Το ζήτημα της σύγκλισης σοσιαλδημοκρατίας και αριστεράς, ενώ είναι στην ημερήσια διάταξη των ανιχνεύσεων αλλά και των συγκεκριμένων πολιτικών σχεδίων της ευρύτερης ευρωπαϊκής αριστεράς(Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Σκανδιναυϊα κλπ.) λείπει ΠΑΝΤΕΛΩΣ από ην προοπτική της επόμενης δεκαετίας στο βιβλίο του Κ. Σημίτη. Αποτελεί παράλειψη; Από ένα πολιτικό με συγκρότηση όπως ο Κ.Σ., δεν το πιστεύω. Δεν πιστεύει πλέον σε αυτό; Το θεωρεί για την προσεχή δεκαετία «εκτός πεδιάς»; Ελπίζω κάποια στιγμή να υπάρξει από τον ίδιο μια απάντηση...
"Οι βρετανικές προτάσεις εισάγουν μια νέα αντίληψη της αλληλεγγύης, την οποία δεν γνωρίζαμε, σύμφωνα με την οποία οι φτωχοί δίνουν στους πλούσιους - βασικά στο Ηνωμένο Βασίλειο" είπε σαρκαστικά ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών Αλμπέρτο Ναβάρο συνοψίζοντας τις εντυπώσεις του από το σχέδιο που υπέβαλε η βρετανική προεδρία για τις δημοσιονομικές προοπτικές 2007-2014.
Συχνά, ή θα έλεγε κανείς μονίμως, στην ελληνική Aριστερά γίνονται αξιωματικές (που δεν έχουν ανάγκη απόδειξης) εκτιμήσεις και επιβεβαιώσεις – και κατά συνέπεια βολονταριστικές- ιδίως σε ότι σχετίζεται με την κρίση του «συμβιβασμού» του κοινωνικού κράτους.
Ελίζα Παπαδάκη, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2005-12-11
Με ελάχιστες ελπίδες για κάποιαν ουσιαστική πρόοδο ανοίγει αύριο στο Χονγκ Κονγκ η εξαήμερη υπουργική σύνοδος των 144 χωρών μελών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Ύστερα από τέσσερα χρόνια συνεχών διαπραγματεύσεων, με ενδιάμεσο επεισόδιο τη θεαματική αποτυχία στην προηγούμενη σύνοδο το 2003 στο Κανκούν, σύγκλιση ανάμεσα στις πλούσιες, τις αναπτυσσόμενες και τις φτωχές χώρες δεν έχει επιτευχθεί.
Σιγόβραζε βέβαια, αλλά, όπως συνήθως σε κάθε κρίση, ξέσπασε απότομα. Κι όπως συνήθως και τούτη η κρίση ξέσπασε ψευδώνυμα. Μια νέα έριδα εδίχασε τους αριστερούς της ανανεωτικής Αριστεράς. Αυτή τη φορά μέσα στον Συνασπισμό, αλλά κι έξω απ’ αυτόν, άλλοι υποστήριξαν την υποψηφιότητα στο δήμο της Αθήνας του Μιχάλη Παπαγιαννάκη κι άλλοι του Αλέξη Τσίπρα...
Την περασμένη εβδομάδα, η πρόταση νόμου για τη ρύθμιση των σχέσεων Πολιτείας και Εκκλησίας κατατέθηκε πλήρης, με την αιτιολογική της έκθεση, στη Βουλή. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά τεκμηριωμένο και νηφάλιο νομικό κείμενο.
Η συγκριτική θεώρηση των στατιστικών μεγεθών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΟΟΣΑ δείχνει ότι, παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, το ελληνικό κράτος δεν είναι ούτε δραματικά πολυάνθρωπο ούτε υπέρμετρα δαπανηρό.
Εξαιρετικά αβέβαιη διαγράφεται η επίτευξη συμφωνίας στην πρόταση που κατέθεσε τη Δευτέρα η βρετανική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το πλαίσιο των κοινοτικών προϋπολογισμών την επταετία 2007-2013. Το στοίχημα του Τόνι Μπλερ είναι ότι οι κυρίως θιγόμενοι, οι χώρες της διεύρυνσης, θα συγκατατεθούν σε μείωση των πόρων που τους είχε υποσχεθεί η Ευρώπη για την αναδιάρθρωση και την ανάπτυξη των οικονομιών τους, προκειμένου να μην υποστούν πολύ μεγαλύτερες απώλειες.
