...Αργά ή γρήγορα, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να ορίσει ο ίδιος την πολιτική των συμμαχιών του, μετασχηματίζοντας την κινηματική διαμαρτυρία σε ηγεμονική βούληση, με απεύθυνση σε ευρύ κοινωνικό ακροατήριο. Προς το παρόν, είναι εύκολο να δηλώνει κανείς πως "δεν θα γίνει το κερασάκι στην τούρτα της κεντροαριστεράς"~ πόσο μάλλον όταν κανένας δεν θέλει να δοκιμάσει τα γλυκά της. Το θέμα, ωστόσο είναι να περάσει ο ΣΥΝ από το "ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε" στο "καθίστε, να σας τρατάρουμε".
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2008-03-23
Επιδεινώνεται συνεχώς η οικονομική κατάσταση στις ΗΠΑ. Τη γενικευμένη αίσθηση ότι η αμερικανική οικονομία έχει εισέλθει σε ύφεση ενίσχυσε και ο ΟΟΣΑ την Πέμπτη, προβλέποντας μηδενική σχεδόν μεγέθυνσή της το πρώτο εξάμηνο φέτος, και ανάλογες αναμένονται στις 14 Απριλίου οι προβλέψεις του ΔΝΤ. Αλλά η μεγάλη απειλή παραμένει η χρηματοοικονομική κατάρρευση, την οποία δεν έχει αποσοβήσει με όλες τις ως τώρα δραματικές της ενέργειες η Fed.
Σε κινούμενη άμμο πορεύεται και πάλι η Τουρκία, μετά από την αναπάντεχη προσφυγή του εισαγγελέα \Αμπντουραχμάν Γιαλτσίνκαγια\ κατά της λειτουργίας του κυβερνώντος κόμματος \ΑΚΡ\ αλλά και προσωπικά εναντίον 71 στελεχών του κόμματος (του \Ταγίπ Ερντογκάν, Αμπντουλάχ Γκιούλ\, 5 υπουργών και 33 βουλευτών συμπεριλαμβανομένων), των οποίων ζητά αναστολή της πολιτικής τους δραστηριότητας για 5 χρόνια, επειδή μεθοδεύουν τη μετατροπή της Τουρκίας σε "άντρο του ισλαμισμού".
Ρομπέρτο Σάλβανο, Time magazine, ppol.gr, Δημοσιευμένο: 2008-03-22
Κανείς δεν θα κερδίσει τις επόμενες ιταλικές εκλογές, πάντως όχι οι Ιταλοί πολίτες. Παρ’ όλες τις προεκλογικές διακηρύξεις περί «αλλαγής» και «μεταρρύθμισης», όλοι οι πολιτικοί μοιάζουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν να αγνοούν το βασικότερο πρόβλημα της χώρας: το οργανωμένο έγκλημα -που θα μπορούσε να ονομαστεί και «εγκληματικός τομέας» της οικονομίας.
Προς τι η έκπληξη για τη θέση της Ιεράς Συνόδου απέναντι στην ελεύθερη συμβίωση των ζευγαριών; «Πορνεία» δεν θεωρεί η Εκκλησία κάθε σχέση που δεν ευλογεί η ίδια; Και για να πούμε και των μητροπολιτών το δίκιο, εντός της χριστιανικής κοσμοθεωρίας οποιαδήποτε ερωτική σχέση πριν ή εκτός του «Ησαΐα χόρευε» «πορνεία» είναι.
ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Μεσογειακής Ένωσης πέθανε. Πρόκειται βεβαίως για την πρωτοβουλία που πριν από λίγους μήνες εξήγγειλε ο πρόεδρος της Γαλλίας Ν. Σαρκοζί για τη δημιουργία της «Μεσογειακής Ένωσης»
Το συνέδριο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ τελείωσε. Τα φώτα της δημοσιότητας θα σβήσουν. Ο νέος πρόεδρος απολαμβάνει τη συμπάθεια μεγάλης μερίδας πολιτών, που έχουν κουραστεί από το παραδοσιακό «πολιτικό προσωπικό» της χώρας. Τώρα αρχίζει η αναμέτρηση με τη σκληρή πραγματικότητα.
Πίστεψα ότι «ελευθερία είναι η συνείδηση της αναγκαιότητας». Ότι η «αναγκαιότητα είναι η ταξική πάλη», αυτή είναι ο νόμος της ιστορικής εξέλιξης. Άρα εφ’ όσον υπηρετήσω την αναγκαιότητα κι ενταχθώ στην ταξική πάλη, θα νοιώσω και θα είμαι ελεύθερος.
