Η επιλογή της ΓκιούλΜπεγιάζ Καραχασάν για υποψήφια επικεφαλής της Υπερνομαρχίας Δράμας –Καβάλας –Ξάνθης από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ αποτελεί αναμφισβήτητα μια ριζοσπαστική κίνηση για το πολιτικό σύστημα που έχουν οικοδομήσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Αν πραγματικά επαγγελλόμαστε ένα διαφορετικό πολιτικό πολιτισμό οφείλουμε, δημόσια, να επισημαίνουμε πολιτικές επιλογές που προωθούν, έστω και στο συμβολικό επίπεδο, την κοινωνία μας προς τα εμπρός.
Τον κοινωνικό διάλογο για το ασφαλιστικό προτίθεται να ανοίξει πανηγυρικά η κυβέρνηση την Πέμπτη 11 Μαϊου. Για το σκοπό αυτό συγκαλείται η Επιτροπή Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, ενώ στη συνέχεια θα προσκληθούν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων και των εργοδοτών. Η έως τώρα κυβερνητική πρακτική όμως και η απουσία πλαισίου και σαφών στόχων δείχνουν ότι κανένας πραγματικός διάλογος για ευρύτερες μεταρρυθμίσεις δεν επιδιώκεται.
Με έκπληξή μου διάβασα στο Διαδίκτυο το ομόφωνο ψήφισμα της Διοικούσας Επιτροπής της ΠΟΣΔΕΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού των ΑΕΙ) της 14ης Απριλίου 2006, σύμφωνα με το οποίο καταγγέλλεται ότι "οι διοικήσεις δύο ιδρυμάτων προέβησαν σε περικοπές ή απόπειρες περικοπής αποδοχών των διδασκόντων (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθήνας) που συμμετείχαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις του κλάδου".
Ο αποκαμωμένος από τον διακηρυγμένο πόλεμο κατά της διαπλοκής πρωθυπουργός βρήκε στον υπουργό Ναυτιλίας το άλτερ έγκο του. Υπάρχουν ακήρυχτοι πόλεμοι που διεξάγονται χωρίς ποτέ να έχουν επισήμως αναγγελθεί.
H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Ποίηση. Όταν η αρχιτεκτονική παρέμβαση εμπνέει μεγάλους δημιουργούς όπως τον Μποντλέρ. Τα «άνθη του κακού» είναι και μια νοσταλγία για το Παρίσι προ Haussmann.
Είκοσι χρόνια μετά, το Τσερνομπίλ αναφέρεται ακόμη ως το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα. Το μέλλον όμως επιφυλάσσει χειρότερα, αφού η κατασκευή νέων πυρηνικών εργοστασίων αυξάνει την πιθανότητα μεγάλων καταστροφών.
Μια πρόσφατη δημοσκόπηση αποκάλυψε ότι πάνω από 60% των Ελλήνων συμφωνεί με την κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο και τις ιδιωτικοποιήσεις. Δεν θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση. Ούτε να ψάχνουμε για κόλπα στη διενέργεια της δημοσκόπησης. Αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας.
Γιάννης Πανούσης, Συνένευξη στη Βούλα Κεχαγιά, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2006-05-03
H Αριστερά δικαιούται και ηθικά και ιστορικά να αποδείξει ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος διαχείρισης των κοινών λέει ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης, υποψήφιος υπερνομάρχης Αθήνας - Πειραιά με τη στήριξη του Συνασπισμού.
Ο κ. Πανούσης καταθέτει για πρώτη φορά την πικρία του διότι οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν του έδωσαν την ευκαιρία να δείξει πόσο σέβεται τις απόψεις τους και δηλώνει πως δεν τον ενδιαφέρει το ενδεχόμενο υποστήριξής του από τη Νέα Δημοκρατία, με την οποία άλλωστε δεν έχει καμία ιδεολογική συγγένεια. Τώρα, το τι θα κάνουν οι ψηφίζοντες πολίτες που έχουν ελευθερία επιλογών, αυτό - όπως αναφέρει - είναι άλλο θέμα...
«Και κατέβα, κατέβα, κατέβα, να πού έφτασα!» λέει κάποιος που χοροπηδάει από σκαλί σε σκαλί στην τηλεοπτική διαφήμιση για τα κλιμακούμενα επιτόκια των οικιστικών δανείων. Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα και στη διεθνή πολιτική σκηνή. Κατεβαίνουμε ακάθεκτοι, επειδή το αναμενόμενο έχει αρχίσει να διολισθαίνει προς το μοιραίο, και συνεπώς το αποδεκτό.
Πριν από λίγες μέρες δόθηκε η ευκαιρία γι’ άλλη μια φορά στο ΚΚΕ να αναλάβει ενωτικές πρωτοβουλίες ενάντια στον ιμπεριαλισμό με αφορμή την επίσκεψη της γερακίνας στην Αθήνα. Αφού συμμάχησε με τον Καρλ Τσάις Ιένα καθρέφτη του, αναδιπλασιάζοντας το είδωλό του, πρόφτασε και να καταγγείλει τον Χουντή και να φτύσει το Φόρουμ, που τα παίρνει, ως γνωστόν, από τον Σόρος!
Έναν μήνα μετά την υπογραφή μιας νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που διασφαλίζει δύο χρόνια βελτίωσης στις κατώτατες εργατικές αμοιβές, η ΓΣΕΕ κατέβηκε στην προχθεσινή Πρωτομαγιά με μια κατάκτηση στο χέρι. Μπορεί οι αριστερές της παρατάξεις να διαφώνησαν, ή και να καταγγέλλουν τον συμβιβασμό με τους εργοδότες, κάνοντας λόγο για «ψίχουλα».
Μήνες τώρα η αμερικανική κυβέρνηση πιέζει τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να επιβάλλουν κυρώσεις στην Τεχεράνη. Θεωρητικά η επιβολή κυρώσεων είναι ένας τρόπος για τη διεθνή κοινότητα να πείσει χωρίς στρατιωτικά μέσα μια χώρα να συμμορφωθεί στις εντολές του ΟΗΕ.
Η Δύση φοβάται. Αναλυτές και διπλωμάτες φοβούνται την άνοδο της Κίνας, οι επιχειρηματίες τις απρόσμενες και ίσως παράλογες μεταβολές στην οικονομία, οι πνευματικές ελίτ το νέο τοπίο αφήγησης του πραγματικού (social media, κυριαρχία της εικόνας κ.λπ.), οι πολιτικοί τα ξεσπάσματα του λαού.
Oι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι πολύ μετριοπαθείς απαντούν καταφατικά, δεδομένης της τροπής των δημόσιων πραγμάτων και της επιδείνωσης των προοπτικών.
ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΙ «ΤΑΡΑΧΕΣ» (emeutes), οι συγκρούσεις. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της μακρονικής παράταξης και της δεξιάς που καταγγέλλουν –στη Γαλλία– το κόμμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας», το LFI, για τα έκτροπα, και έπειτα η εμπλοκή της αστυνομίας, των υπηρεσιών και η εξέλιξη με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