Η εκάστοτε αντιπολίτευση, φανατικός οπαδός της θεωρίας τούθ «σήκω εσύ να κάτσω εγώ», κατακεραυνώνει τις κυβερνητικές προτάσεις, παραθέτοντας σειρά επιθετικών προσδιορισμών, όπως αντιαναπτυξιακός, ταξικός, ελλειμματικός, φορομπηχτικός και πάει συνέχεια. Η συνολική, όμως, απόρριψη κάθε κυβερνητικής πρωτοβουλίας υποβιβάζει, κατ’ εμέ, το διανοητικό «πρόσωπο» της κάθε αντιπολίτευσης και προπαντός τα άτομα που την εκφράζουν.
Οι τελευταίες νομοθετικές πρωτοβουλίες του κ. Αλογοσκούφη για τις ΔΕΚΟ δείχνουν με ενάργεια το καθαρό όραμα του νεοφιλελευθερισμού: μικρότερο κράτος, χαμηλοί μισθοί, συρρικνωμένα εργασιακά δικαιώματα, περιορισμένο κοινωνικό κράτος. Οι πόροι που εξοικονομούνται με αυτό τον τρόπο, εις βάρος του μεγαλύτερου τμήματος της κοινωνίας, γίνονται πλεονάζοντα κέρδη για το κεφάλαιο.
Δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες για να καταλάβουμε ότι η Eυρώπη και μαζί της η Eλλάδα διασχίζουν ένα σκοτεινό τούνελ, χωρίς να φαίνεται φως στην άκρη. H Aριστερά αποτελεί το πρώτο θύμα της κρίσης, καθώς κινδυνεύει να χάσει την ψυχή της.
Είναι από τις ειδήσεις που δεν μεταδίδονται. Είναι όμως χαρακτηριστική για την κατανόηση του κυπριακού προβλήματος. Τον περασμένο μήνα, έγινε στην Κύπρο ένα διεθνές συνέδριο για το ρατσισμό, με αντιπροσωπείες μη κυβερνητικών οργανώσεων από όλη την Ευρώπη.
Oι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι πολύ μετριοπαθείς απαντούν καταφατικά, δεδομένης της τροπής των δημόσιων πραγμάτων και της επιδείνωσης των προοπτικών.
ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΙ «ΤΑΡΑΧΕΣ» (emeutes), οι συγκρούσεις. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της μακρονικής παράταξης και της δεξιάς που καταγγέλλουν –στη Γαλλία– το κόμμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας», το LFI, για τα έκτροπα, και έπειτα η εμπλοκή της αστυνομίας, των υπηρεσιών και η εξέλιξη με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων.
Η Δύση φοβάται. Αναλυτές και διπλωμάτες φοβούνται την άνοδο της Κίνας, οι επιχειρηματίες τις απρόσμενες και ίσως παράλογες μεταβολές στην οικονομία, οι πνευματικές ελίτ το νέο τοπίο αφήγησης του πραγματικού (social media, κυριαρχία της εικόνας κ.λπ.), οι πολιτικοί τα ξεσπάσματα του λαού.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας αποκαλύπτεται στις στιγμές που η υπεράσπιση των αρχών της απαιτεί διαφωνία με έναν ισχυρό σύμμαχο. Εκεί δοκιμάζεται η αυτονομία της. Και εκεί η σιωπή μπορεί να γίνει πολιτική επιλογή, με συνέπειες πολύ μεγαλύτερες από μια ανακοίνωση που δεν εκδόθηκε.
Τί θα μείνει από την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα; Εύκολο στοίχημα. Η ομιλία στην Πνύκα και μόνον. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι το ισχυρότερο ίσως από τα κίνητρα ώστε να περιλάβει την Αθήνα σε αυτό το ευρωπαϊκό του ταξίδι, μεταξύ Ρέικιαβικ και Λισσαβόνας, ήταν ακριβώς η ευκαιρία να πάρει, φεύγοντας, στις αποσκευές του αυτήν την εικόνα: Να εκφωνεί μια ομιλία, με φόντο τον Παρθενώνα...
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