Μπορεί μια δεξιά κυβέρνηση να νομοθετεί κατά την κρίση της;
Γενική απεργία έχουν κηρύξει σήμερα η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ απαιτώντας να αποσυρθεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που συζητείται αυτές τις μέρες στην ολομέλεια της Βουλής. Στους απεργούς εδώ και δύο εβδομάδες της ΔΕΗ και της Τραπέζης της Ελάδος, πιο πρόσφατα των υπόλοιπων τραπεζών, των δήμων, των νομικών, από χθες και του Μετρό και του ΗΣΑΠ, έρχονται να προστεθούν δημόσιοι υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι σε όλες τις συγκοινωνίες, γιατροί και νοσηλευτές, φαρμακοποιοί, μηχανικοί, βενζινοπώλες, δημοσιογράφοι, πολλές ακόμα χιλιάδες εργαζόμενοι όλων των κλάδων.
Mιλώντας στη ΝΕΤ105,8 (Γ. Καπόπουλος), σχετικά με τη δυνατότητα συνάντησης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚΟι αφορισμοί για «διαφορετικές όχθες» κοιτούν προς τα πίσω. Όπως και κατάλοιπο μιας παρελθούσας εποχής είναι και οι διεκδικήσεις αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ. Η «ανατροπή των συσχετισμών», με περαιτέρω ενδυνάμωση της Αριστεράς, αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την ποιότητα και την προοπτική μιας πολιτικής συμμαχίας.
Μιλώντας στον 9,84(Γ.Λοβέρδος-Μ.Νικολάου) για τις πολιτικές εξελίξεις.
Διεκδικούμε να διαμορφωθεί μια νέα πλειοψηφία με επίκεντρο την αριστερά, ικανή να κυβερνήσει τον τόπο. Αυτό είναι φανερό ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας. Εμείς μάλιστα που θέλουμε απλή αναλογική δεν νομίζω, όσο αισιόδοξα και να είναι τα πράγματα, ότι θα πάρουμε το 51%. Αυτό σημαίνει ότι στον ορίζοντά μας έχουμε μια πολιτική ευρύτερων συμμαχιών. Διεκδικούμε μια αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό.
Τάσος Παππάς, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 2026-08-06
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη; Το μεταναστευτικό, λένε με μια φωνή βροντώδη συντηρητικά και ακροδεξιά κόμματα. Απειλούμαστε, υποστηρίζουν, από τις ορδές των «βαρβάρων» που έχουν άλλη θρησκεία, διαφορετική κουλτούρα και αρνούνται να ενσωματωθούν.
Ως πολιτικό πρόβλημα της χώρας συχνά νοούνται τα υπαρξιακά προβλήματα των κομμάτων και των ηγεσιών τους. Το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα είναι άλλο: Είναι ένα σύστημα που γίνεται όλο και λιγότερο συμπεριληπτικό, που όχι μόνο στερεί σε αυξανόμενο αριθμό νοικοκυριών δικαιώματα όπως η δωρεάν καλή παιδεία, καλή φροντίδα υγείας, αξιοπρεπής στέγαση και ικανοποιητική ασφάλεια για τη ζωή και την περιουσία τους, αλλά…
Η Ισπανία προσφέρει ένα επιτυχές παράδειγμα φιλελεύθερης κεντροαριστερής διακυβέρνησης, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην άνοδο της άκρας δεξιάς.
Η Ισπανία διανύει μια περίοδο εντυπωσιακών επιδόσεων που την αναδεικνύουν σε μία από τις πιο επιτυχημένες οικονομίες της Ευρώπης. Η ανάπτυξη προβλέπεται να φθάσει 2,6% φέτος, σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές και για τα επόμενα χρόνια.
Αλίμονο. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει, και θα υποστείς ξαφνικά τα βάσανα που προκάλεσαν στους Πετραλωνιώτες ανέμελοι εργολάβοι και τεχνικοί και στους Κυψελιώτες ο μετροπόντικας. Κατά το συνήθειο που σφραγίζει τη λήξη των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (κάθε Ολυμπιάδα ανακηρύσσεται «η καλύτερη όλων των εποχών», το ίδιο και κάθε Μουντιάλ), ο Φίφαρχος Τζιάνι Ινφαντίνο διαβεβαίωσε τον πλανητάρχη Ντόναλντ Τραμπ, «σε ιδιωτική εκδήλωση», όπως γράφτηκε, ότι το μόλις λήξαν Παγκόσμιο Κύπελλο «ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες από κάθε άποψη».
