Οι διαδηλώσεις στη Γένοβα (19-21 Ιουλίου 2001), ενάντια στη σύνοδο των οκτώ ισχυρότερων κρατών του πλανήτη (G8), ήταν μια από τις κορυφαίες στιγμές ενός κινήματος που καθόρισε τη γενιά μας, καθόρισε την ευρωπαϊκή και την ελληνική Αριστερά. Είναι η πολιτική μας κληρονομιά.

Ηταν η πρώτη σύνοδος των G8 μετά την εκλογή του Μπους στις ΗΠΑ και τη νίκη του Μπερλουσκόνι εναντίον της κεντροαριστερής «Ελιάς». Η διοργάνωσή της από τον Μπερλουσκόνι καθόρισε και το όργιο καταστολής, που κορυφώθηκε με τη δολοφονία του 23χρονου Κάρλο Τζουλιάνι από αστυνομικό.

Μετά την άνοιξη του 2020, η κυβέρνηση στήριξε την αντιπροσφυγική πολιτική της στα σύνορα στη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Συνοροφυλακής και Ακτοφυλακής, της γνωστής Frontex. Zήτησε και πέτυχε την αποστολή της Δύναμης Ταχείας Συνοριακής Επέμβασης της Frontex στον Εβρο, της ανέθεσε την απέλαση χιλιάδων προσφύγων στην Τουρκία, στήριξε τη γιγάντωση της υπηρεσίας.

Το Μακεδονικό πρόβλημα ήταν το μεγαλύτερο, μετά τις ελληνοτουρκικές διαφορές, αγκάθι στην εξωτερική πολιτική της χώρας, για σχεδόν 30 χρόνια.

Κόστισε ανυπολόγιστα στο διεθνές κύρος της χώρας. Κατασπατάλησε το πολύτιμο διπλωματικό της κεφάλαιο. Της στέρησε τον ηγετικό ρόλο του διαύλου-συνδέσμου στη φάση μετάβασης των βαλκανικών χωρών στη Δύση (Κοινοβουλευτισμό, ελεύθερη αγορά, Ε.Ε., ΝΑΤΟ).

Βιάστηκαν "πηγές" του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών να χαρακτηρίσουν το μισάνοιγμα της Τουρκίας για προσφυγή στην Χάγη, ως "εκ του πονηρού" και "παιχνίδια εντυπώσεων". Εφόσον η προσφυγή στη Χάγη αποτελεί επίσημη θέση της χώρας μας από το 1974, θα έπρεπε η ελληνική πλευρά να θεωρεί θετικό κάθε βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η Προγραμματική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. ήταν ένα θετικό γεγονός παρά τις οργανωτικές δυσκολίες που δημιουργεί η πανδημία. Τα εισηγητικά κείμενα ήταν απαιτητικά. Αλλά και οι ομιλίες ήταν σε αντίστοιχα υψηλό επίπεδο. Μου έκανε εντύπωση ότι ομιλίες πολλών μελών δεν περιορίστηκαν σε μια μεταφορά εμπειριών, που και αυτή είναι χρήσιμη, αλλά αποτέλεσαν συμβολές ουσιαστικές, με γνώση και άποψη. Αυτό δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. έχει διαμορφώσει ένα πολύ αξιόλογο δυναμικό από μεσαία στελέχη και μέλη και πρέπει να σκεφτεί τρόπους πληρέστερης και πιο ουσιαστικής αξιοποίησης των δυνατοτήτων τους.

Στις ερμηνείες για τη δημοσκοπική διαφορά ανάμεσα στη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ παραλείπεται ένας κρίσιμος παράγοντας: η ευρύτερη συρρίκνωση της επιρροής της Αριστεράς. Το είδαμε πρόσφατα και στην Κύπρο, αλλά αφορά ολόκληρη την Ευρώπη, τόσο τη Σοσιαλδημοκρατία, όσο και τη ριζοσπαστική Αριστερά. Δεν ανακάλυψε ξαφνικά ο κόσμος τα καλά του καπιταλισμού. Το αντίθετο.

