* Και στο παρελθόν αντιμετωπίστηκαν κρίσεις, η φύλαξη των συνόρων ήταν ισχυρή και αποτελεσματική, αλλά οι τόνοι ήταν χαμηλοί, όπως ορίζει μια τέτοια κατάσταση * Η Ν.Δ. εξακολουθεί να πορεύεται με τη ρητορική του μίσους και του φόβου για μικροκομματικά οφέλη * Δεν θα πρέπει να μπερδεύουμε τον πατριωτισμό με επικίνδυνες πρωτοβουλίες. Είμαστε ένα οργανωμένο κράτος δικαίου με ικανότατο και έμπειρο στρατό και αστυνομία, αρμόδιες αρχές για τη φύλαξη των συνόρων

«Προς Θεού, μόνο να μην επαναληφθεί το 2015». Αυτό εύχονται αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο στη θέα της κρίσης στον Έβρο. Λίγο τους ενδιαφέρει εάν η Τουρκία εργαλειοποιεί τους πρόσφυγες, στέλνοντας το μήνυμα -και τα λεωφορεία- ότι τα σύνορα είναι ανοιχτά. Λίγο τους ενδιαφέρει τι θα συμβεί στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, που ήταν έτοιμα να εκραγούν και πριν από τη μεγάλη πορεία προς τον Έβρο. Αυτό που πραγματικά «καίει» τις κυβερνήσεις εκείνων των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θεωρητικά ομνύουν ακόμη στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες -για τις Αυστρία, Ουγγαρία και σία δεν μιλάμε, τις έχουν απαρνηθεί από καιρό- είναι να καταφέρει η Ελλάδα, με οποιονδήποτε τρόπο και με τη βοήθειά τους, να κρατήσει τα σύνορα κλειστά.

Τις προάλλες είδα κάτι που μ’ έκανε να μην πιστέψω στα μάτια μου: σε μια στάση λεωφορείου, δυο άντρες γύρω στα σαράντα και προφανέστατα Ιάπωνες μιλούσαν μεταξύ τους σε άπταιστα ελληνικά. Προσπάθησα να το εξηγήσω. Μήπως, σκέφτηκα, βρέθηκαν για κάποιο λόγο στην Ελλάδα, π.χ. ως στελέχη ιαπωνικών επιχειρήσεων, και έμαθαν τη γλώσσα τόσο καλά; Από την άλλη, όμως, το γεγονός ότι επέλεξαν να συνεννοούνται μεταξύ τους στα ελληνικά μόνο ένα πράγμα μπορεί να σημαίνει: ότι ήταν η πρώτη τους γλώσσα. Ποιος θα το φανταζόταν;

α) Καλό είναι να αποφύγουμε τον (εύκολο) αντι-τουρκισμό και τον (εύκολο επίσης) αντι-ευρωπαϊσμό. Μόνο σε συνεργασία με την Τουρκία αφενός, και με την ΕΕ αφετέρου, μπορεί να υπάρξουν κάποιες διέξοδοι.

βʼ ) Η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για προσφυγικό/μεταναστευτικό δεν καλύπτει τον Έβρο. Αφορά τα νησιά. Επομένως, κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας για παραβίαση της Συμφωνίας δεν στέκουν.

«Nα μην υπερεκτιμούμε το πρόβλημα από τη μία μεριά –δεν είναι ο κορονοϊός σαν το SARS, όπου η θνητότητα είναι 10%– αλλά και να μην το υποτιμούμε ως πρόβλημα, γιατί με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα ο κορονοϊός δεν είναι και απλή γρίπη».

Ο Ηλίας Μόσιαλος, πρώην υπουργός Επικρατείας, καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο London School of Economics, μιλάει στην «Εφ.Συν.» για τον Covid-19 και ιεραρχεί τις εθνικές και παγκόσμιες προτεραιότητες: για τη χώρα μας «αυτή την περίοδο δεν προέχει η μείωση της φορολογίας αλλά η άμεση ενίσχυση του ΕΣΥ», ενώ για την παγκόσμια κοινότητα «η ενίσχυση των φτωχών χωρών του Νότου δεν επιτάσσεται μόνο στο πλαίσιο της αλληλεγγύης για να μειωθούν οι σημαντικές ανισότητες μεταξύ τους, αλλά υπάρχει και οικονομικό επιχείρημα γιατί οι οικονομικές επιπτώσεις από τις πανδημίες μας αφορούν όλους».

Οι αγορές, παρά την αρχική απροθυμία που έδειξαν να αντιδράσουν στον κίνδυνο του κορωνοϊού, τελικά άρχισαν να τον τιμολογούν.

Αρχικά επλήγησαν οι μετοχές εταιρειών ιδιαίτερα εξαρτημένων από διεθνείς προμηθευτικές αλυσίδες (αυτοκίνητα, ηλεκτρονικά), αεροπορικές εταιρείες, εταιρείες πρώτων υλών και το κύκλωμα του πετρελαίου (στη Νέα Υόρκη η τιμή έπεσε κάτω από 49 δολ./βαρ.) που εξαρτώνται από τη μεγέθυνση της κινεζικής οικονομίας.

