Δύο φορές μέσα στα τελευταία δέκα χρόνια απέτυχε να συζητηθεί το ασφαλιστικό πρόβλημα στην ελληνική κοινωνία. Τον Οκτώβριο του 1997 ο καθηγητής Γιάννης Σπράος παρουσίασε την έκθεση «Οικονομία και συντάξεις», που με αφετηρία τη δημογραφική προοπτική γήρανσης του πληθυσμού και τη συνακόλουθη διόγκωση της δαπάνης για τη χρηματοδότηση των συντάξεων, διερευνούσε εναλλακτικές δυνατότητες για να αντιμετωπισθεί αυτό το κόστος.
Εν όψει της συνεδρίασης της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ με θέμα τις πολιτικές εξελίξεις και την πρόταση του Ν. Κωνσταντόπουλου η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ διένειμε στα μέλη του οργάνου το κείμενο-συμβολή στον αναγκαίο διάλογo.
Στη συνάντηση που είχαν στο Παρίσι ο Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Κόφι Ανάν δεν έγινε καμία αναφορά στο σχέδιο του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για τη λύση του Κυπριακού. «Εκτός από την Κύπρο δεν γνωρίζω άλλη χώρα, ίσως πλην των ΗΠΑ, που να επικεντρώνεται η συζήτηση στο σχέδιο Ανάν», είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Κύπρου επιστρέφοντας στο νησί.
Η συνάντηση του προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ έγινε μέσα σε κλίμα αμηχανίας. Οι προηγούμενες συναντήσεις, όπως και τα έγγραφα που διατυπώθηκαν, τόσο από τον ΟΗΕ όσο και από την κυπριακή κυβέρνηση, γύρω από το Κυπριακό, αποτυπώνουν ένα αγεφύρωτο χάσμα απόψεων.
«Όποια πληροφορία έφθασε σ’ εμάς, δόθηκε στη Δικαιοσύνη», είπε τη Δευτέρα στη Βουλή ο K. Καραμανλής για το θέμα των υποκλοπών. Και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος συμπλήρωσε την επομένη ότι η κυβέρνηση δεν γνωρίζει τίποτε περισσότερο απ’ όσα είπαν στην αξιοδάκρυτη εκείνη παράσταση οι τρεις υπουργοί της και όσα περιέχει ο φάκελος του κ. Παπαγγελόπουλου. Δηλαδή, σχεδόν τίποτε.
Πριν καλά καλά ξεκινήσει η πολύφερνη συζήτηση για δυνατότητα συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ, φαίνεται ότι αρχίζει να καρκινοβατεί... Τα δειλά ανοίγματα που επιχείρησε ο κ. Παπανδρέου, αλλά και οι παρεμβάσεις του Ν. Κωνσταντόπουλου, που έδειξαν ότι κάτι αρχίζει να κινείται, δεν φαίνεται να βρίσκουν αντίκρισμα από την ηγετική τάση του Συνασπισμού. Η πόρτα δείχνει να κλείνει, πριν καλά καλά ανοίξει...
Γιατί πέφτει ο Συνασπισμός; Tι συμβαίνει και υποχωρούν
τα ποσοστά του; Eίναι δυνατόν σε εποχές νεοφιλελεύθερης διαχείρισης ο λόγος του να ξεθυμαίνει και η εμβέλειά του να αποδυναμώνεται; Eρωτήματα όπως τα παραπάνω απασχολούν εδώ και καιρό όχι μόνο τα ηγετικά κλιμάκια της Kουμουνδούρου, αλλά και το πολιτικό ακροατήριο που ενδιαφέρεται για την τύχη της πέραν του KKE Aριστεράς
Καλά τα ριζοσπαστικά διάφορα, κυρίως θεωρητικά και γενικόλογα, καλά τα «αντισυστημικά» και ανατρεπτικά, καλές οι γενικές διακηρύξεις, αλλά, να πάρει η ευχή, όταν έρχονται τα δύσκολα, δηλαδή τα «ξεροκέφαλα» γεγονότα, τότε όλα ή σχεδόν όλα μπαίνουν σε δοκιμασία και σε …εντατική θεραπεία!