Τον Νοέμβριο του 1999, το Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας είχε φιλοξενήσει μια ασυνήθιστη συνάντηση, αναγεννησιακών φιλοδοξιών. Γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο Κλίντον είχαν συγκεντρωθεί οι ηγέτες πέντε ακόμη μεγάλων χωρών- ο Τόνι Μπλερ της Βρετανίας, ο Ιταλός Ντ’ Αλέμα, ο Γάλλος Ζοσπέν, ο Γερμανός Σρέντερ και ο Καρντόζο της Βραζιλίας. Εκπροσωπούσαν όλοι το ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό ρεύμα. Μια φιλελεύθερη εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, που θριάμβευε εκλογικά εκείνη την εποχή και κυβερνούσε τις 13 από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιλαμβανομένης της Ελλάδας).
Οι πιστοί της Στρογγυλής Θεάς είναι το ίδιο φανατικοί με τους πιστούς της Κυβέλης και της Ισιδας, δύο θεοτήτων που πριν περάσουν στη δικαιοδοσία της μυθολογίας, πρόλαβαν να γράψουν αιώνες πραγματικής ιστορίας, και στην Ελλάδα. Τμήμα αυτής της ιστορίας είναι η λέξης «φανατικός», που προέκυψε σαν χαρακτηρισμός των ιερέων της Ανατολίτισσας Κυβέλης και της Αιγύπτιας Ισιδας, οι οποίοι κυριεύονταν από ιερή μανία κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους. «Fanum» είναι λατινιστί το ιερό, ο ναός, και «fanaticus», ο θεόληπτος.
Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.
Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του.
Εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν, θα είχαν ανατρέψει το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη και θα είχαν ενισχύσει τους αποσχιστικούς μειονοτικούς εθνικισμούς ως πολιορκητικό κριό κατά της κεντρικής κυβέρνησης.
Τα παιχνίδια για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ είναι παιχνίδια με τη φωτιά, καθώς η Τεχεράνη πιστεύει ότι εδώ και έναν χρόνο έχει στείλει σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον για την ανθεκτικότητά της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, ο οποίος ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση.
Υπάρχουν πολιτικές που πετυχαίνουν και πολιτικές που αποτυγχάνουν. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, στις ώριμες δημοκρατίες, προηγείται πάντα κάτι εξίσου σημαντικό: ο απολογισμός. Η αξιολόγηση των επιλογών, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι λειτούργησε, τι όχι και γιατί.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι χρόνια φαίνεται να επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη. Δεν είναι ότι δεν πάρθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας. Το αντίθετο. Πάρθηκαν τόσο πολλά, ώστε δύσκολα θυμάται κανείς τη σειρά τους. Επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος το 2021. Fuel Pass, Power Pass και «Καλάθι του Νοικοκυριού» το 2022.
Καθώς οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη υπό τη δεύτερη κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, όχι μόνο μειώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και αμφισβητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους, αλλά και αποποιούνται την de facto (αλλά ποτέ επίσημα δηλωμένη) ηγεσία τους στη γεωπολιτική Δύση. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν έναν πολιτικό ηγετικό ρόλο που ασκούσαν στη Δυτική Ευρώπη από το 1945 και στην Ευρώπη συνολικά από το 1990. Το προφανές επακόλουθο είναι ότι η Ευρώπη θα μείνει μόνη της και θα πρέπει να λύσει τα γεωπολιτικά προβλήματα και προκλήσεις μόνη της.
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση. Ο «χουλιγκανισμός» ο οποίος χαρακτήριζε πράξεις βίας που διαπράττονταν από οπαδούς ομάδων με αφορμή αγώνες έχει μετεξελιχθεί σε κάτι αποτρόπαιο: αποκομμένος από τον αθλητισμό, με προκάλυμμα τους παραδοσιακούς συνδέσμους οργανωμένων φιλάθλων, έχει αποκτήσει την ιεραρχία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Κοινώς, μαφίας.
Πάντα τέτοιες μέρες οι πανεπιστημιακοί παθαίναμε κρίση ταυτότητας. Είχαμε διδάξει όλο το εξάμηνο ψυχή τε και σώματι κι όταν έφτανε η ώρα των εξετάσεων και της διόρθωσης των γραπτών αναρωτιόμασταν τι νόημα έχει το επάγγελμά μας. Διορθώναμε με τις ώρες σκυμμένοι πάνω απ’ τα γραπτά και βλέπαμε πόσο περιορισμένη ήταν η ανταπόκριση σε όσα είχαμε προσπαθήσει να μεταδώσουμε. Κυκλοφορούσαν και μερικά ανέκδοτα: ό,τι και να ’χει γράψει, αν βάλει τον Χίτλερ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι στον Α΄, πρέπει να περάσει – χρειαζόμαστε ένα 50% επιτυχίας, τουλάχιστον…