Α. Με τον ν. 4555/2018 καθιερώθηκε, για πρώτη φορά στην περίοδο της μεταπολίτευσης, καθεστώς γνησίως αναλογικής αντιπροσώπευσης στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και μάλιστα χωρίς κατώφλι για την συμμετοχή των συνδυασμών στην κατανομή των εδρών. Η σημαντική αυτή θεσμική αλλαγή δημιούργησε νέα δεδομένα, χωρίς όμως να αποτελέσει συνολικά «αλλαγή παραδείγματος» σε σχέση με τα έως τότε ισχύσαντα. Πράγματι, το νέο σύστημα, που είναι γνωστό και ως σύστημα «απλής αναλογικής των υπολοίπων», ναι μεν εναρμονίσθηκε πλήρως με την συνταγματική αρχή της ισότητας-ισοδυναμίας της ψήφου, ως προς την ανάδειξη των Συμβουλίων, πλην όμως συνυπολόγισε, σε κάποιον βαθμό, και τον έντονο προβληματισμό που αναπτύχθηκε ως προς τις συνέπειες μιας τέτοιας επιλογής στο πεδίο της «διοικητικής αποτελεσματικότητας» (η οποία μπορεί, κατά την –όχι πάντοτε επιτυχή– νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, να θεωρηθεί συνταγματικά θεμιτός λόγος για την μέχρις ενός ορίου σχετικοποίηση της αρχής της ισοδυναμίας της ψήφου).

Η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, για το δ΄ τρίμηνο 2019, περιέχει δύο πολύ χρήσιμες εκτιμήσεις.

Η πρώτη αφορά την αύξηση του κατώτατου μισθού, που έγινε τον Ιανουάριο 2019, και συνοδεύτηκε από ανησυχίες για ενδεχόμενη αρνητική επίπτωση στην απασχόληση. Οι ανησυχίες δεν δικαιώθηκαν. Η αύξηση του κατώτατου μισθού είχε περιορισμένη επίδραση στους υπόλοιπους μισθούς. Ενδεικτικό: ο δείκτης μισθολογικού κόστους, που επί επτά συνεχή τρίμηνα αυξανόταν έως τότε, πρώτη φορά μειώθηκε το γ΄ τρίμηνο 2019. Αυτή η διαπίστωση –σημειώνεται–, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη αύξηση της απασχόλησης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ενόψει των διαπραγματεύσεων για τη νέα αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Με άλλα λόγια, ας μη ρίχνονται αδίκως όλα τα βάρη στον τελευταίο τροχό της αμάξης...

Μέσα σε εφτά μόλις μήνες ζήσαμε, είδαμε, μάθαμε τι σημαίνει κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τα βίντεο που παρακολουθήσαμε είναι ένα μικρό μόνο δείγμα του κυνισμού και της ανικανότητας των αρίστων που ανέλαβαν την εξουσία, στηριγμένοι στην απάτη. Συσπείρωσαν μια πανστρατιά συντηρητικών και καθεστωτικών δυνάμεων για να ανακτήσουν τον έλεγχο της διακυβέρνησης της χώρας.

Πέτυχαν μια προσωρινή νίκη απέναντι στην Αριστερά, απέναντι στην αλήθεια, απέναντι στην πρόοδο. Όμως από τότε καθημερινά χάνουν τη μάχη της καθημερινής ζωής. Γιατί δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που γέννησε η κρίση, παρά μονάχα να ευνοήσουν συμφέροντα. Γιατί δεν είναι σε θέση να συνεχίσουν τη προσπάθεια ανάταξης του εθνικού κύρους και της αξιοπρέπειας της χώρας. Και μας ξαναγυρίζουν με μεγάλη ταχύτητα πίσω, στις αιτίες που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία.

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας το 40 % των Ελλήνων θεωρεί θετική , σχεδόν θετική ή ουδέτερη την εξόντωση των 56.000 Ελλήνων Εβραίων στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής .Θα υποθέσω αυθαίρετα ότι η έρευνα δεν είναι ακριβής , αποκλίνει απο τα πραγματικά αισθήματα των πολιτών .Θα περιορίσω το ποσοστό στο 30% .

Λέγω ευθέως ότι αυτό το 30% δεν είναι και δεν μπορεί να είναι στο ορατό μέλλον μέρος του ακροατηρίου ,ως προς το προσφυγικό-μεταναστευτικό , στο οποίο θέλει να απευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ , η Προοδευτική Συμμαχία , η κεντροαριστερά , η φιλελεύθερη , δημοκρατική κεντροδεξιά . Αυτό το 30 % είναι αδύνατο να παρακολουθήσει σήμερα οποιαδήποτε ορθολογική και σύμφωνη με την ανθρωπιά και την δικαιοσύνη διαχείριση του προβλήματος .Διακατέχεται από μή αντιστρέψιμη ξενοφοβία , αγιάτρευτο ρατσισμό και ακαταμάχητο εγωισμό . Και προσοχή , αυτό το 30% δεν εδρεύει στα νησιά του Αν. Αιγαίου, στα Διαβατά ή στα Βρασνά .

Δεν χρειάζεται να γίνει κανείς αναρχικός για να αντιληφθεί ότι η κυβέρνηση είναι μια μορφή εξουσίας. Και σε δημοκρατικά καθεστώτα την εξουσία αυτή δικαιούται να την ασκεί το κόμμα που διαθέτει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με το Σύνταγμα όμως, υπάρχουν και άλλες εξουσίες, όπως η νομοθετική και η δικαστική, οι οποίες με βάση την αρχή της διάκρισης των εξουσιών δεν υπόκεινται στον κυβερνητικό έλεγχο. Είναι δηλαδή ανεξάρτητες. Αυτό το γνωρίζουν οι πρωτοετείς της Νομικής.

Σύμφωνα με τα στοιχεία των ελληνικών αρχών αλλά και της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, οι προερχόμενοι από το Αφγανιστάν είναι περίπου το 30%. Αρα ήδη οι προερχόμενοι από εμπόλεμες ζώνες ξεπερνούν το 50% ● Εάν δεν επιδειχτεί αλληλεγγύη από άλλες περιοχές της χώρας μας προς τα νησιά, πώς θα ζητήσουμε να επιδειχτεί αλληλεγγύη από άλλες χώρες προς την Ελλάδα, ώστε να δεχτούν κι εκείνες κάποιους πρόσφυγες;