Ισως, απλά, επιβεβαιώνεται ότι αφού περπατηθούν όλοι οι άλλοι δρόμοι, τότε το πολιτικό σύστημα της χώρας δοκιμάζει να ακολουθήσει τον δρόμο της λογικής. Οπως και να ’χει, φαίνεται μια διάθεση για ανακωχή στις κομματικές συγκρούσεις για το θέμα του εμβολιασμού. Η εβδομάδα που άρχισε στον απόηχο της σύγκρουσης για το bonus των 150 ευρώ, της ακραίας δήλωσης ότι η αντιπολίτευση κάνει υγειονομικό σαμποτάζ και της ανταπάντησης ότι η κυβέρνηση ευθύνεται για την εμβολιαστική αποτυχία, έκλεισε με την Φ. Γεννηματά να τονίζει ότι ο εμβολιασμός είναι εθνικός στόχος κι ότι απαιτείται συνεννόηση για να επιτευχθεί και τον Αλ. Τσίπρα να κάνει έκκληση στους πολίτες να εμβολιαστούν και να φέρουν προστατευτική μάσκα.

«Η στρατηγική και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον μια σαφής προγραμματική πρόταση που διευκολύνει την ενότητα στον προοδευτικό χώρο»

Μία εβδομάδα μετά την Προγραμματική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, που ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία το περασμένο σαββατοκύριακο αλλά και με ευρεία αποδοχή των προγραμματικών θέσεων από τους συνέδρους, μιλάει στην ΑΥΓΗ ο επικεφαλής της Επιτροπής Προγράμματος.

Για τη συνταγματικότητα των εμβολιασμών «ρουτίνας», που αφορούν τις γνωστές –παιδικές κυρίως– ασθένειες, έχουν εδώ και χρόνια αποφανθεί τα δικαστήρια των περισσότερων χωρών, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας Συμβουλίου της Επικρατείας: εφόσον αυτός στηρίζεται σε σοβαρά και τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα και η στατιστική πιθανότητα εμφάνισης παρενεργειών είναι μηδαμινή, είναι καθ’ όλα νόμιμος και μπορεί να επιβληθεί ως υποχρεωτικός. Διότι απορρέει από την υποχρέωση του κράτους «να μεριμνά για την υγεία των πολιτών» (άρθρο 21 παρ. 3 Σ.).

Σε μια εποχή που ξορκίζαμε διεθνώς την «ανασφάλεια», την κοινωνική και την πολιτισμική, γιατί γεννά πολιτικά τέρατα, φαίνεται ότι έχουμε την πολυτέλεια να βιώσουμε άλλη μια ανασφάλεια, και μάλιστα μεγαλύτερη - την υγειονομική. Αυτή την τροπή νομίζω ότι έχει πάρει ο «διάλογος» για τον εμβολιασμό ή την άρνησή του, τον υποτιθέμενο διχασμό της κοινωνίας, την ανάγκη αλλά και τα όρια της «πειθούς», την επιβολή υποχρεωτικών μέτρων.

Ο Πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στον Μ. Τσιντσίνη στην «Καθημερινή» έκανε αναφορά σε πολλά ζητήματα που η κυβέρνηση κλήθηκε να διαχειριστεί τα τελευταία δύο χρόνια όπως την πανδημία και τις επιπτώσεις της. Αυτό όμως που δημιούργησε ερωτηματικά είναι η σπουδή του να παρουσιάσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως πρόβλημα για τη δημοκρατία, μάλιστα έκανε την αναφορά δύο φορές για να δώσει έμφαση.

Ποτέ πριν η Κύπρος δεν βρέθηκε τόσο κοντά στη διχοτόμηση προειδοποιεί ενόψει και των ανακοινώσεων Ερντογάν, ο Στέφανος Στεφάνου. Μιλώντας στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» μετά την εκλογή του, ο νέος γενικός γραμματέας του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζόμενου Λαού, τονίζει την ανάγκη πρωτοβουλιών στο Κυπριακό, καταγγέλλει την κυβέρνηση για υποτίμηση των κινδύνων και σημειώνει ότι η κατοχική δύναμη εκμεταλλεύεται το αδιέξοδο για να παγιώνει τη διχοτόμηση.