Ευτυχώς… που το 2000 η ΝΔ δεν έγινε κυβέρνηση γιατί τότε θα καταργούσε τον «Καποδίστρια». Μετά όμως από 8 χρόνια λειτουργίας των συνενωμένων παλαιών δήμων και κοινοτήτων σε 1031 νέους δήμους φαινόταν- και κατά δήλωση βουλευτών της- ότι, μετά και από τα δύο χρόνια διακυβέρνησης, είχε αλλάξει γνώμη.
Aν δεν ήμουν Λασιθιώτης κι αν ήμουν ιστορικός, θα τολμούσα μια μονογραφία για το πολιτικό σύστημα της Eλλάδας με πρώτη ύλη τα συνθήματα που τα τελευταία χρόνια έχουν γραφεί, σβηστεί, ξαναγραφεί, τροποποιηθεί ένθεν κακείθεν της εθνικής οδού στο Σεληνάρι, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή για το ζήτημα του Δήμου Bραχασίου.
Γιάννης Πανούσης, Συνέντευξη στον Ανδρέα ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, Κυριακάτικη Αυγή, Δημοσιευμένο: 2006-02-26
Έχοντας ως στόχο - πρόκληση να ανοίξει ο διάλογος μεταξύ των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ σε μια προοπτική προγραμματικής διακυβέρνησης, ο υποψήφιος υπερνομάρχης του ΣΥΝ Γιάννης Πανούσης δηλώνει ότι "δεν παίζει για να χάσει". Με βέλη στη φαρέτρα του τις άπειρες ώρες που έχει περάσει στα αμφιθέατρα της Νομικής, συγκρουόμενος σε επίπεδο ιδεών, ο καθηγητής εγκληματολογίας απαντάει στους επικριτές του ότι δεν είναι κατασκεύασμα των μίντια, προσθέτοντας ωστόσο ότι είναι απαραίτητα (τα μίντια) να προωθήσει κάποιος τις θέσεις του.
Η κυρία υπουργός Παιδείας κ.λπ. προχωρά ακάθεκτη στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, αγνοώντας, πέρα από τις αντιδράσεις, και την πραγματικότητα. Δεν γνωρίζω αν έχει γίνει σε επιστημονικό-ερευνητικό επίπεδο (στα σχετικά πανεπιστημιακά τμήματα) συζήτηση για τους λόγους που δημιουργούν την απαίτηση όλοι οι απόφοιτοι Λυκείου να εισέρχονται στο πανεπιστήμιο
Oι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι πολύ μετριοπαθείς απαντούν καταφατικά, δεδομένης της τροπής των δημόσιων πραγμάτων και της επιδείνωσης των προοπτικών.
ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΙ «ΤΑΡΑΧΕΣ» (emeutes), οι συγκρούσεις. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της μακρονικής παράταξης και της δεξιάς που καταγγέλλουν –στη Γαλλία– το κόμμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας», το LFI, για τα έκτροπα, και έπειτα η εμπλοκή της αστυνομίας, των υπηρεσιών και η εξέλιξη με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων.
Η Δύση φοβάται. Αναλυτές και διπλωμάτες φοβούνται την άνοδο της Κίνας, οι επιχειρηματίες τις απρόσμενες και ίσως παράλογες μεταβολές στην οικονομία, οι πνευματικές ελίτ το νέο τοπίο αφήγησης του πραγματικού (social media, κυριαρχία της εικόνας κ.λπ.), οι πολιτικοί τα ξεσπάσματα του λαού.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
Εν όψει της συνεδρίασης της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ με θέμα τις πολιτικές εξελίξεις και την πρόταση του Ν. Κωνσταντόπουλου η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ διένειμε στα μέλη του οργάνου το κείμενο-συμβολή στον αναγκαίο διάλογo.