, χωρίς παράλληλα να έχουν μπει συγκεκριμένα κριτήρια-υποχρεώσεις. Οι προϋποθέσεις θα έπρεπε να συμπεριελάμβαναν περισσότερα κριτήρια και όσοι τις πληρούσαν να έπαιρναν άδεια χωρίς αυτές τις εξευτελιστικές πρωτόγνωρες διαδικασίες για οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε.

Είναι αδιανόητο ότι δεν έχει εξασφαλισθεί η αναγκαία θεσμική θωράκιση μέσω ανεξάρτητης ρυθμιστικής αρχής του ΕΣΡ για κανόνες διαφάνειας και αντικειμενικότητας. Στόχος πρέπει να είναι το άνοιγμα του ανταγωνισμού με περισσότερες άδειες και όχι να παγιωθούν οι ολιγοπωλιακές συνθήκες που δημιούργησε ο διαγωνισμός.