ΑΝΑΝΕΩΣΗ στη δράση
ΤΟΛΜΗ στην πολιτική
ΕΥΘΥΝΗ για την κοινωνία και τη χώρα
Ένα μήνα μετά τις εκλογές και ο διάλογος για τα αίτια της ήττας της Αριστεράς (die Linke) συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και χωρίς να λείπουν τα συντροφικά μαχαιρώματα, κάτι που από μόνο του εξηγεί πολλά. Η απάντηση στο «γιατί;» σε καμιά περίπτωση πάντως δεν μπορεί να είναι μονοσήμαντη.
Τα καμπανάκια των επιστημόνων έχουν γίνει ηχηρές καμπάνες, η ηχώ των οποίων φτάνει ήδη εκκωφαντικά στις ακτές μας
Από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Η Γκρέτα είναι η μικρή που βροντοφώναξε ήδη στους ισχυρούς του κόσμου τούτου πως όσα λένε (και, κυρίως, όσα κάνουν) για το κλίμα δεν είναι παρά ένα ατελείωτο μπλα μπλα μπλα.
«Είμαστε σε τροχιά αύξησης της θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου έως το τέλος του αιώνα, κάτι που θα είναι τεράστια καταστροφή»
Η“τελευταία καλή ευκαιρία για την ανθρωπότητα” ξεκινά σήμερα. Στη Γλασκώβη διοργανώνεται η παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ COP26 για την κλιματική κρίση και το ερώτημα που απασχολεί τον πλανήτη είναι αν θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις αυξημένες προσδοκίες, την ώρα που, όπως προειδοποιεί ο γ.γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, η κλεψύδρα αδειάζει επικίνδυνα.
Μπορεί κανείς να προσποιείται ότι ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο, τις καλύτερες ημέρες. Αλλά, ο εφησυχασμός δεν θα βγει σε καλό. Μπορεί, παράδειγμα, να επαναπαύεται ότι το οικονομικό πρόβλημα οσονούπω θα λυθεί, γιατί στα λίγα επόμενα χρόνια θα μπουν στο ελληνικό τραπέζι περίπου 110 δισ. ευρώ, από το Ταμείο Ανάκαμψης (Τ.Α.), το ΕΣΠΑ, την Κοινή Αγροτική Πολιτική και τη σχετική ιδιωτική συμμετοχή.
Eχει ξεκινήσει στην Ευρώπη η συζήτηση για την αλλαγή των δημοσιονομικών κανόνων που αφορούν το δημοσιονομικό έλλειμμα και το χρέος.
Πρόσφατα την πυροδότησε η δημοσιοποίηση ενός, καταρχήν, επιστημονικού άρθρου που δημοσιεύτηκε από τον ESM, χωρίς πάντως να τον δεσμεύει, σύμφωνα με το οποίο το όριο του δημοσιονομικού ελλείμματος προτείνεται να τοποθετηθεί στο 3% και το όριο του χρέους στο 100% του ΑΕΠ.
Το κεντρικό θέμα της επίσκεψης Μέρκελ στην Αθήνα ήταν, σύμφωνα με τον γερμανικό Τύπο, οι αντιπαραθέσεις Ελλάδας και Τουρκίας
Πέρα από τα ταρατατζούμ της αποχαιρετιστήριας επίσκεψης Μέρκελ στην Αθήνα, τον απολογισμό του ρόλου της στην ελληνική κρίση, τον οποίο αποτόλμησε ο Μητσοτάκης, και το δικό της “ξέρω ότι σας πόνεσα, αλλά ήταν για το καλό τού ευρώ”, αυτό που είχε πραγματική σημασία στη συνάντηση της απερχόμενης καγκελαρίου με τον πρωθυπουργό ήταν οι παραινέσεις της για διάλογο με την Τουρκία.
Ο κλιματικός νόμος πρέπει να αποφύγει γενικόλογες και ασαφείς δεσμεύσεις και να περιγράφει τη μετάβαση σε ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο
Η Ελλάδα οφείλει να κάνει πολλά για να προσεγγίσει τον στόχο της κλιματικής ουδετερότητας και της «πράσινης ενέργειας».Πρώτο θεσμικό βήμα που καθυστερεί είναι ο εθνικός κλιματικός νόμος, ο οποίος θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί πριν από τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP26) στη Γλασκώβη.
Μερικές εισαγωγικές παρατηρήσεις:
1.Τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά κεφάλαια στο Ηνωμένο Βασίλειο χρηματοδοτούν την παραγωγή περίπου τριακοσίων εκατομμυρίων τόνων άνθρακα κατ΄ έτος. Αν τα κεφάλαια
αυτά ήταν μία χώρα, θα ανήκε στις πρώτες 20 παγκοσμίως σε ότι αφορά στις εκπομπές άνθρακα. Κανένα από τα παραπάνω κεφάλαια δεν έχει βέβαια παραγωγική δραστηριότητα που να οδηγεί σε εκπομπές άνθρακα, όμως επενδύουν συνολικά περίπου 100 δισεκατομμύρια λίρες στα χαρτοφυλάκια εταιρειών ορυκτών καυσίμων.
Στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα, στη Γλασκόβη, οι εθνικές κυβερνήσεις είναι αυτές που βρίσκονται στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής με την προσδοκία να ανταποκριθούν
στα ολοένα και πιο πιεστικά αιτήματα για υιοθέτηση νέων υψηλών δεσμευτικών στόχων και λήψη τολμηρών αποφάσεων που θα επιτρέψουν στην ανθρωπότητα και τις επόμενες γενιές
να ελπίζουν πως η κλιματική κατάρρευση μπορεί να αποφευχθεί.
Ο Φράνκι, ο δεινόσαυρος, που ξέρει από αφανισμό, μας τα είπε όλα. Εμφανίστηκε μεγαλοπρεπής στην αίθουσα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και έστειλε στον κόσμο ένα
μήνυμα ενόψει τις σημερινής παγκόσμιας συνάντησης για την κλιματική κρίση. «Σώστε –είπε - το είδος σας πριν είναι πολύ αργά. Είναι καιρός εσείς οι άνθρωποι να σταματήσετε να
βρίσκετε δικαιολογίες, και να αρχίσετε τις αλλαγές». Ο Φράνκι ο δεινόσαυρος ήταν ο πρωταγωνιστής σ’ ένα ευρηματικό βίντεο που ετοίμασε ο ΟΗΕ για να πει σε όλους, ότι ο χρόνος τελειώνει.
Υπό το φως των συνεχιζόμενων παγκόσμιων πολιτικών αλλαγών, γίνεται πολλή συζήτηση στην ΕΕ για την ανάγκη «στρατηγικής αυτονομίας». Ο συλλογισμός των ευρωπαϊκών θεσμών στις Βρυξέλλες, καθώς και των ευρωπαίων ηγετών στο Παρίσι και μερικές άλλες πρωτεύουσες, είναι πως η παγκόσμια επανεξισορρόπηση της πολιτικής και οικονομικής ισχύος μακριά από τον Βόρειο Ατλαντικό επιβάλλει να αναπτύξει η Ευρώπη μία πιο δυναμική πολιτική ασφάλειας και άμυνας ώστε να μπορεί να έχει ρόλο στον γεωπολιτικά ανερχόμενο Ινδο-Ειρηνικό.
Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.
Στην περίοδο της πανδημίας, τα τιμώμενα πρόσωπα ήταν οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων, οι ντελιβεράδες, οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες που μας έφερναν πακέτα στο σπίτι. Ολοι τούς επαινούσαμε, με πρώτες τις κυβερνήσεις, που εξήραν την εργατικότητα και την αυτοθυσία τους. «Ηρωες της πρώτης γραμμής» αποκαλούσαν τους γιατρούς οι υπουργοί Υγείας, καλώντας μάλιστα μια εποχή τους πολίτες να βγαίνουν στα μπαλκόνια και να τους χειροκροτούν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στην πιο επισφαλή κατάσταση σύμφωνα με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν όπως επισημάνθηκε στην (ετήσια) ομιλία της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ( State of the Union) . Και παρά την άποψηαυτή και τη θέση που εκφράζεται ότι η διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης απέτυχε στον πρωταρχικό στόχο της, να εξαλείψει δηλαδή τον τοξικό εθνικισμό στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση ως θεσμική έκφραση της διαδικασίας μπορεί να αποτελέσει την απάντηση
Ο φόβος ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αποκτήσει κάποτε υπερβολική δύναμη μας εμποδίζει να δούμε το προφανές: ότι αναθέτουμε οικειοθελώς στις μηχανές ένα μέρος της δικής μας εξουσίας. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα της Τζιλ Λεπόρ, καθηγήτριας Αμερικανικής Ιστορίας στο Χάρβαρντ, βραβευμένης με Πούλιτζερ συγγραφέως και επί χρόνια μόνιμης συνεργάτιδος του «The New Yorker».
...Στη χώρα μας, υπό την εμπειρία της βαριάς οικονομικής κρίσης, η λογιστική διάσταση έχει διαποτίσει την πολιτική συζήτηση. Υπάρχει εδώ, όμως, μία αντίφαση. Δεν αφορά τα πάντα. Η κυβέρνηση έχει επιτύχει να παρουσιάζει τις επιλογές της ως «υπεύθυνες» σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι στρατηγικές της προτεραιότητες να μη χρειάζονται δημοσιονομική δικαιολόγηση.